Σήμερα είναι η τετάρτη Κυριακή των Νηστειών. Ο ευαγγελιστής Μάρκος παρουσιάζει ένα περιστατικό θεραπείας ενός νέου. Το γεγονός αυτό μας εισάγει στο κλίμα της νίκης του Χριστού απέναντι στον διάβολο. Αποτελεί μια πρώτη προαναγγελία του Σταυρού και της Ανάστασης.
Καθώς προχωρά η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η Εκκλησία μας οδηγεί στη μεγάλη αλήθεια ότι ο θάνατος θα καταλυθεί. Όλη αυτή η περίοδος, μέσα από τα ευαγγελικά αναγνώσματα του κατά Μάρκον Ευαγγελίου, μας προετοιμάζει να κατανοήσουμε το μυστήριο της δύναμης του Σταυρού και της Ανάστασης. Στο περιστατικό αυτό βλέπουμε μια πρώτη σύγκρουση. Ο Χριστός στέκεται μπροστά στον δαιμονισμένο νέο και αντιμετωπίζει τον σατανά. Δεν πρόκειται για σύγκρουση ίσων, αλλά για την αντιπαράθεση του παντοδύναμου Θεού με ένα ακάθαρτο και υποταγμένο πνεύμα που, όπως λέει η Γραφή, πιστεύει και τρέμει.
Η εικόνα που παρουσιάζεται είναι πολύ δυνατή. Ο άνθρωπος, όταν απομακρύνεται από τον Θεό και γίνεται πνευματικά αδύναμος, μπορεί να υποταχθεί στην εξουσία του σατανά. Το παιδί της ευαγγελικής διήγησης εικονίζει ολόκληρη την ανθρωπότητα πριν και μετά την πτώση της. Είναι η ανθρωπότητα που απομακρύνθηκε από τον Θεό και υποδουλώθηκε στη δύναμη του κακού. Με την παρουσία Του όμως ο Χριστός έρχεται να ελευθερώσει την ανθρώπινη φύση. Την σηκώνει από την πτώση, τον δαιμονισμό, τον θάνατο και το σκοτάδι της άγνοιας του Θεού και την οδηγεί ξανά προς τον παράδεισο.
Στο περιστατικό αυτό φανερώνεται η εξουσία του κακού πάνω στον πεσμένο άνθρωπο, αλλά και η τελική νίκη του Χριστού που προμηνύει τα τρόπαια του Σταυρού. Η εικόνα αυτή έχει πνευματικό και κατηχητικό χαρακτήρα και σχετίζεται με το μυστήριο της σωτηρίας μας.
Ο βασανισμένος άνθρωπος κάθε εποχής μπορεί εύκολα να ταυτιστεί με τον νέο της ευαγγελικής ιστορίας. Ο άνθρωπος που παλεύει με τα πάθη, την απόγνωση και την απελπισία βλέπει στον νέο αυτόν τον εαυτό του. Στους σπασμούς και στους αφρούς του νέου αναγνωρίζει τη δική του εσωτερική κόλαση και την αγωνία του να βρει την αλήθεια και τον Θεό. Την ίδια στιγμή όμως βασανίζεται κάτω από την εξουσία του κακού, στο οποίο συχνά ο ίδιος παραδίδεται. Μέσα σε αυτήν την τραγική κατάσταση έρχεται ο Χριστός, ο παλαιός Πλάστης και νέος Ελευθερωτής, για να λυτρώσει τον άνθρωπο και να φανερώσει τη δύναμη και την τελική Του νίκη απέναντι σε κάθε σκοτεινή και θανατηφόρα δύναμη που καταπιέζει την ανθρωπότητα.
Εδώ όμως προηγείται μια θλιβερή πραγματικότητα. Οι μαθητές του Χριστού αδυνατούν να διώξουν το δαιμόνιο, ένεκα της απιστίας τους. Δέχονται την μομφή του Χριστού αλλά δια της δικής τους απιστίας και αδυναμίας φανερώνεται ο λόγος Του. Αυτό το γένος το δαιμονικό δεν εκβάλλεται παρά μόνο με προσευχή και νηστεία. Και πάλι η νουθεσία προς τον δυστυχισμένο πατέρα αντηχεί και στα δικά μας αυτιά. «Αν πιστέψεις, όλα είναι δυνατά για αυτόν που πιστεύει!».
Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή πλησιάζει προς το τέλος της. Μετά το θαύμα της απελευθέρωσης του δαιμονισμένου νέου, ο Χριστός θα μιλήσει στους μαθητές Του για το επερχόμενο Πάθος και την Ανάστασή Του. Θα τους καλέσει να Τον ακολουθήσουν στον δρόμο της θυσίας, να συσταυρωθούν και να συναναστηθούν μαζί Του. Θα τους μιλήσει για το ποτήριο του μαρτυρίου και για το βάπτισμα του θανάτου. Θα παρουσιάσει ξεκάθαρα την πορεία που καλείται να ακολουθήσει ο αληθινός μαθητής Του, χωρίς ωραιοποιήσεις.
Ο κόσμος θα απορρίψει τον Χριστό. Θα προσπαθήσει να καταστρέψει την Εκκλησία και να σιγήσει το μήνυμα και το έργο της. Παρ’ όλα αυτά, πίσω από το ποτήριο του πόνου, τους διωγμούς και την απόρριψη, θα φανερωθεί η Ανάσταση και η δόξα. Η νίκη του Χριστού έχει ήδη προαναγγελθεί. Θα φανεί ξεκάθαρα όταν αναστήσει τον Λάζαρο, προαναγγέλλοντας την τελική Του δόξα.
Έτσι ο θάνατος δεν κυριαρχεί πλέον. Η Εκκλησία, ακόμη κι όταν περνά μέσα από δοκιμασίες και μαρτύρια, πορεύεται μαζί με τον Χριστό. Και γι’ αυτό, ήδη από τώρα, συμμετέχει στη νίκη, στη δόξα και στην αιώνια χαρά.
Αυτά όλα είναι ένα στερνό προσκλητήριο για αγώνα όλων μας τις λοιπές ημέρες της Τεσσαρακοστής. Προσευχή, νηστεία, πίστη όσο δυνατόν, σταθερή ελπίδα ότι θα υπερβούμε τις δοκιμασίες και τις θλίψεις και με τα βάϊα στα χέρια θα φανούμε αληθινοί πανηγυριστές και για την δική μας νίκη μαζί με τον Χριστό.
Φτάνει να μην ολιγωρήσουμε και να ραθυμήσουμε τώρα στο τέλος, αλλά σταθερά και αποφασιστικά να διαπλεύσουμε τα τελευταία αυτά στάδια της πορείας μας, στη Νηστεία. Αμήν. π. Παντελεήμων Κρούσκος.
Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως
