«ΑΥΤΗ Η ΠΙΣΤΙΣ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ-ΑΥΤΗ Η ΠΙΣΤΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
Εορτή εορτών και πανήγυρις πανηγύρεων εορτάζει σήμερα η Ορθόδοξη του Χριστού Εκκλησία εν ύμνοις και ωδαίς πνευματικαίς τη πρώτη Κυριακή των Νηστειών και καλεί τα τέκνα αυτής από περάτων έως περάτων της οικουμένης, κρατώντας ανά χείρας Άγιες Εικόνες να δοξολογήσουν τον εν Τριάδι Θεώ, παρά του οποίου, πάσα δόξα τιμή και προσκύνησις.
Η Αγία μας Εκκλησία, η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική, εορτάζει και πανηγυρίζει σήμερα τα νικητήριά Της κατά του κόσμου του ψεύδους και των διαβουλιών, της απάτης και του σκότους. Οι εχθροί της Εκκλησίας του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού πολλοί, πολυώνυμοι και σκληροί, ψευδείς και συκοφάντες.
Η Εκκλησία όμως στηριζομένη στην ασάλευτο και αρραγή πέτρα της πίστεως με την δύναμη και την χάρη του αιωνίου ιδρυτού της, του Υιού και Λόγου του Θεού Πατρός, εξήλθε νικώσα και θα μείνει ασάλευτη και αρραγής στο πέρασμα των αιώνων προς καταισχύνη των λυσσαλέων και ποικίλων εχθρών της. «Και πύλαι Άδου ου κατισχύσουσιν αυτήν».
Την σημερινή Κυριακή πρώτη των Νηστειών όρισαν οι Άγιοι Πατέρες, που και καλείται Κυριακή της Ορθοδοξίας – ορθή διδασκαλία – να εορτάζεται η Νίκη της Εκκλησίας, η νικήσασα τον κόσμο η Πίστις, στον μόνο αληθινό Θεό και όν απέστειλεν Ιησού Χριστό.
Κατά την μεγάλη και λαμπρή αυτή ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία πανηγυρίζει την νίκη, το θρίαμβο και την ελευθερία της από τα δεσμά της πλάνης και του θανάτου, του ψεύδους και της απάτης, αναγιγνώσκεται η ευαγγελική περικοπή του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου. (Κ.Ι. α΄44-52). Στην περικοπή αυτή κηρύσσεται και ομολογείται δια του στόματος του Αποστόλου Ναθαναήλ, η βάση και το θεμέλιο της πίστεως, σ’ Εκείνο που έκλινε ουρανούς και ήλθεν στην γήν «σώσαι θέλων τον κόσμον, ο των όλων Κοσμήτωρ, πρός τούτον αυτεπαγγέλτως ήλθεν, και ποιμήν υπάρχων ως Θεός, δι ημάς εφάνη καθ ημάς άνθρωπος».
«Ραββί, σύ εί ο Υιός του Θεού, σύ εί ο Βασιλεύς του Ισραήλ».
Ομολογία υψίστης σημασίας, η οποία ανυψώνει εκείνους πού πιστεύουν και ομολογούν την παρουσία του Ιησού επί της γής. Η πίστη ότι ο Κύριος είναι ο Μονογενής Υιός του Θεού, ανυψοί το πνεύμα και κρατύνει την καρδία του πιστού και παρέχει τα ευγενέστατα αισθήματα, αλλά και την πεποίθηση περί της μελλούσης ζωής και αθανασίας της ψυχής. Ο Ιερός Χρυσόστομος λέγει, «όσον ψυχή τιμιωτέρα του σώματος, τοσούτω χαλεπωτέρα η ταύτης βλάβη» η αμαρτία η οποία και οδηγεί τον άνθρωπο μακριά από τον Θεόν, τόν Πλάστη και Δημιουργό.
Αυτή την πίστη κήρυξαν ανά τον κόσμον οι Θεοκήρυκες Απόστολοι και μετ’ αυτών ο των Αγίων Πατέρων ο Σύλλογος, τα πάγχρυσα στόματα του Θείου Λόγου, και εμαρτύρησαν δια αυτή μυριάδες μαρτύρων ανδρών και γυναικών και θυσίασαν όχι μόνον αξιώματα και περιουσίες, αλλά και αυτή την ζωή τους, υπέρ του Χριστού την Πίστη την Αγίαν.
Αλλά και δι αυτή την ακλόνητο και σταθερή πίστη στο Δομήτορα της Εκκλησίας Χριστό πλήθος Οσίων και Ομολογητών της επί γής στρατευομένης του Χριστού Εκκλησίας εν όρεσι και σπηλαίοις και ταις οπαίς της γής, εν έργοις και λόγοις μεμαρτύρικαν και στήριξαν και ομολόγησαν τα ιερά της Εκκλησίας σύμβολα εν παντί και πάντοτε, αποδίδοντας τις σχετικές τιμές στο Πρωτότυπο, στο Χριστό.
Δυστυχώς από την ευλογημένη εκείνη εποχή των πρώτων χριστιανικών χρόνων που ο Απόστολος Ναθαναήλ ομολόγησε την παρουσία του Θεανθρώπου Ιησού επί της γης «Ραββί, σύ ει ο Υιός του Θεού, σύ εί ο Βασιλεύς του Ισραήλ» και εντεύθεν η Εκκλησία του Χριστού είναι συνεχώς πολεμουμένη, αλλά ου καταποντουμένη, αλλά πάντοτε νικώσα και θριαμβεύουσα τις μηχανές και τις διαβολές των αθέων, των αιρετικών και των σχησματικών τότε και των νύν.
Οι πολυώνυμοι οι άθεοι, οι αιρετικοί, οι σχησματικοί, ο ένας μετά των άλλων βυθίζονται στην αφάνεια και στο σκότος. Οι δήθεν σοφοί κατά κόσμο, πράγματι άσοφοι και διεφθαρμένοι που ως λέοντες βρυχώμενοι και ωρυόμενοι ορμούσαν κατά της Εκκλησίας του Θεανθρώπου Ιησού, του άκακου Αρνίου της Αποκαλύψεως, προσπαθώντας να συντρίψουν και να κάψουν στο πύρ της κακοτητός τους ό,τι Όσιο και Ιερό του Χριστιανισμού και της Ορθοδοξίας, αλλά και οι σύγχρονοι αρνητές των πάντων και υλιστές ανόητοι και βραδείς την καρδίαν, συνεμάχησαν σε μία ανίερο συνωμοσία κατά του Θεού. Ενικήθηκαν όμως, χάριτι θεία και νικώνται πάντοτε, διότι ο Χριστός «εξήλθε νικών και ίνα νικήση» (Αποκ στ.2).
Ζεί Κύριος, ζεί και θα ζεί η επι γής στρατευομένη Εκκλησία Αυτού εις αιώνας αιώνων. Διότι σε Αυτόν ανήκει ο τελικός και αιώνιος θρίαμβος.
Τον πολύτιμο δε τούτο θησαυρό της αμωμήτου πίστεώς μας, την Πίστη μας στον εν Τριάδι Θεώ και Αυτή την Ορθόδοξον, Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία μας, εν οστρακίνοις σκεύεσι οφείλουμε και εμείς ως τέκνα πιστών και ενδόξων πατέρων να τιμήσουμε και να διαφυλάξουμε ανόθευτον ως κόρη οφθαλμού πάσας τας ημέρας της ζωής μας, πρός δόξαν Θεού και σωτηρία των ψυχών μας.
Αύτη η Πίστις των Πατέρων της Εκκλησίας εστερέωσε!
Ο Μητροπολίτης Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας Παΐσιος
