Μήνυμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λέρου, Καλύμνου καί Ἀστυπαλαίας κ.κ. Παϊσίου ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου.
«Παρέστη ἡ Βασίλισσα ἐκ Δεξιῶν σου, ἐν ἱματισμῷ διαχρύσω περιβεβλημένη πεποικιλμένη».
Καμία, μὰ καμία γυναῖκα στὸν κόσμο δὲν ἀξιώθηκε τὴν μεγίστη τιμὴ τῆς Ἁγίας Παρθένου Μαρίας καί εὐλογημένης Κόρης τῆς Ναζαρέτ, ἡ ὁποία χάριτι θεία, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, ἔγινε ἡ πηγὴ τῆς Ζωῆς, ἡ μητέρα τοῦ Θεοῦ Λόγου, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
«Ὦ! Τοῦ Παραδόξου θαύματος, ἡ Πηγὴ τῆς ζωῆς σήμερα ἐν μνημείῳ τίθεται καὶ κλῖμαξ πρὸς οὐρανὸν ὁ τάφος γίνεται». Ὁ τάφος καὶ ἡ νέκρωση δὲν ἦταν δυνατὸ νὰ κρατήσουν τὸ Πανάχραντο καὶ Ἅγιο Σῶμα τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ. «Τάφος καὶ νέκρωσις οὐκ ἐκράτησε, ὡς γὰρ ζωῆς μητέρα πρὸς τὴν ζωὴν μετέστησεν».
Διὰ τὴν Κεχαριτωμένη κόρη τῆς Ναζαρὲτ ὁ θάνατος δὲν ἦταν ἐκεῖνος ὁ σωματικὸς θάνατος ποὺ χωρίζει τὸ σῶμα ἀπὸ τὴν ψυχή, ποὺ κατέστη διὰ τῆς παρακοῆς ὁ τύραννος τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ὁ υἱὸς τῆς κατάρας καὶ τῆς φθορᾶς.
Διὰ τὴν Παρθένον Μαρία, ὁ θάνατος ἦταν ὕπνος γλυκύς, ὕπνος θεϊκὸς ποὺ ὁδήγησε τὸ πάναγνο καὶ ἀκήρατο Σῶμα Της, σὺν τὴν μακαρία ψυχή Της, στὴν οὐράνιο ζωή, στὴ θεϊκὴ ἀγκαλιὰ τοῦ Υἱοῦ καὶ Θεοῦ Της.
Τὸ ἀκήρατο καὶ ἄφθαρτο σῶμα, τῆς Μητέρας τοῦ Θείου Λυτρωτοῦ, τῆς Πανάγνου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας αἱρούμενο ὑπὸ τοῦ χερουβικοῦ ἅρματος ἀκολούθησε τὸν αὐτὸ δρόμο τοῦ Υἱοῦ Της καὶ ἀνέβηκε δεδοξασμένο στοὺς οὐρανίους θαλάμους καὶ ἐκάθησε στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Υἱοῦ της, ἀντάξιο τῆς σεσαρκωμένης θεότητος Αὐτοῦ, ἐκ δεξιῶν τοῦ Βασιλέως Θεοῦ. «Παρέστη ἡ Βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου».
Σ’ αὐτή τὴν Βασίλισσα τῶν οὐρανῶν, τὴν ὁποία ἀσπάζεται ἡ Τρισήλιος Θεαρχία, τό Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ὡς τὴν ἀνύμφευτο νύμφη, ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος ὡς τὴν ἀπείρανδρο Μητέρα, ὁ Θεὸς Πατὴρ ὡς τὴν ἀγαπημένη Θεόπαιδα. Σ’ αὐτὴ τὴν Πάναγνο Κόρη, τὴν Βασίλισσα τῶν οὐρανῶν ἀποδίδει τὶς δεύτερες μετὰ τὸν Θεὸ τιμὲς ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία ἀπὸ περάτων ὡς περάτων τῆς οἰκουμένης, ἡ τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησία μας.
Σ’ αὐτὴ τὴν Μεγάλη Μάνα κλίνει γόνυ καρδίας κάθε ψυχὴ χριστιανοῦ Ὀρθοδόξου καὶ τὴν παρακαλεῖ καὶ τὴν ἱκετεύει καὶ ψάλλει μετά του ὑμνωδοῦ: «καὶ σὲ μεσίτριαν ἔχω πρὸς τὸν Φιλάνθρωπον Θεόν, μὴ μοῦ ἐλέγξει τὰς πράξεις ἐνώπιον τῶν Ἀγγέλων».
Ἐξέχουσα θέση κατέχει στὴ συνείδηση τῶν πιστῶν καὶ ὅλως ἰδιαιτέρως τῶν Ἀστυπαλιτῶν τῶν ἐνταῦθα καὶ τῶν ὅπου γῆς εὑρισκομένων, οἱ ὁποῖοι ψάλουν καὶ λέγουν ἐκ βάθους καρδίας: «Τὴν Σεπτὴν Εἰκόνα σου Πορταΐτισσα Δέσποινα, ἡ ὑπὸ Ἀνθίμου ἐπέστη θαυμαστῶς ἐν Ἀστυπαλαίᾳ τιμῶμεν ὡς Ἁγίασμα Σεπτὸν καὶ σκήνωμα τῆς δόξης σου πιστῶς, ἐξ αὐτῆς γὰρ ἀναβλύζεις τὰς δωρεᾶς τοῖς πόθῳ ἐκβοῶσι Σοι Ἁγνή, δόξα τῇ προμηθείᾳ σου, δόξα τῇ πρὸς ἡμᾶς σου πλουσία Χρηστότητι».
«Ἡ Θεοτόκος Μαρία, ὡς Μητέρα ζωῆς ὑπῆρξε καὶ παραμένει διαχρονικά, ἀναφέρει στὸ περσινὸ μήνυμα του ὁ Ἀντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης, ἡ Μητέρα τοῦ Ἔθνους μας, καθόλιν τὴν διάρκεια τῆς ἱστορικῆς μας πορείας, ἡ παρουσία Της ὑπῆρξε ἀδιάλειπτη καὶ καθοριστική. Ἐνσαρκώνει τὸ ἰδανικὸ τῆς ἁγιότητος, τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς θυσίας. Εἶναι πρότυπο τῆς πίστης, ἡ πηγὴ τῆς παρηγοριᾶς καὶ ἡ ἐλπίδα τοῦ λαοῦ μας σὲ κάθε δοκιμασία….. ἡ Παναγία στέκεται φῶς ἄσβεστο, ἀσπίδα προστασίας, Ὑπέρμαχος Στρατηγός».
Εἴθε ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγός, ἡ Ὑψηλοτέρα τῶν οὐρανῶν, ἡ Μητέρα τοῦ Φωτός, ὁ γλυκασμὸς τῶν Ἀγγέλων καὶ ἡ χαρὰ τῶν θλιβομένων νὰ γίνη ἡ μεσίτρια ἐπ ἀγαθῶν τοῦ Χριστωνύμου Λαοῦ.
Ἀστυπάλαια, Δεκαπενταύγουστος 2026.
Ὁ Μητροπολίτης
+ Ὁ Λέρου, Καλύμνου & Ἀστυπαλαίας Παΐσιος
