TΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚHΣ

«Έν σοι λείπει, πάντα όσα έχεις πώλησον και διάδος  τοις πτωχοίς και έξεις θησαυρόν έν ουρανώ και δεύρο ακολούθει μοι».

Αγαπητοί  μου  αδελφοί,

Ο πλούσιος νέος, της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, όταν άκουσε αυτά τα λόγια από τον Κύριο, λυπήθηκε πάρα πολύ, «περίλυπος εγένετο», γιατί αγαπούσε τα πλούτη του κόσμου τούτου, τα πρόσκαιρα και μάταια αγαθά και δεν ήθελε να αποχωριστεί από αυτά, «ήν γάρ πλούσιος σφόδρα».

«Τι ποιήσω, ότι ουκ έχω που συνάξω τους καρπούς μου»

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Στην σημερινή ευαγγελική περικοπή, ο Κύριος της αγάπης, ο χθες και σήμερα, ο αυτός και στους αιώνες, μας διδάσκει με την παραβολή του άφρονος πλουσίου, του ανθρώπου εκείνου που ευτύχησε να δεί τους αγρούς του να αποδίδουν πλούσια παραγωγή, την πλεονεξία.

«Και επεμελήθη αυτού»

Ο Κύριος, αγαπητοί μου αδελφοί, στην σημερινή ευαγγελική περικοπή, την οποίαν ακούσαμε και είναι γνωστή ως η παραβολή του καλού Σαμαρείτη, αποκαλύπτει την αληθινή θρησκεία, την θρησκεία της αγάπης και της απολύτρωσης.

«Και επί πάσι τούτοις μεταξύ ημών και υμών, χάσμα μέγα εστήρικται»

Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

Ο πλούσιος της σημερινής ευαγγελικής περικοπής, πορφυροστόλιστος και σαρκικός άνθρωπος, «ευφραινόμενος καθ’ ημέραν λαμπρώς», ενώ ο πτωχός Λάζαρος δεν είχε πού την κεφαλήν κλίνη, ασθενής, πεινασμένος, πονεμένος, εθεωρείτο από τους ανθρώπους ως ζώο ακάθαρτο και περιφρονημένο.

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Στην ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε σήμερα βλέπουμε δύο θαύματα τα οποία, χάριν της ζώσης πίστης των πονεμένων εκείνων ανθρώπων, εποίησε ο των όλων Σωτήρ, ο Μέγας ιατρός της ψυχής και του σώματος.
Η θεραπεία της αιμορροούσης γυναίκας, το πρώτο, και η ανάσταση της κόρης του Ιαείρου, το δεύτερο· και τα δύο αυτά θαύματα, φανερώνουν ότι ο των όλων Κύριος δεν κάμνει ουδεμία διάκριση, αλλά «πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν».

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, που ακούσαμε, ο ευαγγελιστής Λουκάς μας καταγράφει την μεγάλη μεταβολή εκείνου του δυστυχισμένου ανθρώπου της πόλεως των Γαδαρηνών, του ενοχλουμένου υπό ακαθάρτου πνεύματος.

«Εξήλθεν ο σπείρων του σπείραι τον σπόρον αυτού»

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Στην σημερινή ευαγγελική περικοπή ο Μέγας Διδάσκαλος μας μιλά δια τον σπόρο, τον σπόρο εκείνο πού πέφτει στην γη με την φροντίδα και την επιμέλεια του γεωργού, και άλλοτε ο σπόρος φυτρώνει, βλαστάνει και καρποφορεί, και άλλοτε παραμένει στην γη, σέπεται και χάνεται.

«Θάρσει, τέκνον, αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι σου» 

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Ο Κύριός μας ήλθεν στον κόσμο από άπειρο αγάπη προς τον άνθρωπο και έπαθε επάνω στον Σταυρό Του, κυρίως δια να σώσει τον άνθρωπο από τα ψυχικά τραύματα, όμως – ο πλήρης αγάπης ελέους  και οικτιρμών – δεν ήταν αδιάφορος και δια τα σωματικά τραύματα του ανθρώπου.

Αγαπητοί  μου  αδελφοί,

Ο Κύριος, που έκλινε ουρανούς, ήλθε στην γή εκουσίως δια να καταργήσει την τυραννική εξουσία του Διαβόλου, που ο πονηρός άρχοντας των δαιμονίων, ο μνησίκακος ασκούσε στις ψυχές και τα σώματα των ανθρώπων.

«Του Σωτήρος, τους  υπηρέτας εν ύμνοις τιμήσων με» 

Η  παγκόσμιος ιστορία δεν παρουσιάζει άλλο παράδειγμα αυταπάρνησης και αυτοθυσίας ανθρώπων, που ζητούσαν τον θρίαμβο της ιδέας δια την οποία αγωνίστηκαν, τον θρίαμβο του Χριστιανισμού, υπέρ του οποίου αγωνίστηκαν καθʼ όλη την ζωή τους, αλλά και κάθε αναπνοή τους ήταν συνεχής θυσία και μαρτύριο από τους αποστόλους.