ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ  2015

 

Με λαμπρότητα και βυζαντινή μεγαλοπρέπεια γιορτάστηκε και φέτος η μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης, στην ομώνυμη Ενορία της Λέρου.

Το εσπέρας της παραμονής, Πέμπτη 16 Ιουλίου, στις 7:30΄μ.μ., ετελέσθη Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Προικοννήσου κ. Ιωσήφ, παρουσία και την συμμετοχή του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Παϊσίου, του Ιερού Κλήρου της Νήσου, αλλά και αρκετών παρεπιδημούντων ιερέων.

Κατά τον Εσπερινό παρέστησαν οι τοπικές πολιτικές και στρατιωτικές Αρχές και πλήθος πιστών, οι οποίοι με ευλάβεια άναψαν το κεράκι τους και ασπάσθηκαν την Εικόνα της Αγίας.

Μετά τον Εσπερινό, έλαβε χώρα η λιτάνευσις της Ιεράς Εικόνας της Αγίας Μαρίνας στους δρόμους της πόλεως και στο ομώνυμο λιμάνι, προπορευομένης της Φιλαρμονικής του Δήμου Λέρου, του Τιμίου Σταυρού και των εξαπτερύγων, του Ιερού Ευαγγελίου, του Ιερού Κλήρου, των Μητροπολιτών, των τοπικών Αρχών, και πλήθος πιστών.

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΙΤΑΝΕΙΑ

 

 

Δέησις κατά το έθος εψάλλη προ του Αστυνομικού Τμήματος, υπέρ υγείας και θείας βοηθείας του κατά ξηρά, θάλασσα και αέρα φιλοχρήστου στρατού και των σωμάτων ασφαλείας, ως επίσης υπέρ των δημοτικών αρχόντων και του ευσεβούς λεριακού λαού του ενταύθα και των όπου γης ευρισκομένων αδελφών ημών Λερίων.

Η Φιλαρμονική του Δήμου και άγημα των ανδρών του πολεμικού ναυτικού απέδωσαν τις κεκανονισμένες τιμές.

Μετά την ιερά λιτάνευση ακολούθησε ιερά παράκληση υπό του μητροπολίτου μας κ.Παϊσίου, ο οποίος εμοίρασε τον άρτο στο ευσεβές εκκλησίασμα.

Το πρωί της Παρασκευής 17 Ιουλίου, ετελέσθη ο Όρθρος και η πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του μητροπολίτου Προικοννήσου κ.Ιωσήφ και συνιερουργούντος του ποιμενάρχου μας κ. Παϊσίου.

 

ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

 

Τον θείο λόγο, τόσο κατά τον Εσπερινό όσο και κατά την Θ.Λειτουργία, κήρυξε ο μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ, ο οποίος μετέφερε τις ευχές του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ.Βαρθολομαίου και αναφέρθηκε στον βίο της Αγίας Μαρίνης. Ο δε μητροπολίτης μας ευχαρίστησε τον άγιο Προικονήσσου, δια το ότι ελάμπρυνε με την παρουσία του την πανήγυρη της πολιούχου της πόλεως της Αγίας Μαρίνας και του ευχήθη κατ΄ άμφω υγεία και την δωρεά του Αγίου Πνεύματος στο εκκλησίασμα.

Οι χοροί των καλλίφωνων ιεροψαλτών, υπό την διεύθυνση των πρωτοψαλτών κ.Αναστασίου και Ραφαήλ Χατζηλάρη, έψαλλαν θαυμάσια με τις χορωδίες τους, αποδίδοντας με βυζαντινό λέρικο ύφος τους ύμνους και τα τροπάρια της Αγίας και ύψωσαν πνευματικά το εκκλησίασμα, τόσο κατά τον Εσπερινό όσο και κατά την Θ.Λειτουργία.

Μετά την Θ.Λειτουργία ο εφημέριος π.Σωφρόνιος και το εκκλησιαστικό συμβούλιο δεξιώθηκε τους Μητροπολίτες, τον Ιερό Κλήρο και τους πιστούς, στο παρακείμενο ενοριακό κέντρο, παραθέτοντας παραδοσιακά νηστίσιμα κεράσματα.

Ο Μητροπολίτης μας ευχαρίστησε τον εφημέριο και το εκκλ.συμβούλιο για την όλη οργάνωση και τους ευχήθηκε χρόνια πολλά και η Αγία να πρεσβεύει στον Κύριο της δόξης υπέρ του ευσεβούς Λεριακού λαού.

 

Επιμέλεια-φωτογραφίες-βίντεο:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΩΝ ΚΗΡΥΚΟΥ & ΙΟΥΛΙΤΤΗΣ 2015

 

Με λαμπρότητα εορτάθηκε και φέτος η μνήμη των Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης, στο ομώνυμο γραφικό εξωκλήσι της Λέρου, στη βουνοκορφή του λόφου στην περιοχή της Καμάρας.

Την Τρίτη 14.7, ετελέσθη Αρχιερατικός Εσπερινός υπό του Σεβ.Μητροπολίτου Προικοννήσου κ.Ιωσήφ, συμπαραστατουμένου υπό του εφημερίου της ενορίας π.Μαξίμου Λιβανού και των παρεπιδημούντων ιερέων αρχιμ. Αυξεντίου Ρουσσάκη και π. Δημ. Μπίλλη.

Κατά τον Εσπερινό παρέστησαν ο Δήμαρχος Λέρου κ. Μιχαήλ Κόλλιας και πολλοί πιστοί.

Τον θείον λόγο κήρυξε ο Μητροπολίτης Προικοννήσου κ.Ιωσήφ, ο οποίος μετέφερε τις πατρικές ευχές του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, αλλά και του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Παϊσίου, ο οποίος για υπηρεσιακούς λόγους βρισκόταν στην Κάλυμνο.

Αναφέρθηκε στον βίο των εορταζώντων Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης, λέγοντας ότι ήταν υποδείγματα χριστιανικής σταθερότητος, ομολογίας, πίστεως και αθλήσεως, παρακινώντας και τις σημερινές μητέρες να οδηγούν τα παιδιά τους στον δρόμο που βάδισε και ο εορτάζων Aγιος.

Μετά το πέρας του εσπερινού μοιράσθηκε άρτος, και με πρωτοβουλία του εφημερίου και την συνεργασία των πιστών, ακολούθησε παραδοσιακό λέρικο πανηγύρι, μέχρι αργά το βράδι, με όργανα και πλούσιους μεζέδες (ψητά, τσίτσιρι, αγγουροντομάτα, ελιές, αναψυκτικά, κρασί, κλπ).

Επιμέλεια-φωτογραφίες-βίντεο:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

 

ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ

 

Μαγευτική η θέα από το ύψωμα του Αγ.Κηρύκου

 

 

 

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΗΡΥΚΟΥ & ΙΟΥΛΙΤΤΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ: 

 

 

Φωτογραφίες:   Κλεάνθης Μαρτίνος

 

 

Βίος καὶ Μαρτύριον τῶν ῾Αγίων Κηρύκου καὶ ᾿Ιουλίττης τῆς μητρὸς αὐτοῦ

Ἡ Ἁγία Ἰουλίττα ἤκμασε κατὰ τοὺς δεινοὺς καὶ τρικυμιώδεις χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284-305), τοῦ φοβεροῦ αὐτοῦ διώκτου τῶν Χριστιανῶν.

Κατήγετο ἀπὸ τὸ Ἰκόνιον τῆς Λυκαονίας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ ἦταν μία ἀπὸ τὶς πλέον εὐλαβεῖς καὶ πιστὲς Χριστιανές.

Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ συζύγου της, πολὺ νέα, ἀφιερώθηκε στὴν ἀνατροφὴ τοῦ βρέφους της, τὸ ὁποῖον ἐβάπτισε μὲ τὸ ὄνομα Κήρυκος.

Μέχρι δὲ τὴν ἡλικία τῶν τριῶν ἐτῶν τοῦ ἐδίδασκε μὲ περισσὴ φροντίδα καὶ ἐπιμέλεια, ἰδίως ὅμως μὲ τὸ παράδειγμά της, τὴν πίστη καὶ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό, ἡ ὁποία ἐκδηλώνεται μὲ τὴν προσευχή, τὴν ἁγία καὶ ἐνάρετη ζωή, τὴν συμμετοχὴ στὰ Ἅγια Μυστήρια καὶ τὴν ὁμολογία τοῦ Ἁγίου Ὀνόματός Του.

Ὅταν τὰ θύματα τοῦ διωγμοῦ κατὰ τῶν Χριστιανῶν πολλαπλασιάσθηκαν, ἡ Ἁγία Ἰουλίττα πῆρε τὸν μικρὸ καὶ πολυαγαπημένο της Κήρυκο καὶ κατέφυγε στὴν Σελεύκεια τῆς Κιλικίας. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ἡ φλόγα τοῦ διωγμοῦ ἐμαίνετο…

Ἔτσι ἡ Ἁγία κατέφυγε στὴν Ταρσό, τὴν γενέτειρα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου τῶν ἐθνῶν Παύλου. Ἐκεῖ ὁ ἡγεμόνας τῆς πόλεως, ὀνόματι Ἀλέξανδρος, ἄνθρωπος ἄγριος καὶ θηριώδης, ἔμαθε γιὰ τὴν Ἁγία καὶ τὴν ἐκάλεσε σὲ ἀπολογία.

Βλέποντας τὴν στοργή, ποὺ ἔτρεφε πρὸς τὸν μικρὸ χαριτωμένο ἄγγελό της, τὸν Κήρυκο, προσεπάθησε νὰ νικήσει τὴν Πίστη της μὲ τὴν ἀπειλὴ τοῦ θανάτου αὐτῆς καὶ τοῦ τέκνου της.

Ὅμως ἡ Ἁγία παρέμεινε σταθερὴ καὶ ἀπτόητη καὶ ἦταν ἕτοιμη νὰ προσφερθῆ θυσία ζῶσα καὶ ἄμωμος, μαζὶ μὲ τὸν μικρόν υἱόν της, παρὰ νὰ ἀρνηθῆ τὴν εὐσέβεια.

Τότε ὁ ἡγεμόνας ἅρπαξε μὲ θυμὸ ἀπὸ τὶς μητρικὲς ἀγκάλες τὸν μικρὸ Κήρυκο καὶ ἄρχισε νὰ τὸν καλοπιάνει, νὰ τὸν θωπεύει καὶ νὰ τὸν ἀσπάζεται, γιὰ νὰ κάμψει τὴν μητέρα καὶ νὰ τὸν ἑλκύσει μὲ τὸ μέρος του.

Ὅμως, ὁ Κύριός μας, ὁ σοφίζων καὶ φωτίζων τὰ νήπια, ἔδωσε διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος «στόμα καὶ σοφίαν» (Λουκ. κα΄ 15) στὸν μικρὸ στὴν ἡλικία καὶ μέγα στὴν ὁμολογία Κήρυκο. Τὸ θεοφώτιστο νήπιο ἄρχισε νὰ ἐπικαλῆται μὲ φωνὴ ὑποψελλίζουσα τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ φωνάζει: «Εἶμαι Χριστιανός! Ἄφησέ με νὰ πάω στὴν μητέρα μου»! Μάλιστα, γιὰ νὰ ξεφύγει ἀπὸ τὸν τύραννο, ἄρχισε νὰ τὸν κτυπᾶ καὶ νὰ τὸν κλωτσᾶ στὴν κοιλιά, λέγοντας καθαρὰ καὶ ἐπίμονα: «Ἐγὼ τὸν Χριστὸν ἀγαπῶ»!

Ὁ ἡγεμόνας Ἀλέξανδρος, μὴ ὑποφέροντας τὰ κτυπήματα τοῦ μικροῦ Κηρύκου καὶ ἰδίως τὴν ἧττα καὶ τὸ ὄνειδος ἀπὸ τὴν ὁμολογία του, ἐξεμάνη καὶ μὲ ἀγριότητα καὶ ἀπανθρωπία ἔρριψε τὸ νήπιο ἀπὸ τὶς σκάλες τοῦ κριτηρίου, λακτίζοντάς το μὲ δύναμη. Τὸ δὲ μακάριο νήπιο κτυπήθηκε στὴν κεφαλὴ θανάσιμα καὶ παρέδωσε στὸν Δεσπότη Χριστὸ τὴν ἁγία καὶ ἀθώα ψυχούλα Του. Ἔτσι ἀξιώθηκε νὰ λάβη ἐνδόξως τὸν στέφανο τῆς ὁμολογίας καὶ ἀθλήσεως.

Στὸ θέαμα αὐτό, ἡ τρισμακαρία μητέρα τοῦ παιδομάρτυρος, νικήσασα τὴν φύσι μὲ τὴν Πίστι στὸν Χριστὸ καὶ χαίρουσα καὶ εὐχαριστοῦσα τὸν Θεό, εἶπε στὸν τύραννο: «Ὅπως συνέτριψες τὴν κεφαλὴ τοῦ τέκνου μου, ἔτσι θὰ συντριβῆ, σκληρὲ καὶ κακοῦργε ἄρχοντα, ἡ ψευδοθρησκεία σου».

Ἡ μητρομάρτυς Ἁγία Ἰουλίττα, ἀφοῦ δοκιμάσθηκε μὲ φρικτὰ κολαστήρια καὶ δὲν ἀρνήθηκε τὸν γλυκύτατό μας Ἰησοῦ, τέλος ἀποκεφαλίσθηκε τὸ ἔτος 304 καὶ ἔλαβε τὸν στέφανο τοῦ Μαρτυρίου, γιὰ νὰ συναγάλλεται μὲ τὸν τριετῆ ἀμνό της Ἅγιο Κήρυκο καὶ νὰ δοξάζωνται μαζὶ στοὺς οὐρανοὺς ἀπὸ τοὺς Ἀγγέλους καὶ στὴν γῆ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους.

Ἡ Ἁγία μας Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τελεῖ τὴν μνήμη τους τὴν 15η Ἰουλίου.

 

 

 

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥ

Στήν πανέμορφη τοποθεσία του Αγ.Πέτρου, πάνω από τήν πόλη της Καλύμνου, εορτάστηκε πανηγυρικά τό ομώνυμο εξωκκλήσι, χοροστατούντος του Σεβ.Μητροπολίτου μας κ.κ. Παισίου παρουσία αρκετού κόσμου !! 28-6-2015.

 

 

ΘΥΡΑΝΟΙΞΙΑ Ι.ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ

Το Σάββατο 11-7-2015, πραγματοποιήθηκαν στο Aργος Καλύμνου, τα θυρανοίξια και ο πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός του Ιερού Ναού Αγίου Παϊσίου , από τον Σεβ. Μητροπολίτη μας κ.κ. Παΐσιο, παρουσία των τοπικών Αρχών και πλήθους ευσεβών προσκυνητών.

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΑ ΘΥΡΑΝΟΙΞΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

 

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Πηγή-Φωτογραφίες:  «ΑλήθειαFM» – Ν.Μαμάκας – Κλεάνθης Μαρτίνος

Βίντεο-φωτογραφίες: Aννα Χατζημητάκου

 

 

ΣΤΗ ΧΑΛΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ

 

Συνεδρίασε, υπό την προεδρία της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, κατά την οποία παρέστη και ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Παΐσιος.

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τήν τακτικήν συνεδρίαν αὐτῆς σήμερον, Tρίτην, 7ην Ἰουλίου 2015, πρός ἐξέτασιν τῶν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένων θεμάτων. 

Κατ᾿ αὐτήν, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος προτάσει τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου: 

α) ἐπανήγαγε τήν Ἐπαρχίαν Συνάδων, οὖσαν παλαίφατον καί περίπυστον Μητρόπολιν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, εἰς τάς τάξεις τῶν Μητροπόλεων αὐτοῦ, ἀναγράψασα αὐτήν εἰς τό Συνταγμάτιον, καί κατέστησε τόν ἄχρι τοῦδε Θεοφιλέστατον Ἐπίσκοπον Συνάδων κ. Διονύσιον Μητροπολίτην αὐτῆς, καί 

β) ψήφων κανονικῶν γενομένων ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ ἐξελέξατο παμψηφεί τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου κ. Νικόλαον Σεργάκην, κληρικόν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἴμβρου καί Τενέδου, Βοηθόν Ἐπίσκοπον παρά τῷ Πατριάρχῃ, ὑπό τόν τίτλον τῆς πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς Ἁλικαρνασσοῦ, μέλλοντα ἵνα ἀναλάβῃ καθήκοντα Ἀρχιερατικῶς Προϊσταμένου τῆς Περιφερείας Φαναρίου-Κερατίου Κόλπου, τῆς Ἁγιωτάτης Ἀρχιεπισκοπῆς Κωνσταντινουπόλεως. 

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 7ῃ Ἰουλίου 2015 

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 2015

Με λαμπρότητα και φέτος εορτάσθηκε, στο ομώνυμο νησάκι, η μνήμη της Αγίας Κυριακής στη Λέρο, καθώς και στα υπόλοιπα παρεκκλήσια των νησιών της Μητροπόλεως.

Το απόγευμα της παραμονής, Δευτέρα 6 Ιουλίου 2015, με το πλοιάριο «Μπαρμπαρόσα», ο Σεβ. Μητροπολίτης Προικοννήσου κ.Ιωσήφ, συνοδευόμενος από τον Αρχιερατικό Επίτροπο πρωτ. Νικόδημο Φωκά, τον ιεροκήρυκα αρχιμ. Στέφανο Κατέ, τον π.Δαμασκηνό Παλαπουγιούκ, τον Δήμαρχο Λέρου κ. Μιχ.Κόλλια, τον Δ.Σ. κ. Δημ.Ζαχαρίου, τα μέλη της Επιτροπής του Ναϋδρίου, και αρκετούς προσκυνητές μετέβησαν στο νησάκι της Αγίας Κυριακής, όπου ετελέσθη πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός μετΆ αρτοκλασίας.

Ο Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ, ομίλησε καταλλήλως, αναφερθής στον βίο της Αγίας Κυριακής, τονίζοντας ότι και η ζωή μας πρέπει να είναι χριστιανική, ενώ τέλος συνεχάρη τον π. Νικόδημο και όλους όσους εργάσθηκαν για την ανοικοδόμηση του ιερού αυτού Ναϋδρίου, υπό την επίβλεψη και την πατρική καθοδήγηση του Μητροπολίτου μας κ.Παϊσίου.

Μετά το πέρας του Εσπερινού, και μέχρι αργά το βράδυ, γινόταν η επιστροφή των προσκυνητών.

Το πρωί της 7ης Ιουλίου ο Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ χοροστάτησε στο μικρό Ναΰδριο  της Αγίας Κυριακής στην περιοχή της Καμάρας, λειτουργούντος του καλλιφωνωτάτου ιερέως πρωτ.Μαξίμου Λιβανού. Στην ομιλία του ο Μητροπολίτης αναφέρθηκε στην αλληλεγγύη που πρέπει να μας διακατέχει αυτές τις δύσκολες ώρες που περνά η πατρίδα μας.

 

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Φωτογραφίες:   Νικόλαος Φραντζής

Η ΧΕΝ ΡΟΔΟΥ ΣΤΗ ΛΕΡΟ

 

Στη Λέρο βρέθηκε για τρεις μέρες η ΧΕΝ (Χριστιανική Ένωση Νεανίδων) Ρόδου, όπου μεταξύ άλλων, την Παρασκευή 19 Ιουνίου, επισκέφθηκε την Μητρόπολή μας.

Ο Αρχιερατικός Επίτροπος π. Νικόδημος Φωκάς, καλωσόρισε την 30 μελή ομάδα, ξεναγήθηκαν στους χώρους του «Πατριαρχείου» και στα πλαίσια ενημέρωσής τους ο γραμματέας κ.Γ.Χρυσούλης πρόβαλε πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τις δραστηριότητες της Ιεράς μας Μητροπόλεως.

Τα μέλη της ΧΕΝ Ρόδου, επισκέφθηκαν επίσης την Παναγία του Κάστρου, το τούνελ στη Μερικιά, τον Πύργο Μπελένη, εξωκλήσια (Αγ.Ισίδωρο, Παναγία Καβουράδενα, Αγ.Κιουρά, κλπ) , όπου όπως μας ομολόγησαν έμειναν έκθαμβοι από τις ομορφιές της Λέρου.

 

 

Εκ μέρους της ΧΕΝ Ρόδου απεστάλη η κάτωθι ευχαριστήρια επιστολή:

 

Σεβασμιότατε Μητροπολίτη κ. Παΐσιε,

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΧΕΝ Ρόδου ευχαριστεί θερμά εσάς, τον Πατέρα Νικόδημο και τον κ. Γιώργο, για τη ζεστή φιλοξενία που μας επιφυλάξατε στο «Πατριαρχείο» στη Λέρο, την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2015.

Η πανέμορφη Λέρος και οι φιλόξενοι άνθρωποί της θα μας μείνουν αξέχαστοι!

 

Με εκτίμηση

Για το Δ. Σ. της ΧΕΝ Ρόδου

Η Πρόεδρος

Μαίρη Θυμιανού

 

 

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Φωτογραφίες: ΧΕΝ Ρόδου

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΥΚΤΕΡΙΝΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ

 Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, το ίδρυμά μας δέχθηκε την επίσκεψη της Θεατρικής Ομάδας του Νυκτερινού Σχολείου του νησιού μας. Τα μέλη της με πολύ αγάπη παρουσίασαν στους τροφίμους  το έργο του Τζώρτζ  Όργουελ  «Η φάρμα των ζώων».

Οι γέροντες μας διασκέδασαν ιδιαίτερα με την παρουσίαση των παιδιών και τη ζωντάνια τους. Την παράσταση παρακολούθησαν επίσης, η κα Καλλιόπη Γκαργκιούλου, μέλος του Δ.Σ., το προσωπικό και αρκετοί φίλοι του ιδρύματος.

Το Ίδρυμά μας θα ήθελε να ευχαριστήσει, για ακόμη μία φορά, τη Διευθύντρια του Νυκτερινού Σχολείου κα. Ειρήνη Καραγεώργου, καθώς επίσης και τα κάτωθι μέλη της Θεατρικής ομάδας, εκπαιδευτικούς και μαθητές, οι οποίοι, παρά τις λοιπές υποχρεώσεις τους δεν ξεχνούν ποτέ τους τροφίμους μας και φροντίζουν να τους χαρίζουν λίγες στιγμές χαράς.

Ροζάκη Πάνο                                                     Νταρίλα  Μαρία

Ρέππο  Θανάση                                                 Τσιναρίδη Ακη

Πολυζόπουλο Γεώργιο                                     Κουρεβέλη Οδυσσέα

Παπαδοπούλου Δάφνη                                    Βολικού Αντιγόνη

Παράσχη Ρία                                                      Τσουρουνάκη Σεβαστή

Νέστορα Μάχη                                                  Κολιοπούλου Μία

Κάνδρου Δέσποινα                                           Μοράκη  Κωνσταντίνο

Σπύρου  Ειρήνη                                                  Ασλανίδη  Δάφνη

Μαυρουδή  Αλέξανδρο                                    Μούγκρο  Παναγιώτη

Χριστοδούλου  Ορέστη                                     Στράτο  Πέτρο

Γάτου  Ηλέκτρα

 

 

ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΚΥΡΙΟΝ ΕΚΔΗΜΙΑΝ ΤΟΥ ΝΕΟΧΕΙΡΟΤΟΝΗΘΕΝΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ ΚΥΡΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ

 

Εν μέσω σφοδρής συγκινήσεως και θλίψεως, πληροφορηθείς ο Μητροπολίτης μας,  την απροσδόκητον προς Κύριον εκδημίαν του λίαν αγαπητού συμπατριώτου του, νεοχειροτονηθέντος Μητροπολίτου Κεφαλληνίας κυρού Γερασίμου, απηύθυνε την κάτωθι συλλυπητήρια επιστολή στον τοποτηρητή Σεβ. Μητροπολίτην Ηλείας κ. Γερμανόν.

 

Η απάντηση του Τοποτηρητού, Σεβ. Μητροπολίτου Ηλείας κ. Γερμανού

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΚΗΤΑ ΣΤΗ ΝΙΣΥΡΟ

 

Με τις ευλογίες του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου και την παρουσία των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Γέροντος Δέρκων κ. Αποστόλου, Ρόδου κ. Κυρίλλου, Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας κ. Παϊσίου και του επιχωρίου Μητροπολίτου Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ, εψάλη στον Ιερό Ναό του Αγίου Νεομάρτυρος Νικήτα, ο Πανηγυρικός Εσπερινός επί τη μνήμῃ του.

Ξεχωριστή ευλογία για το νησί της Νισύρου ήταν η μεταφορά σε αυτό της Τιμίας Κάρας του Αγίου, η οποία φυλάσσεται στην Ιερά Μονή των Ιβήρων, από τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Πανοσ. Αρχιμ. Ναθαναήλ.

Για τρίτη φορά στην ιστορία της η Νίσυρος υποδέχθηκε την Τιμία Κάρα του Αγίου Νικήτα του Νισυρίου προς αγιασμό κι ευλογία των πιστών.

Η υποδοχή της Κάρας Του Αγίου Νικήτα έγινε στο λιμάνι του νησιού λίγο μετά τις έξι το απόγευμα και στη συνέχεια όλοι, κλήρος και λαός, κατευθύνθηκαν στον Ιερό Ναό του Αγίου που βρίσκεται κοντά στο λιμάνι, όπου εψάλη ο Πανηγυρικός Εσπερινός και η Ακολουθία της Αρτοκλασίας χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γέροντος Δέρκων κ. Αποστόλου.
Ομιλώντας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ τόνισε ότι ο Aγιος προσεύχεται για εμάς προς τον Θεό και αποτελεί ευλογία το ότι βρίσκεται στο νησί μας. Εν συνεχείᾳ, ευχαρίστησε τους παρόντες Αρχιερείς, τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Ιβήρων, τον Δήμαρχο Νισύρου, τον Έπαρχο Κω-Νισύρου και τις λοιπές πολιτικές και στρατιωτικές αρχές για την παρουσία τους.
Ακολούθως το λόγο έλαβε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Ιβήρων Πανοσ. Αρχιμ. Ναθαναήλ, ο οποίος σημείωσε ότι σήμερα στο Aγιον Όρος εορτάζεται η μνήμη των Νεομαρτύρων και η τιμή που αποδίδει ο λαός της Δωδεκανήσου προς τον Aγιο Νεομάρτυρα Νικήτα αποτελεί πηγή μεγάλης χαράς για τους Αγιορείτες Πατέρες.

 

Εν συνεχείᾳ ομίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Απόστολος αναφερόμενος στο συναξάρι και στο μαρτύριο του Αγίου Νικήτα, με το οποίο όπως τόνισε «ξέπλυνε τον εξισλαμισμό της οικογένειάς του». Αναφέρθηκε στη μεγάλη ευλογία να βρίσκεται και σωματικώς μαζί με τους συμπατριώτες του, σημειώνοντας ότι το μαρτύριο των Αγίων μας θυμίζει το σταυρικό θάνατο και την Ανάσταση του Χριστού. Για το λόγο αυτό τα λείψανα των Αγίων είναι χαριτόβρυτα και αποτελούν πηγή αγιασμού για εμάς. Αφού ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ για την πρόσκληση, μετέφερε στους πιστούς την πατριαρχική ευλογία και ζήτησε από τους λαϊκούς να προσεύχονται για τους ιερωμένους, ώστε να επιτελούν απρόσκοπτα το δύσκολο έργο τους.
Μετά το πέρας του Εσπερινού η Τιμία Κάρα του Αγίου προεξάρχοντος του ιδίου Αρχιερέως μεταφέρθηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Παναγίας της Ποταμητίσσης, όπου στη συνέχεια με την μέριμνα των κυριών του συλλόγου «Aγιος Νικήτας ο Νισύριος» προσφέρθηκε κέρασμα στους πιστούς.

Το παρόν έδωσαν ο δήμαρχος Νισύρου κ. Χριστοφής Κορωναίος, ο Έπαρχος Κω-Νισύρου κ. Γεώργιος Χαλκιδιός, ο Υποδιοικητής της 80 ΑΔΤΕ Κυρατσάκης Χρήστος, ο Διοικητής της ΔΑΝ Νισύρου κ . Κωνσταντίνος Πετρίδης, ο Διοικητής κ. Βασίλειος Χουρμουζιάδης και η Υποδιοικητής κ. Κυριακή Χιώτη του Λιμενικού Σταθμού Νισύρου, καθώς και ο εκπρόσωπος του Αστυνομικού Σταθμού Νισύρου κ. Παντελής Φασουλάρης.
Στον Πανηγυρικό Εσπερινό και στη λιτάνευση της Τιμίας Κάρας και της Ιεράς Εικόνος του Αγίου παραβρέθηκαν πάρα πολλοί πιστοί από τη Νίσυρο, αλλά και την Κω και τα άλλα νησιά της Δωδεκανήσου.

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Πηγή-Φωτογραφίες:  «Αλήθεια-FM» – Ν.Μαμάκας

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΛΗΞΗ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΨΕΡΙΜΟ

Το Σάββατο 11 Ιουνίου, ο Μητροπολίτης μας κ. Παΐσιος, συνοδευόμενος από τους ιερείς π. Ισίδωρο και τον διάκονο Ιωάννη,  μετέβη στη νήσο Ψέριμο, με το πλοιάριο του κ.Μανιά, συνοδεύοντας 150 και πλέον παιδιά των κατηχητικών σχολείων της Καλύμνου.

Στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ψερίμου ετέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, κατά την οποία μετέλαβαν πολλά παιδιά.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ναού, η κα Φανή Τρικοίλη, ως υπεύθυνη των κατηχητικών και οι κατηχητές και κατηχήτριες, παρουσίασαν το έργο της χρονιάς, και τα παιδιά απήγγειλαν ποιήματα και τραγούδησαν.

Την εκδήλωση έκλεισε ο νεαρός Γεώργιος Ρεΐσης, ο οποίος καθήμενος στο αναπηρικό καροτσάκι του, τραγούδησε και έψαλλε ύμνους εκκλησιαστικούς και καταχειροκροτήθηκε από τους γονείς και τα παιδιά.

Τέλος, ο πρόεδρος π.Νικόλαος Κλήμης και η Εκκλ. Επιτροπή του Ναού, προσέφερε στα παιδιά αναψυκτικά και σάντουιτς και στον Μητροπολίτη και τους ιερείς μας παρέθεσε γεύμα, με την συμμετοχή της κας Σεβαστής Πίκκου.

Όλοι, αλλά κυρίως τα παιδιά, πέρασαν μία αξέχαστη μέρα, είχαν την ευκαιρία να διασκεδάσουν, έπαιξαν διάφορα παιχνίδια και έκαναν μπάνιο στη θάλασσα με την επιτήρηση των κατηχητών και των γονέων που τα συνόδευαν.

Ο Μητροπολίτης με πατρικά λόγια ευχαρίστησε τα παιδιά, τους γονείς και τους κατηχητές για την συμμετοχή τους και αυτή την ευλογημένη χρονιά, και τόνισε ότι το κατηχητικό σχολείο είναι Αίμα Χριστού και κάνει τους νέους καλλιεργημένους.

Ο Μητροπολίτης, μεταξύ άλλων ευχαρίστησε τον κ. Μανιά Δημήτριο, καθώς και το πλήρωμα του σκάφους που μετέφερε τα παιδιά από την Κάλυμνο στην Ψέριμο δωρεάν, εις μνήμην του υιού του Νικήτα Μανιά.

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Φωτογραφίες:  Κλεάνθης Μαρτίνος

ΘΥΡΑΝΟΙΞΙΑ Ι. ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

 

Την Τετάρτη 10-6-2015, τελέσθηκαν τά Θυρανοίξια του Ι.Ν.Αγ.Λουκά του Ρώσου γιατρού από τόν Μητροπολίτη μας κ.κ.Παίσιο, παρουσία όλου του κλήρου καί πολύ κόσμου, στήν περιοχή Χώνι (Aγιος Θεολόγος) Καλύμνου.

Στις 6:30΄ από τον Ι.Ν.Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου ξεκίνησε η Ι. Πομπή μεταφοράς της θαυματουργού Εικόνος του Αγίου πρός το νεοϊδρυθέν Ναύδριον.

Ακολούθησε Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός.

Τό ευλογημένο αυτό περιβόλι μέσα στό οποίο έγινε ο Ι.Ναός ανήκει στήν Ι.Μητρόπολη πάνω από 100 χρόνια, και κατά τίς δύσκολες περιόδους της Ιταλοκρατίας κ΄ Γερμανοκρατίας τό επισκέπτετο ο Aγιος μας Σάββας τακτικά και του έδιναν χόρτα και τά βρισκούμενα όταν περβολάρης ήταν ο Δημ. Ι. Μαμάκας μέ τήν οικογένεια του πρόσφυγες από τήν Μικρασιατική καταστροφή.

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Πηγή-Φωτογραφίες-Βίντεο:  «ΑλήθειαFM» – Ν.Μαμάκας

 

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΑΣ

 

ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ Κ.Κ.ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ-ΠΑΝΑΓΗ ΜΠΑΣΙΑ 2015

 

Με μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε στη Λέρο η μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Παϊσίου-Παναγή Μπασιά.

Το Σάββατο 6 Ιουνίου, στο ομώνυμο παρεκκλήσι του Οσίου Παϊσίου-Παναγή Μπασιά, στην περιοχή «Γερμανός» της νήσου Λέρου, που ανήγειρε η ευσέβεια της οικογενείας Δημητρίου και Aννης Αναστασίου, ετελέσθη Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός μετΆ αρτοκλασίας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Παϊσίου.

Από νωρίς είχαν κατακλύσει τον ευπρεπισμένο και σημαιοστολισμένο Ναό ευσεβείς προσκυνητές, οι όποιοι τίμησαν την εορτή του Οσίου, αλλά και τα ονομαστήρια του Μητροπολίτου μας, ο οποίος χάριτι Θεία φέρει το όνομα του Οσίου Πατρός Παϊσίου.

ΒΙΝΤΕΟ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ

 

 

Το πρωί της επομένης, Κυριακή 7-6-2015, στον ίδιο Ναό, ετελέσθη Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

Ο Μητροπολίτης ευχαρίστησε τον ιερό κλήρο, τους ιεροψάλτες και το εκκλησίασμα που του ευχήθηκαν «έτη πολλά».

Τόσο κατά τον Εσπερινό, όσο και κατά την Θεία Λειτουργία τον Θείο λόγο κήρυξε ο Μητροπολίτης μας αναφερθείς στον βίο του Οσίου Παϊσίου-Παναγή Μπασιά εξαίροντας την μορφή και το πλούσιο πνευματικό και κοινωνικό έργο του οσίου.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, οι κτήτορες παρέθεσαν παραδοσιακά γλυκίσματα και καφέ. Ο Μητροπολίτης μας ευχαρίστησε τους κτήτορες και τους ευχήθηκε όπως «Κύριος ο Θεός, δια πρεσβειών του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Παϊσίου, χαρίζη πλούσια τα αγαθά Του».

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

 

 

Επιμέλεια-Φωτογραφίες:   Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Βίντεο:  Κων/νος Καρράς, εικονολήπτης «ΘΑΡΡΙ-TV»

Συνεργάτης φωτογράφος:  Αρ.Καρτάνος

 

 

 

 

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ-ΠΑΝΑΓΗ ΜΠΑΣΙΑ

Ένα από τα ευωδέστατα άνθη του Κεφαλληνιακού λειμώνος είναι και ο νεοφανής, Όσιος Πατήρ Παναγής Μπασιάς.

Εγεννήθη εις την πόλη του Ληξουρίου το έτος 1801 από τον Μιχαήλ Τυπάλδο – Μπασιά και την Ρεγγίνα το γένος Δελλαπόρτα, ευσεβείς και ευκατάστατους ανθρώπους.
Έλαβεν σοβαρήν γραμμματικήν μόρφωσιν αφού εγνώριζε την Ιταλικήν, Γαλλικήν και Λατινικήν.

Εις την αρχή της σταδιοδρομίας του διορίζεται γραμματοδιδάσκαλος και εξασκεί το λειτούργημα του διδασκάλου, αλλά εμπνεόμενος από τα ριζοσπαστικά κηρύγματα των Κοσμά Φλαμιάτου και Ευσεβίου Πανά, Εκκλησιαστικών αναστημάτων της εποχής, οι οποίοι υπεράσπιζον ό,τι οι Aγγλοι (κυρίαρχοι της Επτανήσου) προστάται, ουσιαστικά τύραννοι, επιβουλεύονται, το ορθόδοξον φρόνημα των κατοίκων, αφήνει το δημόσιο σχολείο και παραδίδει μαθήματα κατ’ οίκον συνεχίζων την αποστολήν του.

Σε ηλικία 20 ετών, μετά τον θάνατον του πατέρα του, έχων έμφυτη κλίσην επηρεαζόμενος από την προσωπικότητα του Πολιούχου μεγάλου Ασκητού, Αγ. Γερασίμου και του γείτονός του, επίσης μεγάλου Ασκητού, Αγίου Ανθίμου, εγκαταλείπει τα πάντα και φθάνει εις το “ξηροσκόπελο” μικρό νησάκι εις την κάτω Λειβαθώ, Βλαχερνών και τόπος εξορίας Κληρικών από τους Aγγλους.

Εξόριστος τας ημέρας εκείνας ήτο και ο περίφημος Ζακύνθιος Κληρικός Νικόλαος Καντούνης. Δεν έμεινε όμως πολύ διάστημα καμφείς από τας ικεσίας της χήρας μητέρας του και της απροστάτευτης αδελφής του. Επιστρέφει λοιπόν μοναχός εις τον κόσμον αλλά ολόκληρη η ζωή του αποδεικνύεται συνεχής ασκητικός αγών και συνεπής επαγρύπνησις των μοναχικών ιδεών και αποφάσεών του.

Το 1836 χειροτονείται διάκονος και Πρεσβύτερος υπό του Αρχιεπισκόπου Κεφαλληνίας Παρθενίου Μακρή.

Έζη δια τον Χριστόν και την Εκκλησίαν Του. Ελειτούργει τακτικώς ή και καθ’ εκάστην, κηρύσσων συγχρόνως. Το υπόλοιπον της ημέρας διήρχετο τας οικίας των πιστών, όπου υπήρχε χρεία, υλική και πνευματική, πόνος, θλίψις και συμπαρίστατο νουθετών και παρηγορών. Διεκρίθη ως εξομολόγος, φροντίζων ίνα εντυπωθή εις τας ψυχάς των χριστιανών η εικών του Χριστού.

Έλαβε παρά του Θεού το χάρισμα της προφητείας και “προέλεγε τα μέλλοντα συμβαίνειν εις πρόσωπα, οικογενείας και γενικώτερον της κοινωνίας”, όπως γράφεται εις την εισήγησην της αγιοποιήσεώς του. Πράγματι μέχρι των ημερών μας φθάνει ο απόηχος των πολλών θαυμάτων, των προφητειών και της εν γένει αγίας ζωής του.

Στις 21 Μαϊου 1864 γεύεται της χαράς της Ενώσεως της Επτανήσου με την Μητέρα Ελλάδα δια την οποίαν ειργάσθη με τον ιδικόν του αντιστασιακόν τρόπον πλησίον των ηρώων ριζοσπαστών, διατηρών και καλλιεργών την Ορθόδοξον παράδοσιν, εις τόσον δυσκόλους πολιτικάς και κοινωνικάς περιόδους.

Το 1867 με τους φοβερούς σεισμούς της Παλλικής γκρεμίζεται η οικία του και έκτοτε φιλοξενείται “πένης, πολλούς δε πλουτίζων”, “μηδέν έχων και τα πάντα κατέχων” εις την οικίαν του εξαδέλφου του Ιωάννου Γερουλάνου, πατρός του σπουδαίου χειρουργού Μαρίνου Γερουλάνου.

Λόγω της διαδοθείσης φήμης εκ των πολλών θαυμάτων (εμφανώς κεκοσμημένος προφητικώ του Πνεύματος χαρίσματι), αποφεύγων το φοβερό ύφαλο της πνευματικής ζωής, τον επάρατον εγωισμόν, καταφεύγει εις την γνωστήν μέθοδον μεγάλων ασκητών να προσποιείται τον τρελλόν και έτσι συγκαταριθμείται εις την χορείαν των δια Χριστόν σαλών αγίων.

Δια πέντε έτη ταλαιπωρείται κλινήρης ασθενής συνεχίζων να ευλογεί, να ειρηνεύει, να καθοδηγεί, να συμβουλεύει τους χριστιανούς οι οποίοι νυχθημερόν τον επισκέπτονται. Εκεί δέχεται την επίσκεψιν του νέου Αρχιεπισκόπου Γερμανού Καλλιγά εις τον οποίον προλέγει την ανάρρησίν του εις τον Αρχιεπισκοπικόν Θρόνον των Αθηνών.

Εκοιμήθη 7 Ιουνίου 1888 και, εις την πάνδημον, μετά τριήμερον, κηδεία του εξεφώνησε περίφημον επικήδειο ο Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Γερμανός Καλλιγάς.

Η παρουσία της Αγίας βιοτής του οι διηγήσεις των θαυμάτων του παρέμειναν ζωνταναί και ανεξίτηλαι εις την συνείδηση των χριστιανών και μετά από 88 χρόνια οδήγησαν τον τότε Μητροπολίτην Κεφαλληνίας Προκόπιον να πραγματοποιήσει ανακομιδήν των αγίων λειψάνων του.

Η διαδικασία αγιοποιήσεως του Αγίου από τον Οικουμενικόν Θρόνον άρχισε μετά την ενθρόνησιν του Μητροπολίτου Σπυρίδωνος, ο οποίος ετέλεσε με Εκκλησιαστική λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια τας εορτάς ανακηρύξεως του Αγίου την 7ην Σεπτεμβρίου 1986 με εκπροσώπησιν του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της Ιεράς Συνόδου και πλειάδα Αρχιερέων, εκδοθείσης Θ. Πατριαρχικής και Συνοδικής Αποφάσεως την 4ην Φεβρουαρίου 1986.

Τον Aγιον εγκωμίασαν ο Αρχιεπίσκοπος Γερμανός Καλλιγάς, ο Ιερεύς λόγιος Ζήσιμος Τυπάλδος, και έγραψεν ο Ακαδημαϊκός Αμίλκας Αλιβιζάτος, ο Αρχιμ. π. Ηλίας Μαστρογιαννόπουλος, ο Ληξουριώτης Αρχιερεύς Τρίκκης και Σταγών Χερουβείμ Aννινος και ο Αιδεσιμολ. π. Κωνσταντίνος Γκέλης.

Τόση είναι η ακτινοβολία της προσωπικότητός του ώστε ο σατυρικός ποιητής Ανδρέας Λασκαράτος, παρά το αντικληρικό, το αντιπαραδοσιακό του πνεύμα, εις την υποσημείωσιν 6 του έργου του “Μυστήρια της Κεφαλονιάς” σημειώνει: “Ετίμησα και αγάπησα μάλιστα την αρετήν κάθε που την εύρηκα και στα ράσα”.

Ο σημερινός προσκυνητής εις τον Ιερόν Ναόν Αγίου Σπυρίδωνος Ληξουρίου έχει την δυνατότητα να προσκυνήσει τα Aγια λείψανα εντός αργυρής λάρνακος και τον τάφον του Αγίου.

 

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ

Συνεδρίασε την Πέμπτη 4 Ιουνίου 2015,  υπό την προεδρία της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης.

Στην Αγία και Ιερά Σύνοδο συμμετέχουν οι Αρχιερείς: 

– Σύμης κ. Χρυσόστομος 

– Βοστώνης κ. Μεθόδιος 

– Μεξικοῦ κ. Ἀθηναγόρας 

– Καρπάθου καί Κάσου κ. Ἀμβρόσιος 

– Ἴμβρου καί Τενέδου κ. Κύριλλος 

– Μιλήτου κ. Ἀπόστολος 

– Ἰκονίου κ. Θεόληπτος 

– Γορτύνης καί Ἀρκαδίας κ. Μακάριος 

– Μπουένος Ἄϊρες κ. Ταράσιος  

– Ἀρκαλοχωρίου, Καστελλίου καί Βιάνου κ. Ἀνδρέας 

– Λέρου, Καλύμνου καί Ἀστυπαλαίας κ. Παϊσιος 

– Σουηδίας καί πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας. 

 

Η Συνεδρία της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, ήταν άλλη μια αφορμή για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο να βρεθεί και πάλι στην τροφό Σχολή Του, όπου είχε την ευκαιρία να συναντήσει και παλαιούς αποφοίτους της Θεολογικής Σχολής. 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης και οι Συνοδικοί Αρχιερείς, έτυχαν θερμής υποδοχής και αβραμιαίας φιλοξενίας από την αδελφότητα της Ιεράς Σταυροπηγιακής και Πατριαρχικής Μονής Αγίας Τριάδος (Θεολογική Σχολή) με πρώτο τον Ηγούμενο αυτής, Σεβ. Μητροπολίτη Προύσης κ. Ελπιδοφόρο. 

 

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Πηγή-Φωτογραφίες:  «Φως Φαναρίου»

«Η Πόλις εάλω – Το χρονικό της πολιορκίας και η Aλωση της Κωνσταντινούπολης – 29 Μαΐου 1453»

 

(απόσπασμα από το βιβλίο του Γεωργίου Φραντζή «Η Πόλις εάλω – Το χρονικό της πολιορκίας και η Aλωση της Κωνσταντινούπολης», Εκδόσεις Λιβάνη, 1993).

 

Ο πρωτοβεστιάριος, δηλαδή αρχιθαλαμηπόλος, Γεώργιος Φραντζής ή Σφραντζής (1401-1480), ήταν ο μοναδικός Βυζαντινός ιστορικός και αυτόπτης μάρτυρας της κοσμοϊστορικής κατάληψης της Πόλης από τους Τούρκους. Διαβάστε την μοναδική στη ιστορία αφήγηση για τις τελευταίες στιγμές της Βασιλεύουσας:

«Οι δυστυχείς Ρωμαίοι, αφού άκουσαν τα λόγια του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου έσφιξαν την καρδιά τους, αγκα­λιάστηκαν και έκλαιγαν όλοι μαζί. Κανένας δεν έφερνε πια στη μνήμη του τα αγαπημένα του παι­διά, τη γυναίκα και την περιουσία του, αλλά ήθε­λαν όλοι να πεθάνουν για τη σωτηρία της πατρίδας τους. Ύστερα γύρισαν στις θέσεις τους για να φυλάξουν τα τείχη της πόλης.

Ο αυτοκράτορας πήγε αμέσως στον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας, προσευχήθηκε με δάκρυα στα μάτια και κοινώνη­σε των αχράντων μυστηρίων. Το ίδιο έκαναν και πολλοί άλλοι εκείνη τη νύχτα. Έπειτα γύρισε στα ανάκτορα και ζήτησε συγνώμη από όλους.

Ποιος μπορεί να περιγράψει αυτήν τη στιγμή τους θρή­νους και τους οδυρμούς που ακούστηκαν τότε στο παλάτι; Κανένας άνθρωπος δε θα μπορούσε να μείνει ασυγκίνητος, ακόμα κι αν ήταν από ξύλο ή από πέτρα.

Ύστερα ανεβήκαμε στα άλογά μας, βγήκαμε από τα ανάκτορα και κάναμε επιθεώρηση στα τεί­χη για να ενθαρρύνουμε τους φρουρούς που κρα­τούσαν άγρυπνοι τις θέσεις τους.

Εκείνη τη νύχτα όλοι βρίσκονταν στα τείχη και τους πύργους, ενώ είχαμε κλείσει προσεκτικά όλες τις πύλες ώστε να μην μπορεί να μπει ή να βγει κανένας.

Όταν φτά­σαμε στην Καλιγαρία, την ώρα που λαλούσαν για πρώτη φορά τα κοκόρια, ξεπεζέψαμε και ανεβή­καμε στον πύργο. Από εκεί ακούγαμε φωνές και δυνατό θόρυβο έξω από την πόλη. Οι φύλακες μας είπαν ότι αυτό γινόταν όλη τη νύχτα επειδή οι εχθροί έσερναν τις πολεμικές μηχανές τους κο­ντά στην τάφρο, προετοιμαζόμενοι για την επίθε­ση. Επίσης τα μεγάλα εχθρικά πλοία άρχισαν να κινούνται, προσπαθώντας να φέρουν στην ακτή τις γέφυρες που είχαν κατασκευάσει.

Οι Τούρκοι άρχισαν με μεγάλη σφοδρότητα και ορμή την επί­θεση τη στιγμή που λαλούσαν τα κοκόρια για δεύ­τερη φορά, χωρίς να δώσουν κανένα σύνθημα, όπως είχαν κάνει και τις προηγούμενες φορές.

Ο σουλτάνος διέταξε να επιτεθούν πρώτοι οι λιγότε­ρο έμπειροι, μερικοί ηλικιωμένοι και αρκετοί νέοι, ώστε να μας κουράσουν, και στη συνέχεια να ρι­χτούν εναντίον μας οι πιο έμπειροι και γενναίοι με μεγαλύτερη τόλμη και δύναμη.

Έτσι λοιπόν ο πό­λεμος άναψε σαν καμίνι. Οι δικοί μας αντιστέκο­νταν με πείσμα, χτυπούσαν άγρια τους εχθρούς και τους γκρέμιζαν κάτω από τα τείχη, καταστρέ­φοντας συγχρόνως και πολλές από τις πολιορκη­τικές τους μηχανές. Οι νεκροί ήταν πολλοί και από τις δυο πλευρές, ιδίως όμως από το εχθρικό στρα­τόπεδο.

Μόλις άρχισαν να σβήνουν τα άστρα του ουρανού, καθώς προχωρούσε το φως της μέρας κι εμφανίστηκε στην ανατολή η ροδοδάχτυλη αυγή, όλο το πλήθος του εχθρού παρατάχθηκε σε μια σειρά που έφτανε από τη μια μέχρι την άλλη άκρη της πόλης. Ακούστηκαν τότε τα τύμπανα, οι σάλ­πιγγες και τα υπόλοιπα πολεμικά όργανα με φω­νές και αλαλαγμούς, ενώ τα κανόνια άρχισαν να ρίχνουν όλα μαζί. Τότε όλοι οι Τούρκοι όρμησαν από ξηρά και από θάλασσα στα τείχη και άρχισαν τη συμπλοκή μαζί μας. Οι πιο θαρραλέοι έστησαν σκάλες, ανέβηκαν πάνω σ’ αυτές και έριχναν αδιά­κοπα τα βέλη τους εναντίον των δικών μας.

Η φρικτή και αμφίρροπη μάχη κράτησε δύο ώρες και φαινόταν ότι οι χριστιανοί θα έπαιρναν πάλι τη νίκη. Τα πλοία που μετέφεραν τις σκάλες και τις κινητές γέφυρες αποκρούστηκαν από τα παρα­θαλάσσια τείχη και αναγκάστηκαν να γυρίσουν πίσω άπρακτα. Οι πολεμικές μηχανές, που έρι­χναν πέτρες από τα τείχη της πόλης, σκότωσαν πολλούς αγαρηνούς. Αλλά και εκείνοι που ήταν στην ξηρά έπαθαν τα ίδια και χειρότερα.

Ήταν πολύ παράδοξο θέαμα να βλέπει κανείς τον ήλιο και τον ουρανό σκεπασμένους από ένα σύννεφο σκόνης και καπνού. Οι δικοί μας έκαιγαν τις ε­χθρικές πολεμικές μηχανές με το «υγρό πυρ», γκρέμιζαν τις σκάλες με όσους βρίσκονταν πάνω τους και σκότωναν αυτούς που επιχειρούσαν να ανεβούν στα τείχη με μεγάλες πέτρες, ακόντια, πυροβόλα και τόξα. Όπου έβλεπαν συγκεντρωμέ­νους Τούρκους, τους χτυπούσαν με μεγάλα τηλε­βόλα, σκοτώνοντας και πληγώνοντας πολλούς.

Οι εχθροί απηύδησαν τόσο πολύ από τη σθεναρή α­ντίσταση που συναντούσαν, ώστε θέλησαν να κά­νουν λίγο πίσω για να ξεκουραστούν, αλλά οι τσαούσηδες και οι ραβδούχοι της τουρκικής Αυ­λής τους χτυπούσαν με σιδερένια ραβδιά και βούνευρα για να μην υποχωρήσουν. Ποιος μπο­ρεί να περιγράψει τις κραυγές και τα βογκητά των τραυματιών και στα δύο στρατόπεδα; Ο θόρυβος και οι φωνές τους έφταναν μέχρι τον ουρανό. Με­ρικοί από τους δικούς μας, που έβλεπαν τους ε­χθρούς να υποφέρουν, τους φώναζαν: «Τι κάνετε συνεχώς επιθέσεις, αφού δεν μπορείτε να μας νι­κήσετε;» Εκείνοι τότε, προσπαθώντας να δείξουν τη γενναιότητα τους, ανέβαιναν πάλι στις σκάλες. Οι πιο τολμηροί σκαρφάλωναν στους ώμους των άλλων και οι επόμενοι τους μιμούνταν, για να μπορέσουν να φτάσουν στην κορυφή του τείχους.

Ο Κωνσταντίνος ΙΑΆ ο Παλαιολόγος (1404 – 29 Μαΐου 1453) ή ο επονομαζόμενος Μαρμαρωμένος Βασιλιάς ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας του οποίου η ηρωική αντίσταση κατά των Οθωμανών σφράγισε τις ύστατες στιγμές της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Οι σκληρότερες μάχες έγιναν στις πύλες, όπου οι αντίπαλοι συγκρούονταν με τα σπαθιά στα χέρια και οι νεκροί ήταν αμέτρητοι. Όταν η παράταξη μας άρχισε να υποχωρεί, τότε πετάχτηκαν μπρο­στά ο Θεόφιλος Παλαιολόγος και ο Δημήτριος Καντακουζηνός, δύο γενναίοι άντρες που έτρε­ψαν τους αγαρηνούς σε φυγή, τους γκρέμισαν κά­τω από τα τείχη και τους σκόρπισαν. Συγχρόνως έτρεξαν σε βοήθεια κι άλλοι δικοί μας, ενώ ο αυ­τοκράτορας που βρέθηκε εκεί έφιππος τους ενε­θάρρυνε και τους παρακινούσε να πολεμάνε με σθένος, λέγοντας: «Συμπολεμιστές και αδέρφια μου, σας παρακαλώ στο όνομα του Θεού να κρα­τάτε τη θέση σας με γενναιότητα. Βλέπω ότι το πλήθος των εχθρών άρχισε να κουράζεται και να διασκορπίζεται. Δε μας χτυπούν πλέον με τάξη και σύστημα. Ελπίζω στο Θεό ότι η νίκη είναι δική μας. Να νιώθετε λοιπόν χαρά επειδή το στε­φάνι της νίκης θα είναι δικό μας τόσο στη γη όσο και στον ουρανό. Ο Θεός βρίσκεται στο πλευρό μας και προκαλεί δειλία στους άπιστους».

Τη στιγμή που μιλούσε ο αυτοκράτορας, ο Ιω­άννης Ιουστινιάνης πληγώθηκε από βέλος στο πά­νω μέρος του δεξιού του ποδιού. Αυτός ο τόσο έμπειρος πολεμιστής, στον πόλεμο, βλέποντας το αίμα να τρέχει από το σώμα του, έγινε κίτρινος από φόβο. Έχασε αμέσως το θάρρος του, σταμά­τησε να αγωνίζεται και έτρεξε να βρει γιατρό σιω­πηλός, χωρίς να σκέφτεται την ανδρεία και την καρτερικότητα που είχε δείξει μέχρι τότε. Δεν εί­πε όμως τίποτα στους συντρόφους του ούτε άφησε κανέναν αντικαταστάτη, για να μην προκληθεί σύγχυση που θα μπορούσε να αποβεί μοιραία. Οι στρατιώτες του τον αναζήτησαν με το βλέμμα και, μαθαίνοντας ότι είχε φύγει, καταλήφθηκαν από ταραχή και φόβο. Ευτυχώς, ο αυτοκράτορας που βρέθηκε εκεί κατά τύχη, τους είδε ταραγμένους και φοβισμένους σαν τα κυνηγημένα πρόβατα και θέλησε να μάθει την αιτία. Όταν λοιπόν είδε το στρατηγό του Ιουστινιάνη να φεύγει, τον πλη­σίασε και του είπε: «Γιατί το έκανες αυτό, αδερφέ μου; Γύρνα πίσω στη θέση σου. Η πληγή είναι ασήμαντη και η παρουσία σου απαραίτητη. Η πό­λη στηρίζεται σε σένα για να σωθεί». Του είπε και άλλα πολλά, αλλά εκείνος δεν έδωσε απάντηση. Αντίθετα, έφυγε και πήγε στο Πέραν, όπου πέθα­νε ντροπιασμένος από λύπη για την περιφρόνηση των άλλων.

Οι Τούρκοι όμως είδαν την ταραχή των δικών μας και πήραν θάρρος. Ο Σογάν πασάς κέντρισε με κατάλληλα λόγια τη φιλοτιμία των γενιτσάρων και των άλλων στρατιωτών, ενώ ένας γιγαντόσωμος γενίτσαρος που λεγόταν Χασάν και καταγόταν από το Λουπάδι της Κυζίκου έβα­λε με το αριστερό χέρι την ασπίδα πάνω από το κεφάλι του, τράβηξε με το δεξί το σπαθί, ανέβηκε στο σημείο του τείχους όπου είχαν αρχίσει να υ­ποχωρούν οι δικοί μας και ρίχτηκε πάνω τους. Τον Χασάν ακολούθησαν περίπου άλλοι 30 Τούρ­κοι που θέλησαν να φανούν εξίσου γενναίοι. Όσοι από τους δικούς μας είχαν απομείνει εκεί έριξαν τεράστιες πέτρες και βέλη εναντίον τους, γκρεμί­ζοντας τους 18 κάτω από τα τείχη, αλλά ο Χασάν κατάφερε να ανεβεί και να τρέψει σε φυγή τους χριστιανούς.

Μετά την επιτυχία του, πολλοί άλλοι Τούρκοι βρήκαν την ευκαιρία να τον ακολουθή­σουν και να σκαρφαλώσουν στα τείχη, αφού οι ελάχιστοι δικοί μας δεν κατάφεραν να τους εμπο­δίσουν. Πολέμησαν όμως με θάρρος και σκότωσαν πολλούς. Κατά τη διάρκεια της συμπλοκής ο Χα­σάν χτυπήθηκε από πέτρα και έπεσε κάτω. Μόλις τον είδαν οι δικοί μας πήραν θάρρος και τον λιθοβολούσαν από όλες τις πλευρές. Εκείνος σηκώ­θηκε στα γόνατα και συνέχισε να πολεμά, αλλά το δεξί του χέρι δέχτηκε αμέτρητα τραύματα από βέλη και έπεσε παράλυτο. Στη σύγκρουση αυτή σκοτώθηκαν και πληγώθηκαν πολλοί Τούρκοι, οι οποίοι μεταφέρθηκαν πίσω στο στρατόπεδο. Το πλήθος όμως εκείνων που είχαν ανεβεί στα τείχη διασκόρπισε τους δικούς μας, που εγκατέλειψαν το εξωτερικό και έτρεξαν μέσα στην πόλη με τόση βία ώστε ο ένας πατούσε τον άλλο.

Καθώς συνέ­βαιναν αυτά, ακούστηκαν φωνές από μέσα, από έξω και από το μέρος του λιμανιού: «Έπεσε το φρούριο. Στους πύργους στήθηκαν σημαίες και λάβαρα». Οι φωνές αυτές έτρεψαν σε φυγή τους δικούς μας, ενώ έδωσαν καινούριο θάρρος στους εχθρούς που άρχισαν να ανεβαίνουν στα τείχη άφοβα και με αλαλαγμούς χαράς. Όταν ο δυστυχισμένος αυτοκράτορας και δε­σπότης μου είδε αυτό το θέαμα, παρακαλούσε το Θεό με δάκρυα στα μάτια και παρακινούσε τους στρατιώτες να φανούν γενναίοι. Δυστυχώς, όμως, δεν υπήρχε πλέον καμιά ελπίδα βοήθειας ή συ­μπαράστασης. Τότε τσίγκλησε το άλογό του, έφτα­σε στο σημείο από όπου οι εχθροί έμπαιναν στην πόλη και ρίχτηκε πάνω τους όπως ο Σαμψών κατά των αλλοφύλων. Στην πρώτη του επίθεση τους γκρέμισε όλους κάτω από τα τείχη, πράγμα που φάνηκε σαν θαύμα σε όσους το είδαν. Μουγκρί­ζοντας σαν λιοντάρι και κρατώντας το σπαθί στο δεξί του χέρι, έσφαξε τόσους πολλούς Τούρκους ώστε το αίμα έτρεχε σαν ποτάμι από τα χέρια και τα πόδια του.

Ο Φραγκίσκος Τολέντο, φάνηκε ανώτερος ακόμα και από τον Αχιλλέα. Πολεμώντας στα δεξιά του αυτοκράτορα, κομμάτιαζε τους εχθρούς με δόντια και με νύχια. Το ίδιο έκανε και ο Θεόφιλος Παλαιολόγος. Βλέποντας τον αυτοκράτορα να αγω­νίζεται για να σώσει την πόλη που κινδύνευε, φώναξε κλαίγοντας: «Καλύτερα να πεθάνω παρά να ζήσω». Ύστερα όρμησε κραυγάζοντας πάνω στους εχθρούς και σκότωσε ή έτρεψε σε φυγή όσους βρέ­θηκαν μπροστά του. Ο Ιωάννης Δαλμάτης, που βρέθηκε κι αυτός στο ίδιο μέρος, πολεμούσε με ηρωισμό σαν γενναίος στρατιώτης που ήταν.

Ό­σοι βρέθηκαν στο πεδίο της μάχης θαύμασαν την τόλμη και την ανδρεία των εξαιρετικών εκείνων ανδρών. Οι επιθέσεις επαναλήφθηκαν δύο και τρεις φορές, μέχρι που κατάφεραν να τρέψουν τους απίστους σε φυγή, να σκοτώσουν πολλούς και να γκρεμίσουν άλλους κάτω από τα τείχη.

Οι στρατιώτες μας πολέμησαν με μεγάλη γενναιότητα και στο τέλος έπεσαν νεκροί, αφού προηγουμένως είχαν προξενήσει τεράστιες απώλειες στους ε­χθρούς. Πολλοί άλλοι σκοτώθηκαν επίσης κοντά στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού, όπου οι εχθροί είχαν στήσει τη μεγάλη ελέπολη και το φοβερό κανόνι, με τα οποία γκρέμισαν τα τείχη και κατάφεραν να πρωτομπούν στην πόλη. Τη στιγμή εκεί­νη εγώ δε βρισκόμουν κοντά στον αυτοκράτορα και δεσπότη μου, επειδή είχα πάει να επιθεωρήσω ένα άλλο σημείο της πόλης, σύμφωνα με τη διατα­γή του.

Όταν μπήκαν οι εχθροί στην Πόλη, έδιωξαν τους χριστιανούς που είχαν απομείνει στα τείχη με τηλεβόλα, βέλη, ακόντια και πέτρες. Έτσι έγι­ναν κύριοι ολόκληρης της Κωνσταντινούπολης, εκτός των πύργων του Βασιλείου, του Λέοντος και του Αλεξίου, τους οποίους κρατούσαν οι ναύ­τες από την Κρήτη που πολέμησαν από τις 6 μέχρι τις 8 το απόγευμα και σκότωσαν πολλούς Τούρ­κους.

Βλέποντας το πλήθος των εχθρών που είχαν κυριεύσει την πόλη, δεν ήθελαν να παραδοθούν, αλλά έλεγαν ότι προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να ζήσουν. Κάποιος Τούρκος ειδοποίησε τότε το σουλτάνο για την ηρωική άμυνά τους κι εκείνος συμφώνησε να τους επιτρέψει να φύγουν με το πλοίο και όλα τα πράγματα που είχαν μαζί τους. Παρά τις υποσχέσεις του όμως, ο σουλτάνος με πολύ κόπο κατάφερε να τους πείσει να αφήσουν τους πύργους και να φύγουν. Δύο αδέρφια, οι Ιταλοί Παύλος και Τρωίλος, πολέμησαν με γεν­ναιότητα μαζί με αρκετούς άλλους στη θέση που είχαν αναλάβει. Κατά τη διάρκεια του αγώνα τους σκοτώθηκαν πολλοί κι από τις δυο πλευρές. Σε μια στιγμή ο Παύλος είδε τους εχθρούς μέσα στην πόλη και είπε στον αδερφό του: «Χάθηκαν τα πά­ντα. Κρύψου ήλιε και θρήνησε γη. Η Πόλη έπεσε. Ανώφελο πια να πολεμάμε. Ας κοιτάξουμε τουλά­χιστον να σωθούμε εμείς οι ίδιοι».

Έτσι οι Τούρκοι έγιναν κύριοι της Κωνσταντι­νούπολης την Τρίτη 29 Μαΐου 1453, στις δυόμισι το μεσημέρι.

Aρπαζαν και αιχμαλώτιζαν όσους έβρισκαν μπροστά τους, έσφαζαν όσους επιχει­ρούσαν να αντισταθούν και σε ορισμένα μέρη δε διακρινόταν η γη από τα πολλά πτώματα που ήταν πεσμένα κάτω. Το θέαμα ήταν φρικτό. Παντού ακούγονταν θρήνοι και παντού γίνονταν αρπαγές γυναικών όλων των ηλικιών. Αρχόντισσες, νέες κοπέλες και καλόγριες σέρνονταν από τα μαλλιά έξω από τις εκκλησίες όπου είχαν καταφύγει, ενώ έκλαιγαν και οδύρονταν.

Ποιος μπορούσε να πε­ριγράψει τα κλάματα και τις φωνές των παιδιών ή τη βεβήλωση των ιερών εκκλησιών; Το άγιο σώμα και αίμα του Χριστού χυνόταν στη γη. Οι Τούρκοι άρπαζαν τα ιερά σκεύη, τα έσπαζαν ή τα κρατού­σαν για λογαριασμό τους. Το ίδιο έκαναν και με τα ιερά αναθήματα. Ποδοπατούσαν τις άγιες εικό­νες, τους αφαιρούσαν το χρυσάφι, το ασήμι και τους πολύτιμους λίθους, και έφτιαχναν με αυτές κρεβάτια και τραπέζια. Aλλοι στόλιζαν τα άλογα τους με τα χρυσοΰφαντα μεταξωτά άμφια των ιε­ρέων και άλλοι τα έκαναν τραπεζομάντιλα. Aρπαζαν τα πολύτιμα μαργαριτάρια από τα άγια κει­μήλια, καταπατούσαν τα ιερά λείψανα των αγίων και, σαν πραγματικοί πρόδρομοι του διαβόλου, έκαναν αμέτρητα ανοσιουργήματα, που μόνο το θρήνο μπορούν να προκαλέσουν.

Χριστέ, βασιλιά μου, οι αποφάσεις Σου ξεπερνάνε το μυαλό του ανθρώπου! Μέσα στην απέραντη εκκλησία της Α­γίας Σοφίας, τον επίγειο ουρανό, το θρόνο της δόξας του Θεού, το άρμα των Χερουβείμ, το θείο δημιούργημα, το αξιοθαύμαστο κατασκεύασμα, το στολίδι της γης, τον ωραιότερο από όλους τους ναούς, έβλεπε κανείς τους Τούρκους να τρώνε και να πίνουν στο Ιερό Βήμα και στην Αγία Τρά­πεζα ή να ασελγούν πάνω σε γυναίκες, νέες κοπέ­λες και μικρά παιδιά. Ποιος μπορούσε να μείνει ασυγκίνητος και να μη θρηνήσει για την άγια εκ­κλησία μας; Όλοι πονούσαν από το κακό που έβλε­παν.

Στα σπίτια θρήνοι και κλάματα, στους δρό­μους οδυρμοί, στις εκκλησίες αντρικές κραυγές πόνου, γυναικεία μοιρολόγια, βαρβαρότητες, φό­νοι και βιασμοί. Οι ευγενείς ατιμάζονταν και οι πλούσιοι έχαναν τις περιουσίες τους. Σε όλες τις πλατείες και τις γωνιές της πόλης γίνονταν αμέ­τρητα κακουργήματα. Κανένα μέρος ή καταφύγιο δε γλίτωσε από την έρευνα και τη βεβήλωση. Οι άπιστοι έσκαψαν κήπους και γκρέμισαν σπίτια για να βρουν χρήματα ή κρυμμένους θησαυρούς. Όσα βρήκαν, τα πήραν για να χορτάσουν την απληστία τους.

Χριστέ, βασιλιά μου, γλίτωσε από τη θλίψη και τον πόνο όλες τις πόλεις και τις χώρες όπου κατοικούν χριστιανοί. Την τρίτη μέρα μετά την άλωση ο σουλτάνος έδωσε εντολή να γίνουν γιορτές και πανηγύρια για τη μεγάλη νίκη, και διέταξε να βγουν έξω ελεύθερα και άφοβα όσοι ήταν κρυμμένοι σε διά­φορα μέρη της Πόλης, μικροί και μεγάλοι. Διέταξε επίσης να γυρίσουν στα σπίτια τους όσοι είχαν φύγει εξαιτίας του πολέμου και να ζήσουν εκεί όπως πριν, σύμφωνα με το δίκαιο και τη θρησκεία τους. Ακόμα, έδωσε διαταγή να εκλέξουν πα­τριάρχη σύμφωνα με τα έθιμα τους, αφού ο προη­γούμενος πατριάρχης είχε πεθάνει.

Οι αρχιερείς και οι ελάχιστοι άλλοι κληρικοί και λαϊκοί που έτυχε να βρίσκονται στην πόλη διάλεξαν για το αξίωμα αυτό τον Γεώργιο Σχολάριο, που ήταν έ­νας πολύ καλλιεργημένος πολίτης, τον οποίο χει­ροτόνησαν πατριάρχη και τον ονόμασαν Γεννά­διο».

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Πηγή:  “newsbomb”

ΒΙΝΤΕΟ – ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

 

 

 

 

 

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ

 

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 1448 / ΑΝΟΙΞΗ 1449

Πεθαίνει ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ιωάννης ΗΆ Παλαιολόγος (Οκτώβριος) και διάδοχός του ορίζεται ο αδελφός του Κωνσταντίνος δεσπότης του Μορέως, που στέφεται στον Μυστρά (6 Ιανουαρίου) και γίνεται δεκτός παρά πάντων ασπασίως στην Κωνσταντινούπολη.

 

ΧΕΙΜΩΝΑΣ / ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 1451

Πεθαίνει ο Τούρκος Σουλτάνος Μουράτ ΒΆ και διάδοχός του ανακηρύσσεται στην Αδριανούπολη ο γιος του Μωάμεθ, ο Μεχεμέτ, Μεχέμετις, Μεχμέτης, Μεεμέτης των Βυζαντινών πηγών. Διατηρούνται οι σχέσεις λυκοφιλίας μεταξύ Βυζαντινών και Τούρκων: έστειλαν πρέσβεις χάριν παραμυθίας και της αρχής την καθεδρίαν προσαγορεύσοντες, τίνες τίνα;

Οι άρνες τον λύκον, οι στρουθοί τον όφιν, οι ψυχορραγούντες τον θάνατον υπό διαπραγμάτευση μεταξύ άλλων ως θέμα αιχμής η Τουρκική χορηγία για τη διαβίωση στην Κωνσταντινούπολη του Οθωμανού πρίγκιπα Ορχάν δυνάμει ανταπαιτητού του Μωάμεθ ΒΆ στο θρόνο. Δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα οι επαφές Βυζαντίου και Δύσης, ενώ αντίθετα ανανεώνεται η συνθήκη ειρήνης του Τούρκου ηγεμόνα με τη Βενετία και με τον Ιωάννη Ουνυάδη βοεβόδα της Τρανσυλβανίας και βασιλεύοντα της Ουγγαρίας.

 

ΧΕΙΜΩΝΑΣ 1451 / ΑΝΟΙΞΗ 1452

Ο σχεδιασμός νέου φρουρίου στην Ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου αποκαλύπτει τις άμεσες κατακτητικές βλέψεις του Μωάμεθ για την Κωνσταντινούπολη σχετικό διάβημα διαμαρτυρίας από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα στο Σουλτάνο αποβαίνει άκαρπο.

 

ΜΑΡΤΙΟΣ / ΤΕΛΗ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1452

Οικοδομείται στο στενότερο και πιο δύσπλευστο σημείο του Βοσπόρου – κοντά στο ακρωτήριο Φονεύς – στην Ευρωπαϊκή ακτή, το Βoghaz-kesen (αργότερα Rûmeli Hisary) απέναντι στο Gûzel Hisâr (γνωστό και ως Αnadolu Hisâry), που είχε κτίσει στην ασιατική πλευρά ήδη ο Βαγιαζήτ ΑΆ (1389-1402) με την επιλογή της θέσης, την άρτια κατασκευή, τον εξοπλισμό και την επάνδρωσή του ασχολείται ο ίδιος ο Μωάμεθ που έρχεται επί τόπου με ισχυρές δυνάμεις και την κλήσιν του κάστρου πασχεσέν εκέλευσε καλείσθαι.

Εξελληνιζόμενον δε ερμηνεύεται κεφαλοκόπτης ή λαιμοκοπίη σε άλλο κείμενο τα ονόματα αποδίδουν την άμεση και την έμμεση επίδραση του φρουρίου στην ευρύτερη περιοχή, αφού το λαιμός δηλώνει και το στενό η δίοδος του Βοσπόρου θα ελέγχεται πλέον απόλυτα από τους Τούρκους: αποκλείων (ενν. ο Μωάμεθ)… ου μόνον τας ηπείρους Ασίαν τε και Ευρώπην, αλλά δη και τας θαλάσσας αμφοτέρας, άνω μεν τον Εύξεινον Πόντον διά του Bοσπόρου, κάτω δε τον τε Αιγαίον και πάσαν την Ελληνικήν θάλασσαν διά του Ελλησπόντου.

 

ΙΟΥΝΙΟΣ / ΙΟΥΛΙΟΣ 1452

Λεηλασίες των Τούρκων στον ευρύτερο χώρο του νέου φρουρίου δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στους Βυζαντινούς και ο Κωνσταντίνος έκλεισε τας θύρας της πόλεως.

 

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 1452

Ο Μωάμεθ στην Αδριανούπολη οίκοι διάγων ουκ εδίδου ανάπαυσιν τοις βλεφάροις, αλλά και εν νυκτί και ημέρα την πάσαν φροντίδα της πόλεως είχε, πως αυτήν λάβοι, πως κύριος αυτής γένοιτο. Ο Τhurakaη Βeg–Τουραχάνης έρχεται εναντίον του Δεσποτάτου του Μορέωs και ο Qaragia Βeg–Kαρατζία πεγ κατεδαφίζει φρούρια στην Προποντίδα και στον Εύξεινο. Τεχνίτης δοκιμώτατος –Ούγγρος πιθανότατα–, μεταπηδά από τους Βυζαντινούς στους Τούρκους χάριν αδράς αμοιβής.

Αναλαμβάνει να κατασκευάσει κανόνι σε μέγεθος αποτελεσματικό για τα τείχη της Κωνσταντινούπολης, χωνείαν μεγάλην πέτραν φέρουσαν υπερμεγέθη, όσον προς την αλκήν και το πάχος του τείχους της πόλεως. Βυζαντινές πρεσβείες για βοήθεια φθάνουν στην Ιταλία και στην Ουγγαρία ο Ιωάννης Ουνυάδης για την παροχή στρατιωτιkής ενίσχυσης ζητεί ως αντάλλαγμα τουλάχιστον την πόλη Μεσημβρία στον Εύξεινο Πόντο.

 

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ / ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1452

Ενεργοποιούνται στοιχειωδώς και βαθμιαία η Βενετία και η Γένοβα ύστερα από σειρά σοβαρών Τουρκικών εχθρικών κινήσεων εναντίον δικών τους πολιτών: υποβάλλουν αιτήσεις για παρέμβαση στον Πάπα Νικόλαο ΕΆ και σε Δυτικούς ηγεμόνες, και αποφασίζουν στρατιωτική ενίσχυση των εγκαταστάσεών τους στον Εύξεινο Πόντο και στο Πέραν. Στην Κωνσταντινούπολη γίνονται θερμά δεκτοί από τον Αυτοκράτορα ο Ελληνικής καταγωγής Ισίδωρος του Κιέβου, ως απεσταλμένος του Πάπα, και ο Λεονάρδος ο Χίος, Λατίνος επίσκοπος Μυτιλήνης.

Στους Βυζαντινούς υφίστανται δύο παρατάξειs: οι ανθενωτικοί και οι ενωτικοί στις 12 Δεκεμβρίου με συναίνεση και παρουσία του Κωνσταντίνου κηρύσσεται σε λειτουργίαν κοινήν… παρΆ Ιταλών και Γραικών στην Αγία Σοφία η ένωση των εκκλησιών προκαλώντας έντονη δημόσια αντίδραση των ανθενωτικών οι δε εν τη μεγάλη εκκλησία αθροισθέντες Xριστιανοί… έστερξαν τον της ενώσεως όρον, και αυτοί μετά συμφωνίας, ως ότι παρελθούσης της περιστάσεως των Τούρκων και γαλήνης γενομένης καθίσαντές τινες των ελλογίμων ίδωσι τους όρους, και ει έστι τι το μη ορθοτομούν, διορθώσωσιν.

Παράλληλα οι Κωνσταντινουπολίτες εκδεχόμενοι την άφιξιν του τυράννου εν έαρι προσπαθούν να καλύψουν συγκεκριμένες πρακτικές ανάγκες: εκ των ενόντων παρεσκευάζοντο, τάφρους τε καθαίροντες και τα πεπονηκότα του τείχους ανορθούντες, τας τε επάλξεις οπλίζοντες πύργων τε και μεταπυργίων, και το τείχος άπαν επισκευάζοντες κατά γην τε και θάλασσαν έτι δε όπλων τε και βελών συλλογήν εποιούντο και μηχανημάτων παντοίων, τα τε έξω των φρουρίων επεσκεύαζον, όπλα και φυλακάς επιπέμποντες, τας τε νήσους ησφαλίζοντο, μετά δε τον μέγαν λιμένα και το Kέρας άπαν, από γε των του Γαλατά νεωρίων μέχρι των Ευγενίου πυλών.

Ήπερ το στενότατον ην, αλύσεσι μακραίς διελάμβανον χρήματά τε από τε των κοινών και των ιδίων και των ιερών ξυνέλεγον, σίτόν τε και τα ες διατροφήν εσεκόμιζον, τοις τε άλλοις πάσιν ως δυνατόν εξηρτύοντο και τοις όλοις επεσκεύαζον την πόλιν τε και τα τείχη, ως κατά γην και θάλασσαν πολιορκηθησόμενοι. Απευθύνονται διεθνώς νέες εκκλήσεις για βοήθεια: παρά τον μέγαν αρχιερέα της Pώμης, ω και μάλλον είχον θαρρείν, έτι δε και παρά τους άλλους ηγεμόνας της Ιταλίας και των άλλων εσπερίων γενών, δεόμενοι ξυμμαχίας τε και επικουρίας την ταχίστην τυχείν.

 

ΜΕΣΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1452 / ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1453

Αποφασίζεται να παραμείνουν στην Κωνσταντινούπολη και να συμμετάσχουν στην άμυνά της όσα πλοία έχουν ελλιμενισθεί κατΆ εμπορίαν, όμως ένα μέρος τους (Βενετικά) δεν πειθαρχεί και αποχωρεί φυγαδεύοντας και εκατοντάδες άτομα (700).

 

ΑΡΧΕΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1453

Αρχίζει η κινητοποίηση των δυνάμεων του Μωάμεθ στην Αδριανούπολη, όπου και δοκιμάζεται το νέο μεγάλο κανόνι.

 

26 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1453

Φθάνουν στην Κωνσταντινούπολη δύο Γενουατικά πλοία με 700 ή 400 μισθοφόρους από τη Χίο υπό τις διαταγές του Giovanni Giustiniani Longo ο Ιωάννης Λόγγος εκ των Ιουστινιανών ή Ιωάννης Ιουστινιανός ή Ιουστίνος των Βυζαντινών κειμένων δυνατός τε και των ευ γεγονότων, αλλά δη και τα εις πόλεμον έμπειρος και μάλα γενναίος ονομάζεται πρωτοστράτωρ των χερσαίων δυνάμεων της Βασιλεύουσας.

 

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ / ΜΑΡΤΙΟΣ 1453

Μεταφέρεται με ιδιαίτερη φροντίδα το μεγάλο κανόνι από την Αδριανούπολη στην Κωνσταντινούπολη: σέρνεται από 30 βοϊδάμαξες και συνοδεύεται από εκατοντάδες (500) άνδρες, που ανάμεσά τους περιλαμβάνονται και μηχανικοί για να αντιμετωπίζουν με ειδικές κατασκευές τις ανωμαλίες του εδάφους. Γίνονται νέες επιχειρήσεις του Qaragia Βeg με στόχο φρούρια στην Προποντίδα και στον Εύξεινο.

 

ΑΡΧΕΣ ΜΑΡΤΙΟΥ / 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΥ

Συγκεντρώνονται σταδιακά τα στρατιωτικά σώματα του Μωάμεθ και παίρνουν θέση στα χερσαία τείχη της Κωνσταντινούπολης η Βασιλεύουσα σταδιακά αποκλείεται από ξηράς.

 

ΜΕΣΑ / ΤΕΛΗ ΜΑΡΤΙΟΥ 1453

Οι Βυζαντινοί ενισχύουν τα τείχη, χερσαία και θαλάσσια. H αντίθεση ενωτικών και ανθενωτικών είναι πάντοτε αισθητή ο μέγας δούκας Λουκάς Νοταράς λέγεται ότι ότε είδον οι Pωμαίοι τον αναρίθμητον στρατόν των Τούρκων, είπε «κρειττότερόν εστιν ειδέναι εν μέση τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν Λατινικήν».

Καθορίζονται τα σημεία άμυνας και οι υπερασπιστές τους Βυζαντινοί, Βενετοί και Γενουάτες ο ίδιος ο Αυτοκράτορας προασπίζει μάχιμες καίριες θέσεις και κυρίως την κεντρική χερσαία πύλη, την Πύλη του Αγίου Ρωμανού, ενώ σώμα ενόπλων θα κινείται σε διάφορα σημεία στο εσωτερικό της πόλης το σύνολο των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης υπολογίζεται στις 50.000, ενώ οι ένοπλοι οι Βυζαντινοί στις 5.000 και 2.000 οι ξένοι, που είναι κυρίως Γενουάτες και Βενετοί και γαρ εύκολον αν ειπείν είναι ένα Pωμαίων προς είκοσι Τούρκους.

 

ΤΕΛΗ ΜΑΡΤΙΟΥ 1453

Εξακολουθούν να γίνονται κάποιες κινήσεις των Δυτικών «συμμάχων», πυκνότερες τώρα αλλά χλιαρές και ανιχνευτικές για το δικό τους συμφέρον και οι των του Γαλατά Γενουίται, και προ του ελθείν τον τύραννον έτι όντα εν Αδριανουπόλει, έστειλαν πρέσβεις αγγέλλοντες την εις αυτόν ακραιφνή φιλίαν.

 

2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1453

Κλείνει με αλυσίδα η είσοδος του Κεράτιου κόλπου.

 

5 / 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1453

Έναρξη της πολιορκίας ο στρατός ξηράς του Μωάμεθ τοποθετείται σε σχέση με τα τείχη και με κατεύθυνση από ΒΑ προς ΝΔ με την ακόλουθη διάταξη: ο Saghaηos Pasa –Ζάγανος στο τμήμα από τον Γαλατά έως την Ξυλίνη Πύλη ο Qaragia Βeg–Kαρατζίας, επικεφαλής των Ευρωπαϊκών σωμάτων στο τμήμα από την Ξυλίνη Πύλη έως την Πύλη του Χαρισίου ο Chalil Pasa–Χαλίλης και ο Sarugia Pasa–Σαρατζίας με τον Μωάμεθ στην περιοχή του Μεσοτειχίου ο Ιshaq Pasa–Ισαάκιος, Ισαάκ επικεφαλής των Ασιατικών σωμάτων στο τμήμα από την Πύλη του Μυριανδρίου έως την Χρυσή Πύλη.

Ο όγκος των στρατευμάτων του σουλτάνου παραδίδεται σε ποικίλα μεγέθη από τις πηγές (160.000 – 700.000 άνδρες) πιθανότερος φαίνεται ο αριθμόs των 260.000 – 400.000 ανδρών.

 

9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1453

Οι Κωνσταντινουπολίτες ενισχύουν τη φύλαξη της εισόδου του Κεράτιου με πλοία (10 – 40 κατά τις πηγές) ορμαθηδόν πίσω από την αλυσίδα.

 

11 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1453

Τοποθετούνται στις οριστικές θέσεις τους τα κανόνια του Μωάμεθ κύριοι στόχοι είναι το αυτοκρατορικό παλάτι στις Βλαχέρνες και οι σημαντικότερες πύλες των τειχών: τα τρία ισχυρότερα κανόνια παρατάσσονται στο Μεσοτείχιον το μεγάλο κανόνι σκοπεύει την Πύλη του Αγίου Ρωμανού το μέγεθός του και οι δυνατότητές του παραδίδονται εξαιρετικές, μεταξύ θρύλου και πραγματικότητας, τέρας τι φοβερόν και εξαίσιον με ήχο βολής ουρανόβροντον: είναι πράγμα φοβερώτατον ιδείν και ες ακοήν όλως άπιστόν τε και δυσπαράδεκτον.

 

12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1453

Αρχίζουν συνεχείς κανονιοβολισμοί των χερσαίων τειχών ημέρα και νύχτα, γίνεται σταδιακή επιχωμάτωση της τάφρου με διάφορα στερεά υλικά και ανοίγονται υπόγειες διαβάσεις κάτω από τα τείχη.

Οι Βυζαντινοί με επινοητικότητα προσπαθούν με ειδικές κατασκευές να εξουδετερώσουν τις βολές, να κλείσουν με κάθε μέσον τα ρήγματα στα τείχη και να δημιουργήσουν νέα προκαλύμματα και προμαχώνες.

Χρησιμοποιούν σάκους με μαλλί, δέρματα, μεγάλα ξύλινα δοχεία γεμάτα χώμα και ένα είδος τειχίσματος από πηλό ενισχυμένο με ποικίλα υλικά, π.χ. λίθους, ξύλα, χόρτα, δεμάτια από κληματόβεργες ή καλάμια ευρώστως ηγωνίζοντο μαχόμενοί τε γενναίως και αντιμηχανώμενοι προς τα παρΆ αυτών και άπρακτα δεικνύντες.

Οι ναυτικές δυνάμεις του Σουλτάνου υπό τις διαταγέs του Βουλγαρικής καταγωγής Βalta–Οglu, του Πάλδα ή Παλτόγλη των Βυζαντινών, συγκεντρώνονται στο Διπλοκιόνιον στον Βόσπορο (70 – 400 πλοία κατά τιs πηγές) επιδράμουν στα φρούρια Θεραπείου και Στουδίου καθώς και στην Πρίγκιπο.

 

13 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1453

H κυβέρνηση της Γένοβας καλεί εγγράφως όσους πολίτες της βρίσκονται στην Ανατολή να συνδράμουν τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο και τον αδελφό του Δημήτριο, δεσπότη του Μορέως.

 

18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1453

2 – 6 τα ξημερώματα γίνεται η πρώτη επίθεση και απώθηση των Τούρκων στα τείχη.

 

19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1453

Ξεκινάει από τη Βενετία γαλέρα με σκοπό να συνδράμει τους πολιορκούμενους στην Κωνσταντινούπολη, έχει όμως εντολή να προσεγγίσει προσεκτικά και όχι πριν από τις 20 Μαΐου.

 

20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1453

Τρία εμπορικά Γενοβέζικα πλοία με όπλα, στρατιώτες και τρόφιμα από τη Χίο υπό τις διαταγές Γενουατών και ένα Βυζαντινό με στάρι από τη Σικελία υπό τις διαταγές του Francesco Lecanella, τούνομα Φλαντανελάς, περνούν στην Προποντίδα και μετά τρίωρη μάχη με τα Τουρκικά πλοία μπαίνουν στον Κεράτιο ο Μωάμεθ εξοργισμένος «υπό της άγαν αλαζονείας ορμήσας εν τη θαλάσση εποχούμενος ίππω, εφαντάζετο σχίζειν την θάλασσαν και έως αυτών των νηών διά του ίππου πλεύσαι», ραβδίζει με τα ίδια του τα χέρια τον Παλτόγλη και την επομένη διορίζει νέο αρχηγό του στόλου τον Hamza Βeg–Χαμουζά.

 

21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1453

Καταστρέφεται από τους κανονιοβολισμούς ένας πύργος και μέρος του τείχους.

 

22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1453

Ο Μωάμεθ τεχνάζεται γενναίον τι και ανδρείον σόφισμα: μεταφέρονται διά ξηράς Τουρκικά πλοία μέσα στον Κεράτιο η μεταφορά γίνεται πανηγυρικά και με τυμπανοκρουσίες από ειδικά διαμορφωμένο δίοδο, δίολκο, στην περιοχή του Γαλατά, από το Διπλοκιόνιον έως απέναντι στο Κοσμίδιον περίπου και ην ιδείν θέαμα ξένον και ακοαίς άπιστον πλην των τεθεαμένων ο Σουλτάνος την γην εθαλάσσωσεν και την ξηράν ως υγράν διαβάς τους Ρωμαίους ηφάνισε.

 

23 / 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1453

Οι Κωνσταντινουπολίτες προσπαθούν να ενισχύσουν τη φύλαξη των θαλάσσιων τειχών γίνονται ποικίλα σχέδια επίθεσης στα Τουρκικά πλοία, που εν μέρει καταδίδονται από κάποιον Γενοβέζο στον Μωάμεθ, και καταλήγουν σε αποτυχία και απώλειες.

 

1 / 2 ΜΑΙΟΥ 1453

Συνεχίζονται οι κανονιοβολισμοί με ειδικές φροντίδες για να μην εκραγεί η μεγάλη χωνεία και με συνδυασμούς και επιλογή των σημείων βολής για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Οι Γενουάτες του Γαλατά με ιδιαίτερη προσοχή λειτουργούν ως σύμμαχοι και με τους Τούρκους και με τους Βυζαντινούς, αποκαλύπτοντας μερικές φορές στους πρώτους τούς αμυντικούς σχεδιασμούς του συμπατριώτη τους Ιωάννη Ιουστινιάνη. Στους πολιορκούμενους είναι πια ιδιαίτερα αισθητή η έλλειψη τροφίμων.

 

3 ΜΑΙΟΥ 1453

Φήμες για βοήθεια από Βενετία και Ιωάννη Ουνυάδη κυκλοφορούν και στα δύο αντίπαλα στρατόπεδα.

 

3 / 6 ΜΑΙΟΥ 1453

Ισχυροί κανονιοβολισμοί στον Κεράτιο (και στα τείχη και στα πλοία) από κανόνια του Σουλτάνου που μεταφέρθηκαν στον Γαλατά οδηγούν σε προσωρινή απόσυρση των πλοίων από την άλυσο.

 

7 ΜΑΙΟΥ 1453

Γίνεται αποτυχημένη επίθεση κατά των χερσαίων τειχών με 30.000 άνδρες και ισχυρές απώλειες για τους Τούρκους. H σύγκλητος της Βενετίας αποφασίζει να στείλει δώρα στον Μωάμεθ (αξίας 500 χρυσών δουκάτων) και στόλο υπό τον Jacopo Loredan για βοήθεια στους Κωνσταντινουπολίτες με πολύ αυστηρές και συγκεριμένες οδηγίες για προσεκτική συμπεριφορά απέναντι στους Τούρκους.

 

8 ΜΑΙΟΥ 1453

Ορίζεται και αποστέλλεται με τον στόλο Βενετός πρεσβευτής προς τον Μωάμεθ. Βολές από το μεγάλο κανόνι στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού.

 

11 ΜΑΙΟΥ 1453

Σοβαρές καταστροφές από κανονιοβολισμούς στα χερσαία τείχη.

 

12 ΜΑΙΟΥ 1453

Μεγάλη επίθεση του Μωάμεθ πραγματοποιείται με δύναμη 50.000 ανδρών τα μεσάνυχτα σε μάχη κοντά στα ανάκτορα σημειώνονται μεγάλες απώλειες και για τα δύο μέρη. Ο Αυτοκράτορας δεν ακολουθεί προτροπή από ανθρώπους του περιβάλλοντός του να εγκαταλείψει την Πόλη.

 

14 ΜΑΙΟΥ 1453

Προσβολές στα βορειότερα σημεία των θαλάσσιων τειχών από τα κανόνια που είχαν μεταφερθεί στον Γαλατά αποφασίζεται νέα μεταφορά τους απέναντι από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού, όπου οι κανονιοβολισμοί είναι σχεδόν αδιάκοποι μέρα νύχτα και οι καταστροφές σημαντικές.

 

15 ΜΑΙΟΥ 1453

Στη Βενετία η σύγκλητος σε συνέχεια Παπικής πρότασης (η πρόταση έγινε την 1η Μαΐου και κάλυπτε και τη δαπάνη) δέχεται να επανδρώσει πέντε πλοία που θα σταλούν να ενισχύσουν τους Κωνσταντινουπολίτες.

 

16 / 17 ΜΑΙΟΥ 1453

Τούρκικα πειρατικά καράβια επιτίθενται στα πλοία που φυλάσσουν την αλυσίδα του Κεράτιου.

 

18 ΜΑΙΟΥ 1453

Οι Τούρκοι στήνουν μεγάλο ξύλινο κινητό πύργο επάνω σε τροχούς κοντά στην πύλη του Αγ. Ρωμανού μπροστά στο χείλος της Τάφρου την οποία αρχίζουν να γεμίζουν. Οι Βυζαντινοί όμως τους απωθούν, αδειάζουν την τάφρο και επισκευάζουν τις ζημιές. Αδημονία και ανησυχία κυριαρχεί στο στρατόπεδο των Τούρκων

 

19 ΜΑΙΟΥ 1453

Κατασκευάζεται γέφυρα στο μυχό του Κεράτιου στο ύψος της Πόρτας των Κυνηγών από οινοδόχα αγγεία υπέρ τα χίλια που συνέδεσαν και επέστρωσαν με σανίδες ώστε απόνως πέντε κατά πλάτος διέρχεσθαι στρατιώτας πεζούς.

 

21 ΜΑΙΟΥ 1453

Ο Κωνσταντίνος δεν δέχεται πρόταση του Μωάμεθ, να παραδώσει την πόλη με αντάλλαγμα την ελευθερία και την περιουσία του ίδιου και των αρχόντων του: το δε την πόλιν σοι δούναι ούτΆ εμόν εστι ούτΆ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών.

 

20 / 25 ΜΑΙΟΥ 1453

Οι κανονιοβολισμοί και οι υπόγειες στοές (τουλάχιστον επτά) που διαρκώς δημιουργούνται αποδυναμώνουν συνεχώς τα χερσαία τείχη.

 

25 / 26 ΜΑΙΟΥ 1453

Συμβαίνουν διάφορα εντυπωσιακά δυσοίωνα: πέφτει κάτω η εικόνα της Παναγίας κατά τη λιτάνευσή της και τούτο παρά δόξαν γεγονός φρίκην τε πολλήν και αγωνίαν μεγίστην και φόβος πάσιν ενέβαλεν επί πλέον ξεσπά μεγάλη νεροποντή με βροντές, αστραπές και χαλάζι, ενώ την επομένη νέφος βαθύ την πόλιν πάσαν περιεκάλυψε από πρωις βαθείας έως εσπέρας. Σχεδιάζεται η τελική Τουρκική επίθεση: στα χερσαία τείχη θα είναι οι Qaragia Βeg, Ιshaq Pasa, Sarugia Pasa και ο ίδιος ο Μωάμεθ, στα θαλάσσια τείχη στον Κεράτιο ο Saghanos Pasa και στα θαλάσσια τείχη στην Προποντίδα ο επικεφαλής του στόλου Hamza Βeg.

 

26 / 27 ΜΑΙΟΥ 1453

Ο Τουρκικός στρατός προετοιμάζεται με νηστεία. Φωτοχυσία και θορυβώδεις νυχτερινοί εορτασμοί στο Τουρκικό στρατόπεδο πανικοβάλλουν τους πολιορκούμενους ο Μωάμεθ επρόσταττε εν πάση σκηνή φώτα μεγάλα και πυρκαιάς ανάψαι, και των φώτων αναφθέντων πάντας συν ήχω και βοή αλαλάξαι την μιαράν αυτών φωνήν την δηλούσαν την αυτών ασέβειαν τα φώτα υπέρ τον ήλιον έλαμπον την πάσαν πόλιν, τον Γαλατάν. Oι Bυζαντινοί ορώντες αυτών τας ορχήσεις, και τας ευφροσύνους ακούοντες αλαλαγάς τας γενομένας προεώρων το μέλλον.

 

27 ΜΑΙΟΥ 1453 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

O τύρρανος ήρξατο συνάπτειν πόλεμον καθολικόν. Ο βομβαρδισμός άρχισε με ιδιαίτερη ένταση και εναντίον των χερσαίων τειχών και εναντίον του τείχους του Κεράτιου.

 

28 ΜΑΙΟΥ 1453

Ο Μωάμεθ ανακοινώνει στο στρατό του ότι την επομένη θα γίνει η μεγάλη επίθεση, επακολουθεί γενική κινητοποίηση: υποσχέσεις ανταμοιβών στους στρατιώτες, προσευχές και ηθική ενίσχυση, ενεργοποίηση ποικίλων πολιορκητικών κατασκευών, αλλεπάλληλοι κανονιοβολισμοί.

Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και ο Giovanni Giustiniani Longo υπερασπίζουν την Πύλη του Αγίου Ρωμανού. Η Κων/πολη προετοιμαζόταν πυρετωδώς για τη μεγάλη επίθεση. Ταυτόχρονα ο κόσμος προσευχόταν και έγιναν λιτανείες με περιφορές εικόνων μπροστά στα κατεστραμμένα τείχη.

Το βράδυ έγινε κατανυκτική λειτουργία στην Αγία Σοφία που έμελλε να είναι και η τελευταία. Ό Καίσαρ κι οι άρχοντες εγύριζαν όλη την πόλη. με δάκρυα και θρήνους ικέτευαν τους αρχηγούς και τους στρατηγούς, όλους τους στρατιώτες κι όλο το λαό να μην χάνουν τις ελπίδες τους, να μην κάνουν βήμα πίσω – αλλά με θάρρος κι ακλόνητη πίστη χτυπάτε τους εχθρούς κι ο Κύριος και θεός μας θα μας βοηθήσει.

Κι επρόσταξε να σημαίνουν όλες οι καμπάνες συναγερμό των πάντων, σύσσωμος ο λαός έτρεχε στα τείχη κι επολέμαγε τους Τούρκους. έγινε φονικός πόλεμος, φριχτό κι αβάσταχτο ήταν να βλέπεις τόση ανδρεία και παρατολμία. Ό Πατριάρχης κι όλη η σύνοδος έκαναν δεήσεις στον μεγάλο ιερό ναό, παρακαλώντας αδιάκοπα από το θεό και την υπεραγία Θεοτόκο βοήθεια και θάρρος κατά των εχθρών. Όταν άκουσε τις καμπάνες, έλαβε τις σεπτές εικόνες, εβγήκε μπροστά στην εκκλησία και γονατιστός ευλόγησε την Πόλη με το σταυρό κι έλεγε κλαίγοντας: “Ανάστα, Κύριος ο θεός και βοήθησε μας την έσχατη τούτην ώρα της καταστροφής μας, μην αποστραφείς διαπαντός τα πλάσματα σου και μη δώσεις την κληρονομία σου βορά στους ανθρωποφάγους για να μην ειπούν: “Που είναι ο Θεός τους;”, αλλά να ιδούν ότι εσύ είσαι ο θεός μας, ο Κύριος μας Ιησούς Χρίστος προς δόξα του θεού πατρός”. Κι αυτά τα ίδια αναφώνησε και στην υπεραγία Θεοτόκο:  “Ω, υπεραγία Δέσποινα, άπλωσε το χέρι ενώπιον του υιού σου και Θεού μας, προστάτεψέ μας Δέσποινα, από την οργή του Θεού κι από τον όλεθρο μας, γιατί αύτη τη στιγμή, Πάναγνη και Υπεράμωμη, είμαστε μπροστά στου άδη το στόμα: έλα, φιλέσπλαχνη και φιλάνθρωπη, και σώσε μας, πάρε μας στη δεξιά σου προτού μας καταβροχθίσει ο άδης κι όλοι θα δοξάζουν, και θα ευχαριστούν το υπεράγιο κι υπέρλαμπρο όνομα σου”. Αυτά έλεγαν και προσεύχονταν δίχως να σταματούν.

 

29 ΜΑΙΟΥ 1453 – ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΟΣΙΑΣ

H επίθεση αρχίζει στις τρεις τη νύχτα, κύριος στόχος είναι η Πύλη του Αγίου Ρωμανού, γίνονται αλλεπάλληλες προσπάθειες εισόδου στα τείχη, ενώ εξακολουθούν οι κανονιοβολισμοί, παρά τη σθεναρά αντίσταση των πολιορκουμένων, σχεδόν ταυτόχρονα επιτυγχάνεται η διείσδυση των Τούρκων από την Κερκόπορτα και από την Πύλη του Χαρισίου, η Κερκόπορτα είναι υπόγεια κρυφή παλιά είσοδος, παραπόρτιον, κοντά στο παλάτι που είχαν πρόσφατα ανοίξει για τις δικές τους ανάγκες οι Βυζαντινοί.

Ο Giovanni Giustiniani Longo, πιθανόν τραυματισμένος, απομακρύνεται από το πεδίο της μάχης και καταφεύγει στο πλοίο του. Kοντά στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού γίνεται σφοδρή μάχη σώμα με σώμα, ην ουν παρΆ αμφοτέρων κραυγή πολλή και βία ξυμμιγής, βλασφημούντων, υβριζόντων, απειλούντων, ωθούντων, ωθουμένων, βαλλόντων, βαλλομένων, κτεινόντων, κτεινομένων, πάντα δεινά ποιούντων μετά θυμού και οργής, εκεί μάλλον σκοτώνεται και ο Αυτοκράτορας, είλε το ξυναποθανείν τη πατρίδι τε και τοις αρχομένοις, μάλλον δε και προαποθανείν αυτός, όπως μη ταύτην τε αλούσαν επίδοι.

Επικρατεί πανικός και όλοι κατακτητές και μη κατευθύνονται προς το κέντρο της πόλη. Θρίαμβος, λεηλασία, αγριότητα και βιαιοπραγίες για τους κατακτητές, σφαγή, αιχμαλωσία, κάθε είδους ατίμωση για τους κατακτημένους, μεταξύ των νεκρών περιλαμβάνεται και ο Τούρκος πρίγκιπας Ορχάν. Oύτως δε πάσαν ταύτην εκκένωσε (ενν. ο Mωάμεθ) και ηρήμωσε και πυρός δίκην ηφάνισε και ημαύρωσεν ώσθΆ όλως απιστηθήναι ει και ην εν αυτή ποτε ή ανθρώπων οίκησις ή πλούτος ή περιουσία πόλεως ή άλλη τις κατΆ οίκον κατασκευή τε και περιφάνεια, και ταύτα ούτω λαμπράς και μεγάλης υπαρχούσης πόλεως.

Αιχμαλωτίζεται και θανατώνεται την επομένη ο μέγας δούκας Λουκάς Νοταράς. Οι Γενουάτες του Πέραν συνθηκολογούν με τον Μωάμεθ: οι εν τω Γαλατά, ως είδος την πόλιν εχομένην ήδη και διαρπαζομένην, ευθύς προσεχώρησαν ομολογία τω βασιλεί (δηλ. τον Μωάμεθ) επί τω μηδέν τι κακόν παθείν, και ανοίξαντες τας πύλας εσεδέχοντο τον Zάγανον μετά της στρατιάς, και αυτοί ουδέν όλως ηδίκοντο.

Διαφεύγουν δεκαέξι πλοία και ελάχιστοι από τους έγκλειστους, ανάμεσά τους μερικοί από αυτούς που κατέγραψαν την Aλωση: ο Γεώργιος Σφραντζής, ο Jacopo Τedaldi, ο Νicolo Βarbaro, θριαμβευτική είσοδοs του Μωάμεθ έφιππου στην Πόλη, στο κέντρο της και την Αγία Σοφία.

Οι Τούρκοι αρχίζουν την επίθεση από την πύλη του Αγ. Ρωμανού όπου το τείχος ήταν σχεδόν κατεστραμμένο. Οι πρώτες επιθέσεις αποκρούσθηκαν μετά από μάχη σώμα με σώμα στις οποίες ήταν παρόντες ο Ιουστινιάνης και ο Κων/νος. Σ’ αυτή τη μάχη τραυματίστηκε ο Ιουστινιάνης και κατέφυγε στο Γαλατά.

Η κακή τύχη ηθέλησε και ελαβώθη ο καπετάνιος Γιουστουνιάς (Ιουστινιάνης) με μια σαϊττέα εις τα σαγόνια και έτρεχε το αίμα εισέ όλο του το κορμί, και εσκιάχθη να μην αποθάνη, και δεν εμίλησε λόγον να βάλη άλλον εις τον τόπον του, μόνε άφησε τον πόλεμον καί έφυγε κρυφά, δια να μην τζακιστούνε οι σύντροφοι του. Και εμπήκανε οι εχθροί μέσα. Οπού αν ήθελε αφήσει άλλον εις τον τόπον τον, δεν ηθέλανε εμπή, οι εχθροί και ήθελε κρατεί τον πόλεμον και δεν ήθελε χάσει την χωράν, τόσο ότι ακόμα αντιστέκανε οι Ρωμαίοι και πολεμούσανε ανδρείως – και εσκλήρυνε πολλά ο πόλεμος.

Και ο βασιλεύς, ωσάν· έμαθε ότι ελαβώθη ο καπετάνιος και έφυγε, τότε επήγαινε με αναστεναγμόν να τον ευρή, και ερωτά πού ‘να τον ευρή. Και οι πολεμιστάόες, οι σύντροφοι του, επολεμούσανε χωρίς καπετάνιο. αμή αρχίσανε και αυτοί και άφηναν τον πόλεμον και εφεύγανε. Τότε επηρανε οι Τούρκοι θάρρος πολύ και οι Ρωμαίοι εδειλιάσανε πολλά. Και ετούτα εγίνισαν διατί έφυγε ο καπετάνιος, οπού έκαμνε χρεία να στέκη και να πολεμά έως να αποθάνη εις την τιμήν του, και ήθελε δίδει θάρρος και των συντρόφων του, διατί όλη η δύναμη του Τούρκου ήτανε εις εκείνην την μερέα.

Και οι ελεεινοί Ρωμαίοι αμή ελιγοστεύανε και δεν ημπορουσανε να αντισταθούνε εισέ τόσο πλήθος Τούρκων. (Βαρβερινός κώδικας). Η αποχώρηση του Ιουστινιάνη προκάλεσε σύγχυση και οι Τούρκοι άρχισαν να εισβάλλουν στην Πόλη κατά μάζες. Ακολούθησε η τελική αντίσταση κατά την οποία ο Κων/νος έπεσε πολεμώντας ως απλός στρατιώτης. Κι o Καίσαρ, όταν άκουσε πώς έγινε πια το θέλημα του Θεού, επήγε στη μεγάλη εκκλησία, έπεσε και προσκύνησε ζητώντας έλεος από το Θεό κι άφεση αμαρτιών.

Αποχαιρέτισε τον Πατριάρχη, όλο τον υπόλοιπο κλήρο, τη ρήγισσα, προσκύνησε σ’ όλα τα σημεία κι εβγήκε από το ναό, πίσω εβόησε όλος ο κλήρος κι όλοι όσοι βρέθηκαν τότε εκεί, γυναίκες και παιδιά αμέτρητα τον ξεπροβόδισαν με θρήνους κι αναστεναγμούς, τόσο που έλεγες ότι η μεγάλη εκκλησία εσάλεψε από τον τόπο της, κι εμένα μου φαίνεται ότι ή βουή τους θα έφτασε κείνη τη στιγμή ίσαμε τον ουρανό. Καθώς έβγήκε από την εκκλησία είπε ένα μονό:  “Όποιος θέλει να θυσιαστεί για τους ιερούς ναούς και την ορθόδοξη πίστη μας, ας με ακολουθήσει” και καβαλίκεψε το φαρί του κι ετράβηξε για τη Χρυσή Πύλη – εκεί ενόμισε ότι θα βρει τον άπιστο. Τον ακολούθησαν ως τρεις χιλιάδες πολεμιστές. Μπροστά στην πύλη είδαν πάρα πολλούς Τούρκους πού καρτερούσαν να πιάσουν τον καίσαρα. Τους εσκότωσαν όλους αυτούς. ‘Έτσι ο Καίσαρ έφτασε ίσαμε την πύλη, μα από τους πολλούς σκοτωμένους δεν ημπορούσε να προχωρήσει άλλο και πάλι βρέθηκαν μπροστά του άλλοι Τούρκοι κι επολέμησαν και μ’ αυτούς ως το θάνατο.

Εκεί έπεσε ο ευσεβής Καίσαρ Κωνσταντίνος υπέρ των ιερών ναών και της ορθοδοξίας, μήνας Μάιος, την 29η μέρα, αφού εσκότωσε με το χέρι του, όπως έλεγαν όσοι έμειναν ζωντανοί, πάνω από 600 Τούρκους, κι έτσι αλήθεψε ο χρησμός: “Με Κωνσταντίνο έγινε και πάλι με Κωνσταντίνο θ’ αποθάνει”. Γιατί οι αμαρτίες έρχεται ή ώρα και κρίνονται από το θεό και, καθώς λέγεται, οι κακουργίες κι οι ανομίες καταλύουν τους θρόνους των ισχυρών.

 

29η ΜΑΙΟΥ 1453 / 2:30 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

Η χιλιόχρονη Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε καταλυθεί. Καμιάς πολιτείας η πτώση δεν θρηνήθηκε τόσο πολύ όσο της Πόλης του Ελληνισμού, επειδή ως το 1453 είχε παραμείνει το αδούλωτο προπύργιο του Βυζαντινού κράτους. Η αντίσταση των πολιορκουμένων μπροστά στους πολυάριθμους άπιστους για την πατρίδα και τη θρησκεία, έμεινε χαραγμένη στον υπόδουλο Ελληνισμό και δημιούργησε την εθνική συνείδηση στους 4 αιώνες σκλαβιάς. ….

 

Οι Έλληνες μόλις διέτρεξε η φήμη πως έπεσε η Πόλη, άλλοι άρχισαν να τρέχουν προς το λιμάνι στα πλοία των Βενετσιάνων και των Γενοβέζων και καθώς ορμούσαν πολλοί πάνω στα πλοία βιαστικά και με ακαταστασία χάνονταν, γιατί βούλιαζαν τα πλοία. Και έγινε εκείνο που συνήθως γίνεται σε τέτοιες καταστάσεις. Με θόρυβο, φωνές και χωρίς καμιά τάξη έτρεχαν να σωθεί ο καθένας μέσα σε σύγχυση… Ένα μεγάλο πλήθος άνδρες και γυναίκες, που όλο και μεγάλωνε από τους κυνηγημένους, στράφηκε προς τον πιο μεγάλο ναό της Πόλης, που ονομάζεται Αγια Σοφιά.

 

Μαζεύτηκαν εδώ άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Σε λίγο όμως πιάστηκαν από τους Τούρκους χωρίς αντίσταση. Πολλοί άνδρες σκοτώθηκαν μέσα στο ναό από τους Τούρκους. Aλλοι πάλι σ’ άλλα μέρη της Πόλης πήραν τους δρόμους χωρίς να ξέρουν για που. Σε λίγο άλλοι σκοτώθηκαν, άλλοι πιάστηκαν και πολλοί όμως από τους Έλληνες φάνηκαν γενναίοι αντιστάθηκαν και σκοτώθηκαν, για να μη δουν τις γυναίκες και τα παιδιά τους σκλάβους.

“Σε όλη την Πόλη τίποτε άλλο δεν έβλεπες παρά αυτούς που σκότωναν και αυτούς που σκοτώνονταν αυτούς που κυνηγούσαν και κείνους που έφευγαν”. Λαόνικος Χαλκοκονδύλης, “Απόδειξις ιστοριών” (μετάφραση). Ο λαός διέδιδε με το τραγούδι του το σκληρό μήνυμα ως θέλημα Θεού. Πήραν την πόλιν, πήραν την, πήραν τη Σαλονίκη, πήραν και την Αγία Σοφιά, το μέγα Μοναστήρι, που είχε τριακόσια σήμαντρα κι εξήντα δυό καμπάνες κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος. Σιμά να βγουν τά άξια κι ο βασιλιάς του κόσμου φωνή τους ηρθ’ εξ ουρανου κι απ’ Αρχαγγέλου στόμα.

Στις 2:30 το μεσημέρι η χιλιόχρονη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το σύμβολο του Ελληνισμού και Χριστιανισμού, είχε καταλυθεί.

 

 

31 ΜΑΙΟΥ 1453

Ο Μωάμεθ διατάσσει επίσημα τη διακοπή των βιαιοπραγιών και απομακρύνει τους στρατιώτες και τα πληρώματα των πλοίων και ην ιδείν την άπασαν πόλιν εν ταις σκηναίς του φοσσάτου, την δε πόλιν έρημον νεκράν κειμένην, γυμνήν άφωνον, μη έχουσαν είδος ουδέ κάλλος. Περί μεν τους του Bυζαντίου Ελληνας τοσαύτα εγένετο, δοκεί δε η ξυμφορά αύτη μεγίστη των κατά τήν οικουμένην γενομένων υπερβαλέσθαι τω πάθει.

Εάλω τοίνυν επί Kωνσταντίνου βασιλέως, εβδόμου Παλαιολόγου, ενάτη και εικοστή φθίνοντος Mαιου παρά Pωμαίοις, εξήκοντος έτους των απΆ αρχής ενός τε και εξηκοστού παρά τοις εννακοσίοις τε κα εξακισχιλίοις, από δε κτίσεώς τε και ξυνοικήσεως ταύτης έτεσι τέτταρσι και είκοσι και εκατόν προς τοις χιλίοις».

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

πηγή:  Ιστορία Ελληνική και Παγκόσμια «greekworldhistory.blogspot.gr»

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ

 

Ο Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός στο εορτάζον εξωκκλήσι του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου, στο Aργος Καλύμνου.

Χοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ.κ. Παΐσιος και παρευρέθη αρκετός κόσμος, παρά τον άστατο καιρό.

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ

 

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Βίντεο-φωτογραφίες:  «Αλήθεια-FM» Ελένη Χαλίκου.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΟ ΙΕΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

 

ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ

 

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΟΥ ΘΕΡΑΠΟΝΤΟΣ

 

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Φωτογραφίες:   Κλεάνθης Μαρτίνος

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ 2015

 

Όπως κατΆ έτος, ο Μητροπολίτης μας, στην Ι. Μονή Αγίου Σάββα Καλύμνου, ετέλεσε μεσονυκτική Θεία Λειτουργία, υπέρ φωτίσεως, ευοδώσεως και ενισχύσεως των μαθητών και μαθητριών που θα συμμετέχουν στις πανελλήνιες εξετάσεις, για τα Ανώτατα και Ανώτερα Ιδρύματα της Χώρας μας.

Οι νέοι μας μετέλαβαν των Αχράντων Μυστηρίων , ενώ ο Μητροπολίτης μας ευχήθηκε σε όλους τους υποψηφίους ευόδωση των οραματισμών τους και συνεχάρη τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς για τους κόπους που κατέβαλαν για την προαγωγή των παιδιών.

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Φωτογραφίες:   Κλεάνθης Μαρτίνος

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΣΙΔΩΡΟΥ 2015

 

Με λαμπρότητα εορτάστηκε, την Πέμπτη 14 Μαΐου, η εορτή του Αγίου Ισιδώρου, στο ομώνυμο γραφικό εξωκλήσι της Λέρου, σπάνιας ομορφιάς, το οποίο βρίσκεται στη κυριολεξία μέσα στη θάλασσα, στην περιοχή της Κόκαλης.

Την παραμονή της εορτής, Τετάρτη 13 Μαΐου, στις 6 το απόγευμα, ετελέσθη πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός μετΆ αρτοκλασίας, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ.κ. Παϊσίου, συμπαραστατουμένου υπό των ιερέων π.Νικοδήμου Φωκά και π.Μαξίμου Λιβανού, παρουσία του Δημάρχου Λέρου κ. Μιχ. Κόλια και πλήθος πιστών.

Τον θείο λόγο κήρυξε ο μητροπολίτης αναφερθείς στον βίο του Αγίου.

Μετά το πέρας του Εσπερινού ο Μητροπολίτης εμοίρασε άρτο στους πιστούς, ευχόμενος ο Aγιος Ισίδωρος να είναι προστάτης του κάθε σπιτιού και της κάθε οικογένειας.

Το πρωί της Πέμπτης 14.5, ετελέσθη η Θεία Λειτουργία.

 

 

Επιμέλεια-Φωτογραφίες:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ Μ. ΕΥΕΡΓΕΤΗ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΖΕΡΒΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

 

Στις 12 Μαΐου 2015, η εκπαιδευτική κοινότητα του νησιού, τίμησε τον αείμνηστο Αρχιμανδρίτη και μεγάλο Καλύμνιο Ευεργέτη Νικηφόρο Ζερβό, με την τέλεση μνημόσυνου στον αύλειο χώρο του «Νικηφορείου», όπου βρίσκεται ενταφιασμένος ο ιδρυτής του, Αρχιμανδρίτης Νικηφόρος Ζερβός, κατά κόσμο Νικόλαος του Σακελλαρίου και της Θεμελίνας το γένος Καβάσιλα.

Την επιμνημόσυνη δέηση ετέλεσε ο π. Ισίδωρος Γλυνάτσης, ενώ παραβρέθηκαν οι Αρχές του νησιού.

Ο Αρχιμανδρίτης Νικηφόρος είχε αφοσιωθεί στο έργο της ανέγερσης εκ θεμελίων του Νικηφόρειου Γυμνασίου Καλύμνου, με δικές του δαπάνες. Υπήρξε γιΆ αυτόν ξεχωριστό όνειρο και έργο ζωής.

Απεβίωσε στην Κάλυμνο την 12η Μαΐου 1906 σε ηλικία 58 ετών.

 

Λίγα λόγια για τον αείμνηστο Αρχιμανδρίτη Νικηφόρο Σακελλαρίου Ζερβό.
Το Νικηφόρειο Γυμνάσιο αποτελεί ορόσημο σταθμό στην εκπαιδευτική ιστορία της τουρκοκρατούμενης Καλύμνου στις αρχές του 20ου αιώνα.

Χάρη στη γενναιόδωρη προσφορά του αείμνηστου αρχιμανδρίτου Νικηφόρου Σακελλαρίου Ζερβού, ο οποίος το 1905 διέθεσε το απαραίτητο ποσό για την ίδρυση του «Νικηφορείου Γυμνασίου» ή της «Νικηφορείου Ελληνικής Σχολής», όπως ακριβώς τιτλοφορείται στην προμετωπίδα του Διδακτηρίου, με βασικό σκοπό την καλλιέργεια των Ελληνικών Γραμμάτων και την προαγωγή της Ελληνοχριστιανικής παιδείας.

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως Συνεργάτης φωτογράφος:  Κλεάνθης Μαρτίνος

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2015

 

Και εφέτο οι υποψήφιοι των πανελληνίων εξετάσεων και των δύο Λυκείων της Λέρου, έλαβαν εφόδιο στον προκείμενο αγώνα των εξετάσεων, την ευλογία της τοπικής μας Εκκλησίας.

Το πρωί της Δευτέρας 11 Μαΐου 2015, στον Ιερό Ναό του Σωτήρος Χριστού στον Πλάτανο, όπως κάθε χρόνο, τα παιδιά μας, οι καθηγητές τους και οι γονείς και κηδεμόνες τους, συμμετείχαν στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία που τέλεσε ο Μητροπολίτης μας κ. Παΐσιος, συμπαραστατούμενος από τον ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως αρχιμ. Στέφανο Κατέ, και τους ιερείς μας π.Σέργιο, π.Σωφρόνιο, και τον εφημέριο του Ιερού Ναού π.Νικόδημο.

Παρόντες και εφέτο, ο Δήμαρχος κ.Μιχ.Κόλλιας, ο αντιδήμαρχος κ.Ι.Κωνσταντινίδης και πλήθος πιστών.

Στον χαιρετισμό του ο Μητροπολίτης ευχήθηκε «καλή επιτυχία» στους μαθητές, τους παρότρυνε να είναι συγκεντρωμένοι στα μαθήματά τους, να είναι οπλισμένοι με την χάρη του Θεού μας, και να είναι σίγουροι ότι θα πετύχουν. «Μη φοβάσθε τίποτε, σήμερα προσευχηθήκαμε όλοι μαζί για την επιτυχία σας, την οποία είμαι σίγουρος ότι θα έχετε, με την βοήθεια και την συμπαράσταση των καθηγητών σας, και των γονέων σας. Να προσέχετε εκεί που θα πάτε να σπουδάσετε. Όπως θα φύγετε από εδώ, καθαροί και αγνοί, έτσι να επιστρέψετε. Αυριανοί πολίτες χρήσιμοι στην κοινωνία και στην Πατρίδα».

Με τη σειρά του ο Δήμαρχος ευχήθηκε κι εκείνος «καλή επιτυχία» και «καλή πρόοδο» στους τελειόφοιτους μαθητές των Λυκείων μας.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο κάθε μαθητής έλαβε το αναμνηστικό και την ευλογία από τον Μητροπολίτη μας.

Στη συνέχεια το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ιερού Ναού, δεξιώθηκε όλους όσους προσήλθαν στο παρακείμενο Ενοριακό Κέντρο «Η Κιβωτός».

 

 

Επιμέλεια-Φωτογραφίες:   Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑ

 

Το Σάββατο, 9 Μαΐου 2015,  στην αίθουσα του Συνεδριακού Κέντρου της Ιεράς Μητροπόλεως στα Aλιντα Λέρου, με την ευκαιρία της εορτής της Μητέρας, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση που διοργάνωσαν τα Κέντρα Ξένων Γλωσσών ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑ.

Στην κατάμεστη αίθουσα, από γονείς και παιδιά, με πολύ ενθουσιασμό μεγάλα και μικρά παιδιά, συμμετείχαν με τραγούδια και ποιήματα, αφιερωμένα στις μητέρες όλου του κόσμου, ενώ ταυτόχρονα προβαλλόταν σχετικά βίντεο. Τέλος τα παιδιά έδωσαν στις μητέρες τους ζωγραφιές και ποιήματα που ετοίμασαν.

Την εκδήλωση παρηκολούθησε και ο Μητροπολίτης μας κ. Παΐσιος, ενώ οι γονείς καμάρωσαν τα παιδιά τους, ιδίως οι μητέρες όπου η συγκίνηση στα πρόσωπά τους ήταν έκδηλη.

Την εκδήλωση έκλεισε με τους πατρικούς του λόγους ο Μητροπολίτης, ο οποίος συνεχάρη την κα Aννα Καρανικόλα γιΆ  αυτή την πρωτοβουλία και την διοργάνωση της εκδήλωσης, συνεχάρη τα παιδιά, και ευχήθηκε με τη σειρά του χρόνια πολλά στις Μητέρες, για τις οποίες τόνισε ότι πρέπει να ακολουθούν τα βήματα της Παναγίας μας, η οποία ήταν Μητέρα του Ιησού μας.

Η κα Aννα Καρανικόλα, απηύθυνε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Σεβ. Μητροπολίτη μας κ.κ. Παΐσιο, καθώς και στον γραμματέα της Ιεράς μας Μητροπόλεως κ. Γιώργο Χρυσούλη για την αγαστή συνεργασία, την αγάπη τους και την δωρεάν παραχώρηση της αίθουσας.

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

 

 

 

Επιμέλεια-φωτογραφίες-βίντεο-επεξεργασία:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

ΜΙΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ Μ.Π.ΣΥΛΛΟΓΟ ΛΕΡΟΥ «ΑΡΤΕΜΙΣ»

 

Το Σαββατοκύριακο 25 & 26 Απριλίου 2015, στο κατάμεστο Δημοτικό Κινηματοθέατρο Λέρου, η Λέρος χόρεψε Θράκη!

Πανδαισία χρωμάτων, παραδοσιακής μουσικής και χορού!  Ακόμη μια εξαιρετική βραδιά Πολιτισμού!

150 χορευτές μας ταξίδεψαν με μοναδικό τρόπο στη Θράκη μας!

Συγχαρητήρια! Για άλλη μια φορά απολαύσαμε ένα υπέροχο χορευτικό ταξίδι, αυτή τη φορά, στη Θράκη!

Μπράβο και πάλι μπράβο, γιατί προάγετε πολιτισμό και αξίες!

Πραγματικά ήσασταν υπέροχοι όλοι σας!

«ΑΡΤΕΜΙΣ» ευχαριστούμε!!!

 

Επιμέλεια-βίντεο-κάμερα-επεξεργασία-μοντάζ:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

 

Με λαμπρότητα εορτάσθηκε η μνήμη του Αποστόλου Θωμά, εις την Παναγία του Κάστρου Αστυπαλαίας , όπου φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα του Απ. Θωμά.

Το Εσπέρας του Σαββάτου 18.4.2015, ετελέσθη Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός υπό του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ.κ. Παϊσίου, συμπαραστατουμένου υπό των κληρικών πρωτ. Δημητρίου Αχλαδιώτη Αρχιερατικού Επιτρόπου Αστυπαλαίας και π. Ευσεβίου Σταυλά.

Το πρωί της Κυριακής του Θωμά 19.4.2015, ετελέσθη Αρχιερατική Θεία Λειτουργία υπό του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ.κ.Παϊσίου, παρουσία πολλών πιστών και έλαβε χώρα Ιερά Λιτάνευσις της αγίας Εικόνος του Απ.Θωμά με πομπή που ξεκίνησε από το Κάστρο έως τον Ι.Ναό Αγίου Γεωργίου.

Τον θείο λόγο εκήρυξε ο Μητροπολίτης μας ο οποίος ομίλησε καταλλήλως.

Την Δευτέρα 20.4.2015 ο Μητροπολίτης επισκέφθηκε την Ιερά Μονή Παναγίας Φλεβαριωτίσσης.

Επίσης, επισκέφθηκε τις κτηματικές εκτάσεις του ΕΦΤΑ (Εκκλησιαστικό Φιλανθρωπικό Ταμείο Αστυπαλαίας) και ενημερώθηκε για τα τρέχοντα προβλήματα του Ιδρύματος.

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Φωτογραφίες:  Γεώργιος Γαμπιέρης

 

Ο ΛΟΧΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΡΟ ΠΟΥ ΔΙΕΣΩΣΕ 20 ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

 

Το μετάλλιο Εξόχου Πράξεως απένειμε στον ΕΠΟΠ λοχία Αντώνιο Ντεληγιώργη (που κατάγεται από την Λέρο), ο υπουργός Εθνικής Aμυνας Πάνος Καμμένος, για το εξαίρετο ήθος που επέδειξε στη διάσωση μεταναστών, μεταξύ των οποίων και μιας εγκύου, στο ναυάγιο σκάφους την περασμένη Δευτέρα 20.4.2015, ανοιχτά της παραλίας Ζέφυρος της Ρόδου.

«Διέσωσε μόνος του 20 παιδιά, εγκύους γυναίκες και πολίτες, μαζί με πολίτες της Ρόδου, οι οποίοι πήραν μέρος στη διάσωση, αψηφώντας ακόμα και πρόβλημα υγείας το οποίο έχει», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Καμμένος.

«Η έξοχη πράξη του αυτή, όπως και πολλών άλλων υπαξιωματικών, αξιωματικών, ανθυπασπιστών, εθνοφυλάκων και στρατιωτών, δείχνει το υψηλό ηθικό και την ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων» κατέληξε.

Η έγκυος μετανάστρια από την Ερυθραία, την οποία διέσωσε ο Αντώνης Ντεληγιώργης, γέννησε ένα υγιέστατο αγοράκι στο νοσοκομείο του νησιού, και θα δώσει το όνομα του στο παιδί της, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον άνθρωπο που τους χάρισε τη ζωή.

Πηγή:   in.gr – Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ 2015

 

ΣΤΗ ΛΕΡΟ

Με την προσήκουσα λαμπρότητα και επισημότητα ο στρατός μας εόρτασε τον Προστάτη του Μεγαλομάρτυρα Aγιο Γεώργιο, την Πέμπτη 23 Απριλίου 2015.

Στον σημαιοστολισμένο ομώνυμο Ιερό Ναό του 588ΤΕ, στο Παρθένι της Λέρου, ετελέσθη Θεία Λειτουργία και Δοξολογία υπό του Αρχιερατικού Επιτρόπου πρωτ. Νικοδήμου Φωκά και του ιεροκήρυκος της Ι. Μητροπόλεως αρχιμ. Στεφάνου Κατέ.

Κατά την Δοξολογία παρέστησαν ο διοικητής, οι αξιωματικοί, οι υπαξιωματικοί και οι οπλίτες της μονάδος,  πολιτικές αρχές του νησιού, εκπρόσωποι των σωμάτων ασφαλείας και αρκετοί πολίτες.

Μετά το πέρας της δοξολογίας, ανεγνώσθη από αξιωματικό η ημερήσια διαταγή του Αρχηγού ΓΕΣ αντ/γου Β.Τελλίδη, η οποία ανεφέρθη διεξοδικώς στη ζωή του Αγίου Γεωργίου, στα κατορθώματά του ως αξιωματικού της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής φρουράς, αλλά και στα φρικτά βασανιστήρια τα οποία υπέστη για την χριστιανική του πίστη.

Τα στελέχη της μονάδος στη συνέχεια, πραγματοποίησαν την καθιερωμένη επίδειξη οπλικών συστημάτων και ο διοικητής παρέθεσε μπουφέ στους προσκεκλημένους.

 

ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

Και στην Κάλυμνο εορτάστηκε με κάθε λαμπρότητα ο Προστάτης του Ελληνικού Στρατού μας Aγιος Γεώργιος ο Μεγαλομάρτυς κ΄ Τροπαιοφόρος στο 542 Σύνταγμα.

Την Δοξολογία ετέλεσε ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ.κ. Παίσιος κ’ παρευρέθησαν όλες οι Πολιτικές, Στρατιωτικές Αρχές του νησιού, και πλήθος κόσμου.

Ακολούθησε επίδειξη οπλικών συστημάτων και μικρή δεξίωση.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ:

 

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ

 

 

Ο εσπερινός στο εορτάζον εξωκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, κοντά στον σταθμό ταξί Καλύμνου και λιτάνευση των Ιερών Λειψάνων και περιφορά της Ιεράς Εικόνος του Αγίου, πάνω σε άλογα μαζί με την Ελληνική Σημαία μας (22.4.2015).

 

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΗ ΛΕΡΟ:

 

 

 

 

 

Βίος του Αγίου Γεωργίου του Μεγαλομάρτυρα και Τροπαιοφόρου.

Ο άγιος Γεώργιος γεννήθηκε μεταξύ των ετών 280-285 μ.Χ., πιθανότατα στην περιοχή της Αρμενίας, από τον Έλληνα Συγκλητικό, στρατηλάτη στο αξίωμα, κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, Γερόντιο. Εκεί, σε ένα μοναστήρι της περιοχής, ο Aγιος δέχθηκε το Μυστήριο του Βαπτίσματος και έγινε μέλος της Εκκλησίας. Ο πατέρας του Αγίου, Γερόντιος, καταγόταν από πλούσια και επίσημη γενιά της Καππαδοκίας.

Σε νεαρή ηλικία ο Γεώργιος κατατάχθηκε στον ρωμαϊκό στρατό. Διακρίθηκε για την τόλμη και τον ηρωϊσμό του και έλαβε το αξίωμα του Τριβούνου. Λίγο αργότερα ο Διοκλητιανός τον έκανε Δούκα (διοικητή) με τον τίτλο του Κόμητος στο τάγμα τον Ανικιώρων της αυτοκρατορικής φρουράς «πολλάκις πρότερον μεγαλοπρεπώς διαπρέψας του των σχολων μετά ταυτα πρώτου τάγματος κόμης κατΆ εκλογήν προεβλήθη». Στις αρχές του 303 μ.Χ. ο Aγιος συλλαμβάνεται και ακολουθεί το μαρτύριο.

Η πίστη του Αγίου γίνεται αφορμή να βαπτισθούν οι στρατιωτικοί Ανατόλιος και Πρωτολέων, Βίκτωρ και Ακίνδυνος, Ζωτικός και Ζήνωνας, Χριστοφόρος και Σεβιριανός, Θεωνάς, Καισάριος και Αντώνιος, των οποίων την μνήμη εορτάζει η Εκκλησία στις 20 Απριλίου, και η βασίλισσα Αλεξάνδρα, σύζυγος του Διοκλητιανού, μαζί με τους δούλους της Απολλώ, Ισαάκιο και Κοδράτο, των οποίων η μνήμη τιμάται στις 21 Απριλίου.

Ο Διοκλητιανός δεν το περίμενε και έφριξε με την στάση του Γεωργίου. Τότε άρχισε για τον Aγιο μια σειρά φρικτών βασανιστηρίων, αλλά και θαυμάτων, που έφεραν πολλούς ειδωλολάτρες στη χριστιανική πίστη. Αφού τον λόγχισαν, ξέσκισαν τις σάρκες του με ειδικό τροχό από μαχαίρια. Έπειτα, τον έριξαν σε λάκκο με βραστό ασβέστη και κατόπιν τον ανάγκασαν να βαδίσει με πυρωμένα μεταλλικά παπούτσια. Από όλα αυτά ο Θεός τον κράτησε ζωντανό και έγινε αιτία να εξευτελιστούν τα είδωλα και οι εκφραστές τους.

Ο Aγιος μαρτύρησε προσευχόμενος, «απετμήθη την κεφαλήν», την Παρασκευή 23 Απριλίου του έτους 303 μ.Χ.

Κατά την Εκκλησία μας, ο ένδοξος αυτός μεγαλομάρτυρας είναι ο μαργαρίτης ο πολύτιμος, ο αριστεύς ο θείος, ο λέων ο ένδοξος, ο αστήρ ο πολύφωτος, του Χριστού οπλίτης, της ουρανίου στρατιάς ο συνόμιλος.

 

Απολυτίκιο

Ως των αιχμαλώτων ελευθερωτής, και των πτωχών υπερασπιστής, ασθετούντων ιατρός, βασιλέων υπέρμαχος, Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

 

Επιμέλεια – Φωτογραφίες:   Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Κείμενο-φωτογραφίες-βίντεο από Κάλυμνο:  «Αλήθεια FM» – Νικ.Μαμάκας

«ΠΕΤΡΟΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΝΑΓΙΑ ΧΩΡΑΣ ΚΑΛΥΜΝΟΥ 19-4-2015»

Με τριήμερο εορτασμό, και ανάμεσα σε πολύ κόσμο, ολοκληρώθηκαν οι τιμητικές εκδηλώσεις στον ιστορικό Ιερό Ναό Παναγίας Χώρας Καλύμνου, για τα 80 χρόνια, από τον ηρωικό Εθνικοθρησκευτικό ξεσηκωμό – Πετροπόλεμο των Καλυμνίων – το 1935, ενάντια στους Ιταλούς φασίστες κατακτητές.

Παρέστησαν όλες οι Αρχές, με επικεφαλή τον Δήμαρχο Καλυμνίων, ο οποίος κατέθεσε στεφάνι στον εμψυχωτή παπά -Τσουγγράνη.

Τιμές απέδωσε η Δημοτική Φιλαρμονική μας.

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Πηγή:  «Αλήθεια FM» – Νικ.Μαμάκας

 

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ

 

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ 2015

 

«Μεγάλη Εβδομάδα» ή «Εβδομάδα των Παθών», ονομάζεται κατά το χριστιανικό εορτολόγιο η τελευταία εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Αρχίζει από την Κυριακή των Βαΐων και τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο και είναι αφιερωμένη στα Aγια Πάθη του Ιησού Χριστού.

Η εβδομάδα πριν το Πάσχα ονομάστηκε Μεγάλη από τους πρώτους κιόλας χριστιανικούς αιώνες κι αυτό γιατί, όπως μας εξηγεί ο Aγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, μεγάλα και κοσμοσωτήρια γεγονότα συνέβησαν στη διάρκειά της. Κέντρο αυτών των γεγονότων είναι βεβαίως τα άγια και άχραντα Πάθη, η θεόσωμη Ταφή και η ένδοξη Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

 

Επιμέλεια-Φωτογραφίες-Βίντεο:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Συνεργάτες φωτογράφοι:  Ευθύμιος Χρυσούλης, Νικ.Μαμάκας, Μ.Μέρης, Βαγγ.Κοκκώνης, Δ.Αγγελίδης, Φωτο-Φυλακούρη

 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ   (12.4.2015)

Χριστός Ανέστη!

Πάσχα… Η Εορτή των Εορτών!  Και η Πανήγυρις των Πανηγύρεων! Είναι η Ανάστασις του Χριστού!

Οι γυναίκες και μαθήτριες του Χριστού πηγαίνουν με μύρα στον τάφο για να Του προσφέρουν τις ύστατες τιμές της αγάπης τους. Φθάνοντας στον τάφο τον βλέπουν κενό! Και ο λευκοφορεμένος Aγγελος τους διακηρύττει την Ανάσταση: «Ηγέρθη ο Κύριος!».

Την Κυριακή του Πάσχα, οι ιερείς μας ενδύονται τα πασχαλινά άμφιά τους και με την εικόνα της Αναστάσεως και αναμμένες λαμπάδες με ιερά πομπή πηγαίνουν στον Μητροπολιτικό Ναό, όπου ψάλλεται ο Εσπερινός της Αγάπης και ακούγεται το Αναστάσιμο Ευαγγέλιο «ούσης οψίας τη ημέρα εκείνη τη μια τω Σαββάτω των θυρών κεκλεισμένων», σε πολλές γλώσσες κατά το έθος.

Μετά το πέρας του Εσπερινού της Αγάπης, ο Ιερός Κλήρος εμοίρασε το κόκκινο αυγό και ευχήθηκε όπως ο Αναστάς Κύριος πλημμυρίζει στις καρδιές όλων μας το ανέσπερο φως της Αναστάσεώς Του.

Κατόπιν οι Ιερείς μας μετά των Αρχών μετέβησαν στο Ισιδώρειο Γηροκομείο, όπου εκεί αντάλλαξαν ευχές με τους τροφίμους του Ιδρύματος και το προσωπικό.

H ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα, καθορίστηκε από την Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο της Βιθυνίας στη Νίκαια, το 325 μ. Χ. Αποφασίστηκε να γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο της εαρινής ισημερίας και μετά το Πάσχα των Ιουδαίων.

Σε πολλά μέρη της Ελλάδας την Κυριακή του Πάσχα ψήνουν το αρνί στη σούβλα, μαζί με το κοκορέτσι. Το αρνί που τρώμε το Πάσχα συμβολίζει τον Χριστό που θυσιάστηκε σαν το αρνί για την σωτηρία όλης της ανθρωπότητας.
Από την Κυριακή του Πάσχα και για 40 ημέρες οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί χαιρετούν ο ένας τον άλλον λέγοντας «Χριστός Ανέστη» και απαντώντας «Αληθώς Ανέστη».

 

ΑΓΙΟ ΠΑΣΧΑ – Κάλυμνος 12-4-2015.

Έγινε τό καθιερωμένο ντύσιμο του Μητροπολίτου μας κ.κ. Παισίου, η ακολουθία του Εσπερινού της Αγάπης καί η Λιτάνευση των Ιερών Εικόνων καί των τριών Ενοριών της Χώρας Καλύμνου με συνοδεία της Δημ. Φιλαρμονικής μας, παρουσία του Δημάρχου κ.Γαλουζή καί των λοιπών Αρχών.

 

Πολύς κόσμος συνόδευσε τήν Ιερά Πομπή στά στενά του Χωριού, καί οι γυναίκες θύμιαζαν τίς εικόνες πού κρατούσαν νέες κοπέλες καί παιδιά.

 

 

 

ΚΑΛΥΜΝΟΣ ΠΑΣΧΑ 12-4-2015. Μέ τούς Παραδοσιακούς χορούς του Λυκείου Ελληνίδων ολοκληρώθηκε η φετινή πασχαλινή γιορτή στήν Κεντρική Πλατεία του νησιού, παρουσία των Αρχών καί πάρα πολύ κόσμου.

 

 

 

 

ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ – ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ “ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ” ΛΕΡΟΥ:

ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ – ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ “ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ” ΛΕΡΟΥ

ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ – ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ “ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ” ΛΕΡΟΥ

 

ΑΓΙΟ ΠΑΣΧΑ – ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΣΤΟΝ Ι.ΜΗΤΡ.ΝΑΟ “ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ” ΛΕΡΟΥ

 

 

ΠΑΣΧΑΛΙΕΣ ΕΥΧΕΣ ΣΤΟ “ΙΣΙΔΩΡΕΙΟ” ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ ΛΕΡΟΥ:

ΠΑΣΧΑΛΙΕΣ ΕΥΧΕΣ ΣΤΟ “ΙΣΙΔΩΡΕΙΟ” ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ ΛΕΡΟΥ

 

ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟ – «ΔΕΥΤΕ ΛΑΒΕΤΕ ΦΩΣ» – Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ  (11.4.2015)

Ο Μέγας Εσπερινός και η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, είναι η προαναγγελία του μεγάλου γεγονότος της Ανάστασης.

Ο ύμνος «τον Κύριον υμνείται…», που ψάλλεται, προκαλεί ρίγη συγκίνησης στους πιστούς, οι οποίοι ανταπαντούν «και υπερυψούται εις πάντας τους αιώνας».

Το «ανάστα ο Θεός» που ψάλλει ο ιερεύς σκορπίζοντας δαφνόφυλλα και ο μεγάλος «σεισμός» με κροτίδες από τα παιδιά και κτυπήματα των στασιδιών από τους πιστούς, δίδει το μήνυμα της Ανάστασης. Όλοι στη συνέχεια προσέρχονται στο Ποτήριο της Ζωής.

Εντυπωσιακός ο θόρυβος του «σεισμού» στην ενορία του Χριστού το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, έθιμο από τα χρόνια της σκλαβιάς, όταν οι υπόδουλοι στους διάφορους κατακτητές Λεριοί, με αυτό τον τρόπο, αυτή την ημέρα, ετοιμάζονταν για την εθνική εξέγερση.

Το μεσημέρι στις 12 οι καμπάνες όλων των Ενοριών κτυπούν χαρμόσυνα. Κροτίδες, φωτοβολίδες και χαρούμενες ευχές ενώνονται με την καταπράσινη και μυρωδάτη φύση, και δίδουν πλέον τον πανηγυρικό τόνο με τον κελαΐδισμα των πουλιών και την κατάκαρδη ευχή ο ένας προς τον άλλον «Καλή Ανάσταση».

Οι Ναοί πλέον αλλάζουν την αμφίεσή τους. Aμφια χρυσά στολίζονται παντού, αντικαθιστώντας την πένθιμη στρώση.

Στις 12 το βράδυ οι ιερείς μας ψάλλουν το “Δεύτε λάβετε φως”, βγαίνουν με τη λαμπάδα τους αναμμένη από την Ωραία Πύλη και μεταδίδουν φως στους πιστούς. Φωτοπλημμύρα οι λαμπάδες, φωτίζουν τα πρόσωπα των χριστιανών.

Στη συνέχεια οι πιστοί βγαίνουν έξω από την εκκλησία, όπου οι ιερείς μας διαβάζουν το Ιερό Ευαγγέλιο της Αναστάσεως και μόλις τελειώσει ψάλλουν το «Χριστός Ανέστη».

Αμέσως μετά αρχίζουν να πέφτουν πυροτεχνήματα και βεγγαλικά, και γίνεται η «καύση του Ιούδα» κατά το έθιμο. Αγκαλιές και φιλιά, χριστιανική χαρά, Λεριοί και επισκέπτες ανταλλάσσουν τον αναστάσιμο χαιρετισμό «Χριστός Ανέστη!».

Μετά την Ανάσταση, και αφού κοινωνήσουν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, οι πιστοί μεταφέρουν στο σπίτι τους το Aγιο Φως. Στην είσοδο του σπιτιού τους, στο ανώφλι της πόρτας, κάνουν, με τον καπνό της λαμπάδας, το σχήμα του σταυρού.

Μετά ανάβουν το καντήλι και προσπαθούν να το κρατήσουν αναμμένο όλο το χρόνο. Στη συνέχεια κάθονται στο Πασχαλινό τραπέζι για να φάνε την πατροπαράδοτη μαγειρίτσα (σούπα από αρνίσια ή βοδινά εντόσθια). Τσουγκρίζουν κόκκινα αυγά και τρώνε κουλούρια και τσουρέκια.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ “ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ” ΛΕΡΟΥ :

 

 

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ “ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ” ΛΕΡΟΥ

 

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΠΙΤΑΦΙΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ:

 

 

 

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΕΠΙΤΑΦΙΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

 

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΠΙΤΑΦΙΩΝ ΣΤΗ ΛΕΡΟ :

 

ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΣΤΡΟΥ ΛΕΡΟΥ

ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΣΤΡΟΥ ΛΕΡΟΥ

 

ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ ΛΕΡΟΥ

 

ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΛΕΡΟΥ

ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΛΕΡΟΥ

 

ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΠΙΤΑΦΙΩΝ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ ΑΓ.ΜΑΡΙΝΗΣ – ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ – ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΛΑΤΑΝΟΥ ΛΕΡΟΥ

ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΠΙΤΑΦΙΩΝ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ ΑΓ.ΜΑΡΙΝΗΣ – ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ – ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΕΠΙΤΑΦΙΩΝ ΣΤΗ ΛΕΡΟ

 

 

 

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – Η ΤΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ   (10.4.2015)

Η Μεγάλη Παρασκευή, είναι ημέρα απόλυτης αργίας και νηστείας. Σχεδόν ολόκληρη η μέρα, αφιερώνεται στην Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου και στην Ακολουθία του Επιταφίου.

Από τα ξημερώματα, άνδρες και γυναίκες, με τα θυμιατά και με λουλούδια μυρωδάτα ανεβαίνουν σιωπηλά το δρόμο των κοιμητηρίων. Εκεί οι Ιερείς με μαύρο πετραχήλι από τάφο σε τάφο ψάλλουν τρισάγια και μακαρίζουν τους κεκοιμημένους αδελφούς μας και οι συγγενείς συνέχεια μοιρολογούν και κλαίνε λέγοντες «Θεός συχωρέσει σας».

Την Μεγάλη Παρασκευή το πρωί οι καμπάνες των Ναών κτυπούν πένθιμα, με τον ξεχωριστό ήχο της καμπάνας αναγγέλουν τον θάνατο του Θείου Λυτρωτού και καλούν τους πιστούς για την Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και του Μεγάλου Εσπερινού της Αποκαθήλωσης.

Συγκινητική είναι η προσέλευση των πιστών στις Ενορίες τους για να παρακολουθήσουν το Μέγα Δράμα και να προσκυνήσουν τον Θεάνθρωπο Ιησού εντός του Τάφου, ψάλλοντες τον συγκλονιστικό ύμνο «Δος μοι τούτον τον Ξένον, ον η Μήτηρ ορώσα νεκρωθέντα εβόα… Ω Υιε και Θεέ μου, ει και τα σπλάχαν τιτρώσκομαι και καρδίαν σπαράττομαι, νεκρόν Σε καθορώσα, αλλά τη ση αναστάσει θαρρούσα μεγαλύνω».

Ο λαός ζει με κατάνυξη το θείο δράμα. Η έντονη του επιθυμία να συμμετάσχει στο πάθος του Κυρίου, διαφαίνεται και από κάποιες απλές, ωστόσο χαρακτηριστικές του πράξεις, τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Είναι έθιμο να πίνουν ξύδι για να δείξουν την αγάπη τους στο Χριστό, που τον πότισαν ξύδι.

Το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής, γίνεται η Αποκαθήλωση και εκτίθεται σε προσκύνημα η χρυσοΰφαντη παράσταση του νεκρού Ιησού.

Βάσει του προγράμματος της Ιεράς Μητροπόλεως, σε συνεργασία και με τον Δήμο Λέρου, την Μεγάλη Παρασκευή στις 2 το μεσημέρι ο Μητροπολίτης θα τελέσει την Ακολουθία της Αποκαθηλώσεως στην Παναγία του Κάστρου.

Οι Λεριοί και οι Λεριές ανεβαίνουν σιωπηλά στο «Ιερό Παλλάδιο» και μαζί με τους επισκέπτες του νησιού σιγοψάλλουν:  «Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον, που έδυ σου το κάλλος;».

Στον κατάμεστο από κόσμο χώρο, στα «πεντένια» του Κάστρου, θα λάβει χώρα με ευλάβεια και κατάνυξη η Αποκαθήλωση. Θα παραστούν πολιτικές και στρατιωτικές Αρχές και πλήθος κόσμου και θα παρακολουθήσουν με συγκίνηση την αποκορύφωση του θείου δράματος.

Στις 3 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί η περιφορά των Επιταφίων των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων και του 588ΤΕ, ενώ στις 9 το βράδυ η περιφορά των Επιταφίων όλων των Ενοριών.

Εντυπωσιακή θα είναι και φέτος η συνάντηση στην κεντρική πλατεία Πλατάνου των τριών επιταφίων των Ενοριών της Αγίας Μαρίνης, του Ευαγγελισμού και Σωτήρος Χριστού. Κατά την παράδοση θα γίνει και το έθιμο της «υψώσεως των Επιταφίων».

 

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

 

 

Οι επιτάφιοι θα επιστρέψουν στους Ναούς, όπου οι πιστοί περνούν κάτω από αυτούς κάνοντας ευχές και παρακαλούν το «εσφαγμένο αρνίο της αποκαλύψεως» υπέρ υγείας και θείας βοηθείας των ξενιτεμένων τους.

Η Ιερά Ακολουθία του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου τελειώνει με την απόθεση του Σώματος του Σωτήρος Χριστού επάνω στην Αγία Τράπεζα και διαβάζεται η προφητεία του Ιεζεκιήλ, ο Απόστολος προς Κορινθίους «και γαρ το Πάσχα ημών, υπέρ ημών ετύθη Χριστός» και αναγιγνώσκεται το Ευαγγέλιο «τη επαύριον ήτις εστί…  σφραγίσαντες τον λίθον μετά της κουστωδίας», όπου οι Ιερείς ευλογούν τον λαόν και εύχονται «Καλή Ανάσταση» στους ντόπιους και επισκέπτες του νησιού.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ – Ι.ΝΑΟΣ ΑΓ.ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΛΕΡΟΥ

 

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΩΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΛΕΡΟΥ

 

 

ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ – ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΛΕΡΟΥ

 

ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ – ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΛΕΡΟΥ 

ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ – ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΛΕΡΟΥ 

 

 

 

 

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ – Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ   (9.4.2015)

Την Αγία και Μεγάλη Πέμπτη εορτάζουμε τον Ιερό Νιπτήρα, το Μυστικό Δείπνο, την υπερφυά Προσευχή και την Προδοσία. Τις τέσσερις αυτές πράξεις μας προβάλλει η Αγία μας Εκκλησία, οι οποίες έγιναν η μία μετά την άλλη το ίδιο βράδυ.

Ο Ιησούς σκύβει και πλένει τα πόδια των μαθητών του, ταπεινά σαν δούλος, ψιθυρίζοντας «ουκ ήλθον διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι».

Έπειτα, στο «Μυστικό Δείπνο», ο Χριστός συντρώγει με τους μαθητές Του. Εκεί έγινε η παράδοση των φρικτών Μυστηρίων, η προσφορά της Θείας Κοινωνίας στους ανθρώπους. «Τούτο εστί το Σώμα μου το υπέρ υμών διδόμενον· τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν· ωσαύτως και το ποτήριον μετά το δειπνήσαι λέγων· τούτο το ποτήριον η καινή διαθήκη εν τω αίματί μου, το υπέρ υμών εκχυνόμενον…». Τους λέει ότι θα σταυρωθεί και ότι κάποιος θα τον προδώσει.

Έπειτα ο Ιησούς, μέσα στο σκοτάδι της νύχτας εκείνης, πηγαίνει στο όρος των Ελαιών με τους μαθητές του και προσεύχεται γεμάτος αγωνία. «Πάτερ, ει βούλει παρενεγκείν τούτο το ποτήριον απ᾿ εμού· πλην μη το θέλημά μου, αλλά το σον γινέσθω». Πατέρα, αν θέλεις, απομάκρυνε αυτό το ποτήρι από εμένα. Όμως όχι το θέλημά μου, αλλά το δικό σου να γίνει. Φανερώθηκε τότε σΆ Αυτόν άγγελος από τον ουρανό που τον ενίσχυε.  Και επειδή έπεσε σε αγωνία, εντονότερα προσευχόταν. Και έγινε ο ιδρώτας του σαν θρόμβοι αίματος που κατέβαιναν στη γη…

Τέλος, ακολουθεί το γεγονός της προδοσίας του Ιούδα. Έχει πολλές προδοσίες να παρουσιάσει η ιστορία, καμία όμως δεν μπορεί να συγκριθεί σε κακότητα και δολιότητα, με εκείνη που διέπραξε ο μαθητής του Ιησού, ο Ιούδας, ο οποίος για 30 αργύρια, έγινε σύμβολο κακίας, αχαριστίας και διεφθαρμένης ψυχής.

Την Μεγάλη Πέμπτη, το πρωί γίνεται ο Εσπερινός και η Θεία Λειτουργία σε όλους τους Ιερούς Ναούς. Γεμάτες οι Εκκλησίες μας. Όλοι οι πιστοί σήμερα μιμούνται τους μαθητές του Χριστού μας. Λαμβάνουν το Σώμα και το Αίμα Του.

Από την Μεγάλη Πέμπτη, αρχίζουν κυρίως τα πασχαλινά έθιμα.

Από το πρωί οι νοικοκυρές καταγίνονται με το ζύμωμα. Ζυμώνουν τυρόπιτες, κουλουράκια, τσουρέκια και τις κουλούρες της Λαμπρής, με διάφορα μυρωδικά και τις στολίζουν με ξηρούς καρπούς και με στολίδια από ζυμάρι.

Βασική ασχολία της ημέρας είναι και το βάψιμο των αυγών. Πάσχα δίχως κόκκινα αυγά δε γίνεται. Για αυτό και η Μεγάλη Πέμπτη λέγεται επίσης και «Κόκκινη Πέμπτη».

Τοπικό έθιμο είναι και «οι Λαμπρές». Μικροί και μεγάλοι από όλες τις Ενορίες, κρατώντας σημαίες και λάβαρα, βγαίνουν στις εξοχές και μαζεύουν «λαμπρές», ένα ωραίο αρωματικό λουλούδι χρώματος μώβ, που ανθίζει αυτή την εποχή, και το σκορπίζουν στις πλατείες, στους δρόμους και στις αυλές των Ναών.

Την Μεγάλη Πέμπτη, τελείται η Ακολουθία των Παθών, διαβάζονται τα δώδεκα Ευαγγέλια, γίνεται η τελετή της Σταύρωσης του Χριστού, και σε όλες τις Ενορίες γίνεται ο στολισμός των Επιταφίων. Η συγκίνηση της λαϊκής ψυχής για το θείο δράμα κορυφώνεται. «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου, ο εν ύδασι την γην κρεμάσας…»

Κατά το έθιμο, γυναίκες μαυροφορεμένες, σε όλες τις Ενορίες, διανυκτερεύουν στην εκκλησία, ξενυχτούν, φυλάγουν και μοιρολογούν το Χριστό, όπως συνηθίζουν να κάνουν για κάθε αγαπημένο τους νεκρό. «Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα….».

Η εξαιρετική ιερότητα των όσων τελούνται στις λειτουργίες της Μεγάλης Πέμπτης και της Μεγάλης Παρασκευής, προσδίδει ξεχωριστή θεία δύναμη.

Μεγάλη Πέμπτη – Ακολουθία των Αγίων Παθών – Ι.Μ.Ν. “Ευαγγελισμός της Θεοτόκου” Λέρου

 

 

 

 

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ – Της αλειψάσης τον Κύριον μύρω  (8.4.2015)

«Σε τον της Παρθένου Υιόν, πόρνη επιγνούσα θεόν…»

Την Μεγάλη Τετάρτη η Εκκλησία μνημονεύει την πόρνη γυναίκα που αλείφει με μύρο τον Χριστό. Η πράξη αυτή της γυναίκας δείχνει την αγάπη και την ταπείνωσή της.

Το γεγονός διαδραματίσθηκε λίγο πριν το πάθος του Κυρίου, στο σπίτι του Σίμωνα Φαρισαίου, όπου είχε προσέλθει να συμφάγει μαζί του ο Ιησούς. Ξαφνικά άνοιξε η πόρτα, και μια νέα γυναίκα εμφανίστηκε κρατώντας στα χέρια της ένα αλαβάστρινο βάζο με μύρο, πλησίασε τον Ιησού και με ανείπωτη συγκίνηση αδειάζει το πολύτιμο μύρο στα πόδια Του και τα σκουπίζει με τα μαλλιά της. Ήταν τόσο αμαρτωλή, που και μόνο η παρουσία της προκαλούσε απέχθεια. Ασφαλώς θα είχε πολλά να πει η μετανοούσα αυτή γυναίκα μπροστά στο Χριστό, που συγχωρεί όλες τις αμαρτίες, όμως σταματά εδώ και σιωπά. Μόνο τα μάτια της τρέχουν ασταμάτητα με δάκρυα μετανοίας. Από το στόμα του Ιησού άκουσε ότι «αφέωνται αι αμαρτίαι αυτής αι πολλαί, ότι ηγάπησε πολύ».

Την Μεγάλη Τετάρτη τελείται το Μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου σε όλες τις Ενορίες.

Εντυπωσιακή είναι η προσέλευση του κόσμου, μικρών και μεγάλων, οι οποίοι παρηκολούθησαν με ευλάβεια το Aγιο Μυστήριο και στο τέλος εχρήσθησαν από τους ιερείς μας.

το Μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου στον Ι.Ναό Αναστάσεως Καλύμνου

 

 

 

 

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ – TΩΝ 10 ΠΑΡΘΕΝΩΝ  (7.4.2015)

«Την Αγίαν και Μεγάλην Τρίτην, της των Δέκα Παρθένων παραβολής, της εκ του Ιερού Ευαγγελίου μνείαν ποιούμεθα».

Την Μεγάλη Τρίτη ζούμε δύο παραβολές:

α) Των δέκα παρθένων (Ματθ. 25,1-13), που μας διδάσκει να είμαστε έτοιμοι και γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία.

β) Των Ταλάντων (Ματθ. 25,14-30), που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και πρέπει να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.

Η παραβολή των 10 παρθένων, που διαβάζεται την Μ.Τρίτη, έρχεται να τονίσει ότι ο Νυμφίος Χριστός έρχεται την εβδομάδα αυτή, για να μπει θριαμβευτικά στον Νυμφώνα του Ουρανού. Η παραβολή αυτή μιλάει για όσα πρόκειται να συμβούν σχετικά με την Βασιλεία των Ουρανών και θα είναι όμοια με εκείνα που συνέβησαν στις 10 παρθένες. Κατά την συνήθεια της εποχής, λοιπόν, οι 10 παρθένες βγήκαν έξω μέσα στη νύχτα με τα φανάρια τους και περίμενα να υποδεχθούν τον Νυμφίο. Οι ώρες όμως περνούσαν και ο Νυμφίος αργούσε να φανεί. Τα φανάρια τους έσβησαν και οι παρθένες αποκοιμήθηκαν. Τότε ξαφνικά μέσα στη νύχτα ακούστηκε μια φωνή να λέει: «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται…» και όλες ξύπνησαν αμέσως. Όμως μόνο οι πέντε (φρόνιμες) άναψαν τις λαμπάδες τους και ήταν έτοιμες για την υποδοχή, προβάλλοντας δηλαδή το φως των καλών τους έργων. Οι άλλες πέντε (μωρές), ζητούσαν να πάρουν λάδι από τις φρόνιμες, μα το λάδι δεν έφθανε και τότε έφυγαν για να αγοράσουν λάδι. Εν τω μεταξύ, έφθασε ο Νυμφίος, και οι πέντε φρόνιμες παρθένες μπαίνουν μαζί Του στο Νυμφώνα. Μετά από λίγη ώρα έφθασαν και οι άλλες πέντε, μα ήταν ήδη αργά, η πόρτα είχε κλείσει. Κλείσθηκαν για πάντα έξω από την πόρτα του Παραδείσου. ΓιΆ αυτό ο Κύριος μας τονίζει: «Γρηγορείτε».

Επίσης, η Μεγάλη Τρίτη είναι για την Εκκλησία αφορμή να θυμηθούμε την παραβολή των ταλάντων. Κάποιος άρχοντας πραγματοποιεί ένα μακρινό ταξίδι, και πριν φύγει μοιράζει στους δούλους του τμήματα από την περιουσία του. Στον ένα δίνει πέντε τάλαντα, στον άλλο δύο, στον τρίτο ένα. Μετά την επιστροφή του οι δούλοι του δίνουν λογαριασμό. Αυτός που πήρε πέντε τάλαντα, εργάστηκε και παραδίδει συνολικά δέκα, αυτό που πήρε δύο παραδίδει τέσσερα, ενώ αυτός που πήρε ένα, το επιστρέφει, διότι θεωρεί ότι ο κύριος του είναι σκληρός και θέλει να θερίσει εκεί που δεν έσπειρε. Τότε ο άρχοντας διατάσσει να του πάρουν το τάλαντο και να το δώσουν σ’ αυτόν που έχει τα δέκα και να τον τιμωρήσουν, αποκόπτοντάς τον ουσιαστικά από την κοινωνία με τους άλλους!

Η Εκκλησία προτείνει στον άνθρωπο να συνειδητοποιήσει πως ότι ξεχωριστό έχει, του δόθηκε από τον Θεό για να το καλλιεργήσει προς όφελος δικό του, αλλά κυρίως, προς όφελος των άλλων.

Το πρωί της Μ.Τρίτης, κατά την Θ.Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων, ο Μητροπολίτης εχοροστάτησε στον Ι.Ν.Αγίου Νικολάου Λακκίου Λέρου, ενώ το βράδυ, κατά την Ακολουθία του Νυμφίου στον Ι.Ν.Αγίας Μαρίνης, όπου με κατάνυξη η χορωδία του Ναού απέδωσε τους ύμνους καθώς και το τροπάριο της Κασσιανής. «Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή…».

 

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ – ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΛΕΡΟΥ:

 

 

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΚΑΛΥΜΝΟΥ :

 

 

 

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ  (6.4.2015)

 

Η Μεγάλη Δευτέρα είναι για την Εκκλησία αφορμή να θυμηθούμε τον Ιωσήφ.

Την Μεγάλη Δευτέρα κυριαρχούν δύο γεγονότα:

α) Η ζωή του Ιωσήφ, του 11ου γιού του Πατριάρχη Ιακώβ. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του (που πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο) τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του.

Ο Δίκαιος Ιωσήφ υπήρξε αδάμας αρετής, γιΆ αυτό και ο Ιακώβ τον ξεχώριζε από τα άλλα παιδιά του.

Τα αδέλφια του, που τον μισούσαν, σχεδιάζουν να τον βγάλουν από την μέση.

Αρχικά τον έριξαν σΆ ένα λάκκο, κιΆ έπειτα αποφάσισαν να τον πουλήσουν σε κάποιους Ισμαηλίτες αντί 30 νομισμάτων, κι έτσι φεύγει στην Αίγυπτο ως δούλος.

Στην Αίγυπτο πουλήθηκε στον αρχιμάγειρα του Φαραώ, Πετεφρή. Από την ώρα που μπήκε στο σπίτι του Πετεφρή «ευλόγησεν Κύριος τον οίκον του Αιγυπτίου δια Ιωσήφ…». Ο νεαρός Ιωσήφ κέρδισε την εύνοια του κυρίου του και σε σύντομο χρόνο ανήλθε στο αξίωμα του αντιβασιλέως της Αιγύπτου! Στη  μεγάλη αυτή θέση τον βρήκαν τα αδέλφια του και ο γέροντας πατέρας του. Έτσι, όπως τονίζει ο υμνογράφος: «ο σώφρων και σεμνός Ιωσήφ παρουσιάστηκε δίκαιος ηγεμόνας και τροφοδότης του λαού, πόσο καλή θημωνιά, πόσο ωραίος είναι ο σωρός των καλών έργων!».

β) Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς που ξέρανε ο Χριστός (Ματθ. 21, 18-22):

Συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα.

Η Εκκλησία, προβάλλοντας το υπόδειγμα του Ιωσήφ, μας δείχνει το ήθος της, που δεν είναι άλλο από την προσπάθεια απόκτησης της εσωτερικής ελευθερίας, και τον παραλληλίζει με τον Χριστό.

 

Το πρωί της Μεγάλης Δευτέρας, κατά την Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων, ο Μητροπολίτης μας κ.Παΐσιος χοροστάτησε στον Ιερό Ναό των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων Αλίντων Λέρου.

Κατανυκτικά έψαλλαν οι ιεροψάλτες και ο εφημέριος του Ναού πρωτ. Μάξιμος Λιβανός, με την μελωδική και βροντερή φωνή του αποδίδοντας τα τροπάρια των Αίνων με τη λέρικη χροιά.

«Τον νυμφώνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου Κεκοσμημένον…».

Στο τέλος της Θ.Λειτουργίας ο Μητροπολίτης, απένειμε τον χρυσό σταυρό της εν Δωδεκανήσω Εκκλησίας του Οικουμενικού Θρόνου, στον κ. Εμμανουήλ Πιτταροκοίλη, για την πολυσχιδή κοινωνική δράση του στο νησί της Λέρου, από τα χρόνια της Ενσωμάτωσης των Δωδεκανήσων, ως υπαξιωματικός της τότε χωροφυλακής, αργότερα ως έμπορος, αλλά και μετέπειτα με την συμβολή του στην Δωδεκανησιακή ναυτιλιακή εταιρία ΔΑΝΕ.

Τόσο κατά την Θ.Λειτουργία, όσο και κατά την απονομή, παρέστη ο Δημάρχος Λέρου κ. Μιχ. Κόλιας, ο Δημ.Σύμβουλος κ.Γ.Ζουμπούλης, συγγενείς του τιμηθέντος και πιστοί της ενορίας.

 

Το βράδυ της Μεγάλης Δευτέρας, κατά την Ακολουθία του Νυμφίου, ο Μητροπολίτης χοροστάτησε στον Ιερό Ναό Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου Δρυμώνος Λέρου.

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟΝ Ι.ΝΑΟ ΟΣΙΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΧΡΥΣ/ΝΤΟΥ ΛΕΡΟΥ:

 

 

 

Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ  (Κυριακή 5.4.2015)

«Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός…»

Το εσπέρας της Κυριακής ετελέσθη η Ακολουθία του Νυμφίου.

Ο Μητροπολίτης μας κ.Παΐσιος χοροστάτησε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό «Ευαγγελισμός της Θεοτόκου» Λέρου.

Κατανυκτική η Ακολουθία του Νυμφίου, ιδίως όταν έσβησαν τα φώτα των Ναών και άναβαν μόνο τα κεράκια των πιστών.

«Τα πάθη τα σεπτά η παρούσα ημέρα, ως φώτα σωστικά, ανατέλλει των κόσμω».

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ “ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ” ΛΕΡΟΥ:

 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ – 5.4.2015

Αναγράφει το «Ωρολόγιο»: «Πέντε μέρες προ του Νομικού Πάσχα, ερχόμενος ο Ιησούς από τη Βηθανία στα Ιεροσόλυμα, έστειλε δύο από τους μαθητές του και του έφεραν ένα ονάριο και αφού κάθισε πάνω του εισερχόταν στη πόλη. Ο λαός μόλις άκουσε ότι έρχεται ο Ιησούς (είχαν μάθει και τα περί αναστάσεως του Λαζάρου) έλαβαν στα χέρια τους βάγια από φοίνικες και πήγαν να τον προϋπαντήσουν. Aλλοι με τα ρούχα τους, άλλοι έκοβαν κλαδιά από τα δένδρα και τα έστρωναν στο δρόμο όπου διερχόταν ο Κύριος και τον ακολουθούσαν. Ακόμα και τα νήπια τον προϋπάντησαν και όλοι μαζί φώναζαν: «Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ» (Ιωαν. ιε΄).
Αυτή τη λαμπρή και ένδοξο πανήγυρη της εισόδου στα Ιεροσόλυμα του Κυρίου εορτάζομε αυτή τη Κυριακή.
Σήμαιναν δε τα βάγια, οι κλάδοι των φοινίκων, τη κατά του διαβόλου και του θανάτου νίκη του Χριστού. Το δε Ωσαννά ερμηνεύεται σώσον παρακαλώ. Το δε πωλάριο της όνου και το κάθισμα του Ιησού πάνω του, ζώου ακάθαρτου κατά τον νόμο τους, σήμαινε τη πρώην ακαθαρσία και αγριότητα των εθνών και την μετά από λίγο υποταγή αυτών στο άγιο Ευαγγέλιο.
Η Εκκλησία μας ψάλλει:
Αφού ταφήκαμε μαζί με Σε, Χριστέ και Θεέ μας, δια του βαπτίσματός μας (το οποίο είναι τύπος του θανάτου Σου και της ταφής Σου), αξιωθήκαμε δια της αναστάσεώς Σου να εισέλθουμε στην αθάνατο ζωή της Βασιλείας Σου. Γι’ αυτό υμνούντες Σε, κράζομε: Βοήθησέ μας και σώσε μας, Συ, που ως Θεός κατοικείς στα ύψιστα μέρη του Ουρανού. Ας είσαι ευλογημένος Συ, που έρχεσαι απεσταλμένος από τον Κύριο!

Την Κυριακή των Βαΐων, σε όλες τις Ενορίες της Ιεράς Μητροπόλεως ετελέσθη Θεία Λειτουργία.

Χαρακτηριστικό έθιμο της ημέρας είναι ο στολισμός των Εκκλησιών με βάγια, ενώ μετά τη λειτουργία ο παπάς ευλογεί και δίνει στους πιστούς σταυρούς από βάγια και μικρά κλαδάκια ελιάς, τα οποία φυλάττουμε στα εικονίσματα, ή οπουδήποτε αλλού, για ευλογία (στα καΐκια, πλοία, αυτοκίνητα, κλπ). Την Κυριακή των Βαΐων είναι έθιμο να τρώμε ψάρι.

Οι Ναοί, από το μεσημέρι της Κυριακής, παίρνουν πένθιμη όψη, όπου επικρατεί, κατά το Πατινιώτικο τυπικό, το βυσσινί χρώμα (Αίμα Χριστού). Το βυσσινί, σύμβολο πένθους, κυριαρχεί παντού. Πένθος και σεβασμός προς τον «Ερχόμενον».

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΛΕΡΟΥ:

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΪΩΝ ΣΤΟΝ Ι.ΝΑΟ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΛΕΡΟΥ

 

 

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος αΆ.

Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός· ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν· Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.

 

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δΆ.

Συνταφέντες σοι διὰ τοῦ Βαπτίσματος, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, τῆς ἀθανάτου ζωῆς ἠξιώθημεν τῇ Ἀναστάσει σου, καὶ ἀνυμνοῦντες κράζομεν· Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.

 

Ἡ Ὑπακοή. Ἦχος πλ. βΆ.
Μετὰ κλάδων ὑμνήσαντες πρότερον, μετὰ ξύλων συνέλαβον ὕστερον, οἱ ἀγνώμονες Χριστόν, Ἰουδαῖοι τὸν Θεόν· ἡμεῖς δὲ πίστει ἀμεταθέτῳ, ἀεὶ τιμῶντες ὡς εὐεργέτην, διὰ παντὸς βοῶμεν αὐτῷ· Εὐλογημένος εἶ ὁ ἐρχόμενος, τὸν Ἀδὰμ ἀνακαλέσασθαι.

 

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. βΆ.
Τῷ θρόνῳ ἐν οὐρανῷ, τῷ πώλῳ ἐπὶ τῆς γῆς, ἐποχούμενος, Χριστὲ ὁ Θεός, τῶν Ἀγγέλων τὴν αἴνεσιν, καὶ τῶν παίδων ἀνύμνησιν, προσεδέξω βοώντων σοι· Εὐλογημένος εἶ ὁ ἐρχόμενος, τὸν Ἀδὰμ ἀνακαλέσασθαι.

 

Μεγαλυνάριον.
Ἐπὶ πώλου ὄνου εἰς τὴν Σιών, εἰσῆλθες Σωτήρ μου, ὑπὸ παίδων καὶ τῶν βρεφῶν, αἰνούμενος Λόγε, τὸ Ὠσαννὰ βοώντων, εὐλογητὸς ὁ ἥκων, σῶσαι τὸν ἄνθρωπον.

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ – «ΜΕΓΑΛΟΒΔΟΜΑΔΟ ΚΑΙ ΠΑΣΧΑ ΣΤΗ ΛΕΡΟ»:

 

 

ΔΕΙΤΕ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ – «ΠΑΣΧΑ ΣΤΗ ΚΑΛΥΜΝΟ»: