«ΤΑ  ΚΛΗΜΑΤΑ» EΝΑ  ΠΑΛΑΙΟ  ΕΘΙΜΟ  ΤΟΥ  ΜΕΓΑΛΟΥ  ΚΑΝΟΝΟΣ ΑΝΑΒΙΩΝΕΙ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΣΤΗ ΛΕΡΟ

 

Στη Λέρο, κάθε Τετάρτη, παραμονή του Μεγάλου Κανόνος, νωρίς το απόγευμα, συνεχίζεται μέχρι και σήμερα ένα πολύ παλαιό έθιμο, «τα κλήματα».

Έτσι και φέτος, στις Ενορίες του Σωτήρος Χριστού στον Πλάτανο και της Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου στο Δρυμώνα, σύμφωνα με το έθιμο, κτύπησε η καμπάνα της Εκκλησίας, μαζεύτηκαν τα παιδιά των Κατηχητικών, νέοι και νέες, αλλά και ενορίτες κάθε ηλικίας, πήραν τις ελληνικές και βυζαντινές σημαίες και τις ποδιές των Εικόνων σε κοντάρια και ξεκίνησαν με πομπή για την εξοχή.

Εκεί μάζεψαν τις βέργες από τα κλήματα που κλαδεύτηκαν, τις έκαναν δεμάτια, φόρτωσαν υποζύγια και τις πλάτες τους και ψάλλοντας επέστρεψαν στις Εκκλησίες τους:

«Της Παναγιάς τα κλήματα,

και του Χριστού τα ξύλα

και της Αγιάς Παρασκευής

τα κόκκινα καντήλια.

Ντήλια – ντήλια τα κόκκινα καντήλια».

Οι καμπάνες ήχησαν χαρμόσυνα και όλοι ευχήθηκαν το «Καλό Πάσχα».

Στις Εκκλησίες, αποθέτουν τις βέργες σε ειδικό χώρο, όπου όταν ξεραθούν θα φτιαχτεί πρόχειρο καμίνι και τα κλήματα θα γίνουν καρβουνάκια για το θυμιατό της Εκκλησίας.

Στη συνέχεια αρχίζει η Ακολουθία του Μεγάλου Κανόνος, το υπέροχο αυτό ποίημα του Αγίου Ανδρέου, Επισκόπου Κρήτης.

 

Επιμέλεια: Γεώργιος Ι.Χρυσούλης, Γραμματεύς της Ιεράς Μητροπόλεως

Φωτογραφίες από την ενορία της Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου Δρυμώνος Λέρου

 

 

 

Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ ΤΟΥ ΕΝ ΚΑΛΥΜΝΩ ΑΣΚΗΣΑΝΤΟΣ 2015

 

Με λαμπρότητα και βυζαντινή μεγαλοπρέπεια, βάσει του προγράμματος που εκδόθηκε από την Ιερά Μητρόπολη, εορτάστηκε στο Νησί των σφουγγαράδων, την ωραία παραδοσιακή και προπάντων πιστή στον Θεό και την Εκκλησία του Κάλυμνο, η εορτή του Οσίου Θεοφόρου και θαυματουργού πατρός  ημών Σάββα, την Κυριακή 29 Μαρτίου 2015 (Ε΄ Κυριακή των Νηστειών).

Προσκυνητές από όλο το Αιγαίο και κατεξοχήν από τη Δωδεκάνησο, ήρθαν στην Κάλυμνο,  ανέβηκαν το ιερό ύψωμα, άναψαν ένα κερί και προσκύνησαν το σκήνωμα του Οσίου Σάββα.

Η εορτή του Αγ. Σάββα, του προστάτη της Καλύμνου, ξεκίνησε με έναν περίλαμπρο αρχιερατικό εσπερινό με προεξάρχοντα το μητροπολίτη Κώου κ. Ναθαναήλ.

Παρούσες και οι τοπικές αρχές.

 

ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

Ο Μητροπολίτης μας κ. Παΐσιος, αφού καλωσόρισε και ευχαρίστησε για την παρουσία του τον Μητροπολίτη Κώου κ. Ναθαναήλ, ευχαρίστησε το Ραδιόφωνο της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, που μέσω του τοπικού ραδιοτηλεοπτικού σταθμού «ΑΛΗΘΕΙΑ», μεταδίδει ιερές εκκλησιαστικές ακολουθίες από Κάλυμνο.

Επίσης ευχαρίστησε τα τηλεοπτικά κανάλια Καλύμνου και Ρόδου:  «ΑΙΓΑΙΟ TV», «ΘΑΡΡΙ», «ΚΟΣΜΟΣ», και τους ιδιοκτήτες τους, που προβάλλουν το έργο της τοπικής Εκκλησίας.

Κυρίως όμως έδωσε βάρος στην αξία και τη συμβολή του θρησκευτικού τουρισμού στην οικονομία του νησιού, τονίζοντας ότι πρέπει να τύχει της ιδιαίτερης φροντίδας εκ μέρους πολιτείας.

Ο Μητροπολίτης Κώου κ. Ναθαναήλ στο κήρυγμά του μίλησε με συγκίνηση και θέρμη για τη χάρη και τη θαυματουργή σκέπη του Οσίου Σάββα. Με εμπνευσμένο και αδελφικό λόγο έδειξε στους εκκλησιαζόμενους την οδό της προσευχής στο θαυματουργό όσιου του νησιού, ώστε με τη χάρη του να αποκτήσουν τη δύναμη της αγάπης προς τον πλησίον και την καταστολή των ανθρώπινων αδυναμιών και παθών.

Τέλος, η Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής Αγίων Πάντων Μοναχή Κυπριανή, η αδελφότης της Ιεράς Μονής και ο Μητροπολίτης Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας κ. Παϊσιος εκφράζουν τις άπειρες ευχαριστίες τους σε όλους όσους συνέβαλαν με κάθε τρόπο να εορταστεί μεγαλοπρεπώς ο Aγιος Σάββας ο Προστάτης και  Έφορος της Μονής των Αγίων Πάντων και το καύχημα των ευσεβών Καλυμνίων.

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΣΑΒΒΑ :

 

 

 

 

 

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ:

 

 

 

ΣΤΗ ΛΕΡΟ

Και στη Λέρο, όλες οι Ενορίες πανηγύρισαν την εορτή του Οσίου της Μητροπόλεως μας με την Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία και αρτοκλασίες.

Στην Ενορία του Σωτήρος Χριστού στον Πλάτανο, οι εκκλησιαζόμενοι είχαν την ευλογία να προσκυνήσουν Εικόνες αγιογραφημένες από τα χέρια του Οσίου πατρός ημών Σάββα.

“Όσιε Θεοφόρε πατήρ ημών Σάββα πρέσβευε υπέρ πάντων ημών διηνεκώς”.

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Φωτογραφίες-βίντεο:   «ΑλήθειαFM»-Ν.Μαμάκας-Μ.Μέρης-Μ.Πάου-«Αργώ Καλύμνου»-Σακ.Τρικοίλης

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΟΣΙΟΥ ΣΑΒΒΑ ΤΟΥ ΕΝ ΚΑΛΥΜΝΩ ΑΣΚΗΣΑΝΤΟΣ  28 & 29.3.2015

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ – 29.3.2015

Εορτή Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Σάββα του εν Καλύμνω ασκήσαντος.

 

 

 

 

 

Ο ΟΣΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ Ο ΕΝ ΚΑΛΥΜΝΩ ΚΑΤΑΓΩΓΗ – ΜΟΡΦΩΣΗ – ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ

Ο θεόφρων πατήρ ημων Σάββας ο νέος ο εν Καλύμνω, γεννήθηκε το έτος 1862 στην Ηρακλείτσα (αναφέρεται και η Γάνου Χώρα της περιφέρειας Αβδίμ) της Ανατολικης Θράκης, από πτωχούς γονεις, τον Κωνσταντινο, που ασκουσε το επάγγελμα του μικροπωλητου και τη Σμαραγδή. Ηταν μοναχοπαίδι και κατά το βάπτισμα έλαβε το όνομα Βασίλειος. Από μικρας ηλικίας ηταν πιστος και ευσεβής, αλλά και ένθερμος εραστής της αγγελικης μοναχικης ζωης. Αφου τελείωσε τα εγκύκλια μαθήματα και φύλαξε τον εαυτό του καθαρό από κάθε μολυσμό, δεν συνέχισε τις σπουδές του στο γυμνάσιο, είτε διότι δεν ειχε τη δύναμη ο πατέρας του, ειτε διότι ο ίδιος ο Βασίλειος δεν ειχε διάθεση περαιτέρω μορφώσεως. Κατόπιν τούτου, οι γονεις του του άνοιξαν ένα μικρό κατάστημα. Ο Βασίλειος, άγοντας το 12ο έτος της ηλικίας του, διαπίστωνε καθημερινά, ότι το επάγγελμα που ασκουσε δεν ηταν στη φύση του. Έπρεπε, λοιπόν, να κόψει το δεσμό που του δημιουργουσε αυτό με τον υλικό κόσμο και να προχωρήσει στο πέλαγος της χάριτος του Θεου. Ήθελε να ζήσει για τον Χριστό και μόνο. Η μητέρα του, μόλις πληροφορήθηκε τους πόθους του τον εβεβαίωσε ότι «αν το κάνεις αυτό θ΄ αποθάνω».

 

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ ΤΑ ΕΓΚΟΣΜΙΑ

Στην απαλή ηλικία των 12 ετων αντιμετωπίζει τον μέγα τουτο προβληματισμό. Η έλξη του Θεου είναι ισχυρότατη, όπως και η κλίση του. Το «φύγε και σώζου» κυριάρχησε και έτσι, μία ημέρα ιστορική, αλλά και λαμπρή, έβαλε το κλειδί του καταστήματος κάτω από μία πέτρα και κατέβηκε στο λιμάνι για να πραγματοποιήσει την απόφασή του. Ως ελάφι, τώρα, κατευθύνεται προς το ευωδες περιβόλι της Παναγίας, το Aγιον Όρος. Εκει, εγκαταβιώνει στη Σκήτη της Αγίας Aννης, όπου και απολαμβάνει τους πρώτους καρπούς των ιερων πόθων του. (Κατ΄άλλη γνώμη, που στηρίζεται σε διηγήσεις, πρωτα πηγε στα Ιεροσόλυμα). Στη Σκήτη αυτή δέχθηκε το βάρος της μοναστικης δοκιμασίας επί 12 έτη (κατ΄άλλους επί 6 έτη) και ασκήθηκε στο έργο της αγιογραφίας και της βυζαντινης μουσικης.

 

ΜΕΤΑΒΑΙΝΕΙ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ

Μετά από προσευχή παίρνει την απόφαση να πάει στα Ιεροσόλυμα. Διέρχεται από την γενέτειρά του, επισκεπτόμενος δε τους γονεις του, αναγνωρίζεται από κάποιο σημάδι του μετώπου του. Ο πειρασμός θερμαίνεται και πάλι. Πάλι εμπόδια από τη μητέρα του. Φεύγει ο ακτήμων με τη βοήθεια πλουσίου ανδρογύνου, που πηγαίνει στους Αγίους Τόπους. Ως χρόνος αφίξεώς του στα Ιεροσόλυμα αναφέρεται το έτος 1887, σε έγγραφο του Αρχιγραμματέως του ομωνύμου Πατριαρχείου. Αφου προσκύνησε με δέος και ευλάβεια τους Αγίους Τόπους, εισέρχεται στην ιστορική Μονή του Χοτζεβα και γίνεται αδελφός αυτης.

 

ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΟΝΑΧΟΣ ΚΑΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

Μετά τριετή ενάρετο και οσιακό βίο στη Μονή αυτή κείρεται το έτος 1890 Μοναχός. Οπλισμένος με την αγιαστική χάρη και θωρακισμένος με την αήττητη πανοπλία του αγγελικου σχήματος, το 1894 αποστέλλεται από τον Καθηγούμενο της Μονης στο Aγιον Όρος για να ασκηθει στην Ιερά Σκήτη της Αγίας Aννης, υπό την καθοδήγηση του αειμνήστου Αρχιμανδρίτου Ανθίμου, εις την αγιογραφία, προφανως να ειδικευθει στην τέχνη. Επανέρχεται μετά 3ετίαν στην Ι. Μ. Χοτζεβα και το 1902 προχειρίζεται σε διάκονο και το επόμενο έτος σε πρεσβύτερο. Διατελει επί ένα έτος (1906) εφημέριος της Θεολογικης Σχολης του Τιμίου Σταυρου, όπου γνωρίζεται με τον Χρυσόστομο Παπαδόπουλο, τον μετέπειτα καθηγητή του Πανεπιστημίου και Αρχιεπίσκοπο Αθηνων και πάσης Ελλάδος. Ο Χρυσόστομος Παπαδόπουλος ως Αρχιεπίσκοπος Αθηνων, αποφαινομενος περί του Αγίου Σάββα, πριν ακόμα κοιμηθει και αναγνωρισθει η αγιότητά του, έλεγε στον Καλύμνιο φίλο του Γεράσιμο Ζερβό: «Να ξέρεις, Γεράσιμε, ότι ο πατήρ Σάββας είναι άγιος άνθρωπος». Το 1907 επανέρχεται στην Ιερά Μονή Χοτζεβα και ασχολειται, παράλληλα προς την έντονη πνευματική ενάσκησή του, με το ευλογημένο εργόχειρο της αγιογραφίας.

 

ΕΠΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Το 1916, ύστερα από 26 χρόνια περίπου παραμονης στους Αγίους Τόπους επέστρεψε στην Ελλάδα. Έτσι σφραγίζει μια ωραία ασκητική ζωή, πλήρη πνευματικης καρποφορίας. Έφυγε από την έρημο του Ιορδάνου, όπου ζουσε «ως υψιπέτης αετός», τρεφόμενος ως πτηνό με μια κουταλιά βρεγμένο σιτάρι την ημέρα και νερό από τον ποταμό, διότι οι Aραβες πολεμουσαν τον ευλογημένο ερημικό βίο. Ευρισκόμενος στην Ελλάδα αναζητει νέα γη ασκήσεως. Κατά το έτος της επιστροφης του, φαίνεται ότι μετέβη στη νησο Πάτμο. Αφου παραμένει εκει επί 2 έτη, πηγαίνει στο Aγιον Όρος, απ΄όπου κατέρχεται στην Αθήνα για να αγοράσει υλικά αγιογραφίας. Κατά το διάστημα αυτό και μέχρι μεταβάσεώς του στην Αίγινα φαίνεται ότι μετέβη στο ξερονήσι Παραμπόλα και στην Ύδρα.

 

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ ΣΤΗ ΑΙΓΙΝΑ

Στην Αθήνα συναντα υποτακτικό του Αγίου Νεκταρίου, ο οποιος τον πληροφορει ότι τον αναζητει. Απ΄αυτό συνάγεται ότι οι δύο άγιοι ειχαν προηγούμενη γνωριμία. Από την Αθήνα, λοιπόν, πηγαίνει στην Αίγινα, όπου διακονει τον άγιο Νεκτάριο μέχρι την κοίμησή του. Η μετά του αγίου Νεκταρίου συγκαταβίωσή του συνέβαλε πολύ στην περαιτέρω πνευματική πρόοδο του οσίου. Εγνώρισε την αυστηρά άσκηση του αγίου Νεκταρίου, τους πολέμους των μικρων ανθρώπων, αλλά και την αναμφισβήτητη αρετή του, την παροιμιώδη ταπείνωση και απλότητά του. Ειδε τη θεία κοίμησή του, η οποια εβεβαίωσε την ευαρέσκεια προς αυτόν του Παναγάθου Θεου με τα έκδηλα σημεια του αγίου μύρου και της ευωδίας, αλλά κυρίως της θαυματουργικης χάριτος. Εις την Αίγινα παραμένει μέχρι το έτος 1926. Αναχωρει για την Αθήνα, διότι στη Μονή προσέρχεται πολύς κόσμος και ο θόρυβος τον κουράζει. Στην Αθήνα συναντα τον Γεράσιμο Ζερβό, ο οποιος τον φιλοξενει στο σπίτι του και τον πείθει τελικά να μεταβει στην Κάλυμνο.

 

ΜΕΤΑΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

Το ίδιο έτος (1926) φθάνει στην Κάλυμνο, όπου μετά από κάποια έρευνα-περιπλάνηση εγκαταβιώνει οριστικά στην Ιερά Μονή Αγίων Πάντων. Σ΄αυτή τη Μονή, της οποίας τυγχάνει κτίτορας, ειχε ασκητεύσει και ο ενάρετος και διορατικός Ιερομόναχος π. Ιερόθεος Κουρούνης. Ο θεσπέσιος αυτός λειτουργός του Υψίστου, προ της κοιμήσεώς του, παρηγορώντας τις λυπημένες αδελφές ειπεν: «μετ΄ολίγον θα έλθη εδώ ανώτερός μου». Και πράγματι επαληθεύθηκαν τα λόγια του. Ο π. Σάββας, ευθύς μετά την εγκατάστασή του στην Ιερά Μονή των Αγίων Πάντων, κτίζει με τη βοήθεια του Γεράσιμου Ζερβου τα επάνω κελλιά και αρχίζει μία έντονη πνευματική ζωή. Αγιογραφει, τελει τα θεια Μυστήρια και τις ιερές Ακολουθίες, εξομολογει, διδάσκει με το στόμα και το παράδειγμά του και βοηθει χηρες, ορφανά και φτωχούς. Ζει με ταπείνωση, άσκηση και προσφορά, ώστε το αγγελικό παράδειγμά του να ενθυμουνται με δάκρυα και συγκίνηση όσοι τον εγνώρισαν. Πάντοτε δε θα επικαλουνται με πίστη τη χάρη του στις ποικίλες δοκιμασίες της ζωης τους. Πρόθυμος όταν ζουσε, προθυμότατος μετά την κοίμησή του.

 

ΟΙ ΑΡΕΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

Ηταν επιεικής και εύσπλαγχνος στις αμαρτίες των άλλων, δεν ανεχόταν τη βλασφημία και την κατάκριση. Αυτά τα δύο πολύ τον ετάρασσαν. Η σκληρά άσκησή του του χάρισε την ευωδία του σώματός του, αλλά και την ασθένεια. Το πέρασμά του ηταν ευωδες. Αυτή η ευωδία θα εξέλθει και από το μνημα του κατά την εκταφή του. Όπως σ΄όλους τους ανθρώπους του Θεου, έτσι και από τον π. Σάββα δεν έλλειψε «ο σκόλοψ τη σαρκί». Υπέφερε από προστάτη και σοβαρά κοιλιακή πάθηση. Για τον προστάτη έκανε εγχείρηση και θεραπεύτηκε. Όταν του έλεγαν να πάει στην Αθήνα να θεραπευθει και για το κοιλιακό νόσημα, απαντουσε: «Αυτό, παιδί μου, θα μας σώση, τίποτε άλλο δεν κάναμε. Αυτό είναι το καλό που θα μας πάει στον Παράδεισο. Ο Θεός είναι μεγάλος». Ο π. Σάββας αγαπουσε όλους τους ανθρώπους και κατέβαλλε προσπάθεια για τη μετάνοιά τους και επιστροφή τους στον Χριστό. Η αγάπη του ηταν ειλικρινής και πηγαία. Ηταν δε αφιλοχρήματος. Ουδέποτε κρατουσε χρήματα. Από την αγιογραφία και τα μυστήρια ό,τι ελάμβανε τα έδινε στους πτωχούς, στις χηρες και τα ορφανά. Η ζωή του ηταν μία συνεχής κατάσταση αγίας υπακοης. Ενδεικτικό αυτου είναι και η υπακοή του να δεχθει κατά την περίοδο σοβαρας ασθενείας, ο ακρότατος αυτός ασκητής (στο Aγιον Όρος κατ΄εντολή του γέροντά του) τον 15 Αύγουστο κρέας πετεινου. Ο μακάριος, για κάθε πνευματικό πρόβλημα ελάμβανε άνωθεν την πληροφορία και έτσι βάδιζε επί του ασφαλους. Ειχε πολλούς πειρασμούς και χάλασε πολλές παγίδες του διαβόλου. Κάποτε, και συγκεκριμένα μία Καθαρά Δευτέρα, για να μη τελέσει τις ακολουθίες του, τον έκλεισε επί τρεις ημέρες στο κελλί του. Ηταν χαριτωμένος και ευλογημένος από τον Κύριο. Πραος, ανεξίκακος, άδολος, υπάκουος και πονετικός.

 

ΤΟ ΟΣΙΑΚΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ

Εδόξασε τον άγγελο στη γη και τον άνθρωπο στους ουρανούς. Ηταν άγγελος και άνθρωπος και αντιστρόφως. Κατά τον τρόπο αυτό εκπλήρωσε τις ημέρες της επί γης πορείας του μέχρι της 7ης Απριλίου 1948, ότε παρέδωκε την αγία του ψυχή στον Κύριο. Περί το τέλος της ζωης του ευρίσκεται σε άκρα περισυλλογή και ιερά κατάνυξη. Επί τρεις ημέρες δεν εδέχθη ουδένα. Ευρίσκετο πλέον στο στάδιο της ιερας μεταστάσεώς του. Έδωκε τις τελευταιες συμβουλές και εζήτησε την εν Χριστω αγάπη και υπακοή. Όταν ο επιθανάτιος ρόγχος τον κατέλαβε και επί μακρόν συνεχίζετο, ξαφνικά λαμβάνει δυνάμεις, ενώνει τα μικρά ευλογημένα χέρια του και χειροκροτει επανειλημμένα, ενώ από τα χείλη του εξέρχονται οι τελευταιες ιερές φράσεις: «Ο Κύριος, ο Κύριος, ο Κύριος». Ηταν η βεβαίωση της θείας μεταφυσικης πορείας του. Ηταν το κύκνειο ασμα της θεοφιλους ζωης του. Την ώρα εκείνη ολίγες μόνον μοναχές περιέβαλαν μία αγία μορφή, έναν θαυμάσιο αγωνιστή της πίστεως και της ευσεβείας, έναν οικιστή του Παραδείσου. Ο ουρανός εγνώρισε τη μετάστασή του και επανηγύριζε. Έτσι, η γη εχάρισε στον ουρανό τον άγιο αυτό βλαστό της και ο ουρανός αποδέχθηκε την ιερά αυτή προσφορά. Είθε και εμεις, μιμούμενοι, κατά το δυνατόν, τις αρετές του Αγίου Σάββα του νέου, του θαυματουργου, αλλά και με τις πρεσβειες του να αξιωθουμε της Ουρανίου Βασιλείας. Αμήν.

 

 

 

Ο ΟΣΙΟΣ  ΠΑΤΗΡ  ΗΜΩΝ  ΣΑΒΒΑΣ

 

Του Σεβ. Μητροπολίτου Λέρου, Καλύμνου & Αστυπαλαίας κ.κ. Παϊσίου

 

Οι  κώδωνες της Ιεράς  Μονής  των Αγίων  Πάντων, στο  μέσο της  Αγίας  και Μεγάλης Τεσσαρακοστής κτυπούν σήμερα χαρμόσυνα, δια να αναγγείλουν την εορτή της  μνήμης του Οσίου και  Θεοφόρου Πατρός ημών Σάββα, του αγίου, του προστάτου και εφόρου του Νησιού μας, και μας καλούν με πίστη, ευλάβεια και  σεβασμό, να προσέλθουμε στην χάρη Του και να κλίνουμε γόνυ ευλαβείας και σεβασμού.

Ο ταπεινός και πράος στην καρδιά άνθρωπος, όταν παραδοθεί ανεπιφύλακτα στο Θεό και αφήσει τις επιθυμίες του και αφοσιωθεί ολοκληρωτικά, ψυχή τε και σώματι, στο θέλημα του Θεού, τότε θα πλημμυρίσει την καρδία του ειρήνη, χαρά και ευλογία και η ένωσή του με τον Πανάγαθο Θεό θα είναι πραγματικότητα.

Αυτή την ταπείνωση, αυτή την πραότητα, αυτή την αυταπάρνηση, στα του κόσμου τούτου πράγματα, αυτή την αφοσίωση, επέδειξε κατά την επι γής ζωή του και ο Όσιος και Θεοφόρος Πατήρ ημών Σάββας, ο της Νήσου Καλύμνου θείος φρουρός και Δωδεκανήσου απροσμάχητος βοηθός.

Οι λόγοι του Σωτήρα Χριστού προς τους μαθητές Του Ιάκωβο και Ιωάννη, «ουκ οίδατε τι αιτείσθε», ήταν πάντοτε φλογεροί και πάντοτε νωποί  στην ταπεινή καρδιά του μοναχού Σάββα.

Πράος και ταπεινός, σώφρων και αγάπης έμπλεος, δεν ζήτησε θέσεις και πρωτοκαθεδρίες, αξιώματα και υστεροφημίες, αλλά, αφού εγκατέλειψε άπαντα τα του βίου τερπνά και πρόσκαιρα, στους ισχνούς ώμους του σήκωσε τον δικό του σταυρό και ζήτησε να βρει, «ως η διψώσα έλαφος παρά τας διεξόδους των υδάτων», τον φραγγελωμένο, σταυρωμένο και αναστημένο Χριστό.

Το Aγιον Όρος, οι Aγιοι Τόποι, η Παλαιστίνη, η Αθήνα, η Αίγινα, η Πάτμος, τόποι περισυλλογής  και προσευχής, και τέλος η μυροβόλος Κάλυμνος, με την χάρη του Τριαδικού Θεού, έγινε τόπος  εγκαταβίωσης και ανάπαυσης της ψυχής του πράου και ταπεινού στη καρδία αγίου ανδρός.

Ο Όσιος Σάββας, της Θράκης ο θεόδοτος βλαστός, και της Καλύμνου ο πολύτιμος θησαυρός, όλη του την καρδία την έδωσε σε Εκείνον, ο Οποίος σήμερα ανεβαίνει προς τα Ιεροσόλυμα και προλέγει τα μέλλοντα σΆ Αυτόν συμβαίνειν.

Ο Όσιος και Θεοφόρος Πατήρ ημών Σάββας της Καλύμνου, ο Μέγας Ασκητής, όλα τα συναισθήματά του τα κατάθεσε κάτω από τον Σταυρό Εκείνου, ο οποίος εμπαιγμούς και εμπτυσμούς και μάστιγας και κολαφισμούς και θάνατο υπέμεινε δια την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους.

Ο Όσιος και Θεοφόρος Πατήρ ημών Σάββας, των Ιερέων το καύχημα, των Μοναζόντων το κλέος, της μετανοίας ο διδάσκαλος, έμπλεος αγάπης προς πάντα άνθρωπο, αγάπησε τον Νυμφίο της Εκκλησίας Χριστό και έτυχε παρΆ Αυτού δόξης αφθάρτου και έγινε κρουνός θείων θαυμάτων ανεξάντλητος.

Το Aγιο Λείψανο του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Σάββα, άφθορο, αναλλοίωτο, ευωδιάζων και θαυματουργών, είναι άξιον σεβασμού, είναι ιερό, είναι πηγή χαρισμάτων και θεραπειών, και τούτο διότι  το έχει δοξάσει ο Πανάγιος Θεός.

«Τους δοξάσαντάς με αντιδοξάσω», λέγει Κύριος.

Είναι νεκρό, κατά τον άνθρωπο της κάθε  εποχής, εντός της αγίας λάρνακός του, όμως ζεί, δια της χάριτος και ενεργείας του Παναγίου Πνεύματος. Και μάλιστα, όχι μόνον αυτό τα μακάριο, άγιον, πανσεβάσμιον και πανευβλαβές σκήνος του Οσίου Πατρός ημών, αλλά και αυτή ακόμη η θήκη – λειψανοθήκη του Αγίου είναι γεμάτη  από πνευματική χάρη, καθώς λέγει ο Ιερός  Χρυσόστομος, ότι «αι θήκαι –λειψανοθήκες – των αγίων είναι γεμάτες από πνευματική χάρη.

Τούτο βεβαιώνουν εξΆ ιδίας πείρας, εκτός από τον Ιερό Χρυσόστομο και άλλοι μεγάλοι πατέρες της Εκκλησίας μας, όπως ο άγιος Αμβρόσιος των Μεδιολάνων, ο Ιερός Αυγουστίνος, ο Μέγας Βασίλειος και ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, οποίος όλως ιδιαιτέρως ομιλεί για θαύματα που έκανε «η κόνις» – σκόνη, τέφρα – των λειψάνων του αγίου Κυπριανού σε όσους προσήλθαν ευλαβικά με πίστη να ασπασθούν.

Ο ίδιος, επίσης, ο θεολόγος άγιος Γρηγόριος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ομιλεί και γράφει για παρόμοια θαύματα, πού έκαμαν «μόνο ρανίδες αίματος και μικρά σύμβολα πάθους» των  αγίων μαρτύρων του Χριστού.

Όποιος, λοιπόν, προστρέχει στην χάρη, και την ευσπλαχνία και με δάκρυα επικαλείται την ευσπλαχνία του και αγγίζει με πίστη την θήκη που περιέχει το χαριτόβρυτο σκήνωμα του Γέροντος, της  αριστοτόκου νήσου των Καλυμνίων, Οσίου Πατρός ημών Σάββα του εν Καλύμνω ασκήσαντος, αντλεί από εκεί πολλή δύναμη, χάρη και ευλογία.

Αυτή την χάρη, την πολλή δύναμη, αυτή την ευλογία και εμείς, οι κυκλούντες σήμερα κατά την πανεύσημον αυτού μνήμη, την αγία λάρνακα του Οσίου Πατρός  ημών Σάββα, και μαζί μας οι όπου γης Καλύμνιοι, Δωδεκανήσιοι και σύμπας ο ευσεβής του Κυρίου λαός, επικαλούμενοι την μεσιτεία του πράου, ταπεινού αγίου  μας, του οποίου ενώ το σώμα είναι νεκρό, εν  τούτοις το πανάγιο σκήνος τρέπει σε  άτακτο φυγή, «τις αόρατες δυνάμεις του πονηρού Δαίμονος και ως τείχος και οχύρωμα αρραγές περιφρουρεί την Νήσο μας της οποίας είναι προστάτης, φρουρός και πρόμαχος».

Αυτήν την Αγία Μορφή, τον ταπεινό και πράο εργάτη του αμπελώνα του Κυρίου, φιλέορτοι Πατέρες και αδελφοί, εορτάζει σήμερα των Καλυμνίων η Νήσος και μετΆ αυτής σύμπασα η Ορθοδοξία.

Αυτόν τον επί γης ισάγγελο και θαυματουργό Aγιο, με ύμνους και ωδές πνευματικές, τον παρακαλούμε και τον ικετεύουμε από την χαριτόβρυτο λάρνακά του να περιφρουρεί και να σώζει από πάσης επιβουλής εναντίας την νεολαία μας και μετά του ψαλμωδού ας ψελλίσουμε και εμείς: «Ευχαρίστοις άσμασι, των Καλυμνίων η νήσος, προσκαλείται σήμερον των Ορθοδόξων τα πλήθη, μέγιστον νεοφανέντα εγκωμιάσαι, καύχημα Ορθοδοξίας αναφανέντα, Σάββα τον θείον, τον ρύστην ταύτης ομού και πρόμαχον».

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

 

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Λέρου γνωστοποιεῖ ὅτι:

 

Τήν προσεχή Κυριακή 29 Μαρτίου 2015 καί ὥρα 5:00΄ τό ἀπόγευμα, στόν Ἱερό Ναό τῆς Παναγίας τοῦ Κάστρου, θά τελεσθῆ ὁ τελευταῖος Κατανυκτικός Ἑσπερινός, μέ τήν συμμετοχή ὅλου τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου τῆς Νήσου μας.

Πρό τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Κατανυκτικοῦ Ἑσπερινοῦ, θά τελεσθῆ Ἐπιμνημόσυνος Δέησις ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς Γερόντισσας Γαβριηλίας (Παπαγιάννη), ἐπί τῇ συμπληρώσει εἴκοσι τριῶν (23) ἐτῶν, ἀπό τῆς εἰς Κύριον ἐκδημίας της.

 

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

 

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ   25ΗΣ  ΜΑΡΤΙΟΥ  2015

 

Με μεγαλοπρέπεια, εθνική υπερηφάνεια και τον προσήκοντα σεβασμό, εορτάσθηκε στα νησιά της Μητροπόλεώς μας στις 25 Μαρτίου, η μεγάλη διπλή εορτή:  

Α) του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου και

Β) η έναρξη του ενδόξου επαναστατικού αγώνα του 1821, που είχε σαν αποτέλεσμα την δημιουργία και συγκρότηση του νέου Ελληνικού Κράτους.

 

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου αποτελεί μεγάλη θρησκευτική εορτή του χριστιανισμού, κατά την οποίαν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ έφερε την χαρμόσυνη είδηση στην Παναγία μας για την ενσάρκωση του Υιού του Θεού. «Ιδού νυν ευαγγελίζομαι χαράν μεγάλην».

 

 

Για την Ελλάδα, την Πατρίδα μας, ένα άλλο μεγάλο γεγονός πραγματοποιόταν το 1821, η έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης! Ως ημερομηνία κήρυξής της, ορίστηκε η 25η Μαρτίου 1821. Ήθελαν οι ηγήτορες της επανάστασης να ταυτίσουν την ευχάριστη είδηση του Αγγέλου προς τη Θεοτόκο με τον Ευαγγελισμό του Έθνους, που λαχταρούσε με τη βοήθεια του Θεού να γνωρίσει και πάλι την ελευθερία του. Ήταν πεποίθηση των Ελλήνων η συνέργεια του Θεού για την ελευθερία, το πολύτιμο δώρο.

 

ΣΤΗΝ ΛΕΡΟ

ΜΕΓΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Στη Λέρο, οι μαθητές των εκπαιδευτήριων μας, με ποιήματα, εθνικά θούρια, θεατρικά σκέτς, ομιλίες, και καταθέσεις στεφάνων στις προτομές ηρώων, έδωσαν τον πανηγυρικό τόνο.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα του Δήμου, του Φρουραρχείου Λέρου και εν συνεργασία της Ιεράς Μητροπόλεως, έλαβε χώρα γενικός σημαιοστολισμός οικιών, καταστημάτων, δημοσίων κτιρίων, στρατιωτικών μονάδων και ναυλοχούντων πλοίων.

Με την αρμόζουσα λαμπρότητα και την εκκλησιαστική τάξη, ετελέσθη το εσπέρας της Τρίτης 24.3.2015, ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, εις τον εορτάζοντα Ιερό Μητροπολιτικό Ναό «Ευαγγελισμός της Θεοτόκου» Λέρου, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ.κ. Παϊσίου, συμπαραστατουμένου υπό ολοκλήρου του Ιερού Κλήρου της Νήσου.

 

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΛΕΡΟΥ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΛΕΡΟΥ

 

 

 

 

 

 

 

ΛΕΡΟΣ 24.3.2015 – ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

 

 

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ – ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ – ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΕΠΕΤΕΙΟΥ 25ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ

Το πρωί της Τετάρτης 25 Μαρτίου, ετελέσθη ο Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον κατάμεστο Ιερό Μητροπολιτικό Ναό.

Βάσει του επισήμου προγράμματος, στις 10:30΄π.μ. ετελέσθη η επίσημος Δοξολογία παρουσία του Δημάρχου Λέρου κ.Μιχ.Κόλια, των Αντιδημάρχων, μελών του Δημοτικού Συμβουλίου, Στρατιωτικών Αρχών, Σωμάτων Ασφαλείας, Εκπαιδευτικών, αντιπροσωπειών μαθητών με τις σημαίες των σχολείων όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, εκπροσώπων φορέων και συλλόγων, και πλήθος κόσμου.

Μετά το πέρας της Δοξολογίας, Κλήρος, Αρχές και Λαός, κατευθύνθηκαν στην Αγία Μαρίνα, όπου προ της προτομής του παπα-Αναστάση Ζαφειρόπουλου, εψάλλη Τρισάγιο και έγιναν οι καταθέσεις στεφάνων. Τιμές απέδωσε η Μουσική Μπάντα του 3ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Λέρου και άγημα του Στρατού.

Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε η εκπαιδευτικός – βιολόγος του Εσπερινού Γυμνασίου κα. Αντιγόνη Βολικού.

Ο σχετικά καλός καιρός (αραιή συννεφιά) κατά την ώρα της παρελάσεως, είχε ως αποτέλεσμα πολύς κόσμος να κατακλίσει την Αγία Μαρίνα και να καταχειροκροτήσει τα νιάτα του νησιού μας που παρέλασαν.

Εθνικό ενθουσιασμό προκάλεσε η παρέλασις δύο αγημάτων του Ελληνικού μας Στρατού σε άψογο σχηματισμό.

Μετά το πέρας της παρέλασης, μαθητές του «Μπελλενείου» Γυμνασίου χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς.

 

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙ ΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΩ:

 

 

 

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ:

 

 

ΣΤΗΝ  ΚΑΛΥΜΝΟ

Η εθνική επέτειος της επανάστασης του 1821 τιμήθηκε στην Κάλυμνο με κάθε μεγαλοπρέπεια και με τον προσήκοντα σεβασμό προς την ιστορική αυτή ημέρα που υπήρξε το ορόσημο της ίδρυσης του νεοελληνικού κράτους.

Ο ζεστός καιρός και η ελαφριά συννεφιά βοήθησαν να γίνει μια πολύ ωραία παρέλαση

για την επέτειο της 25ης Μαρτίου.

Στις 10:30΄ τελέστηκε επίσημη Δοξολογία στον ι. μητρ. ναό του Σωτήρος Χριστού υπό του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου πρωτ. Αμφιλοχίου Σακαλέρου. Παρευρέθησαν οι τοπικές αρχές και τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε η θεολόγος-καθηγήτρια κα. Καλλιόπη Σκουτέλλη.

Μετά τη Δοξολογία  εψάλη Τρισάγιο στο Ηρώο και κατέθεσαν στεφάνια οι τοπικές αρχές και εκπρόσωποι σωματείων. Στη συνέχεια διεξήχθη η παρέλαση των μαθητών.

Το βράδυ το Αναγνωστήριο «ΑΙ ΜΟΥΣΑΙ» πραγματοποίησε την εορταστική του εκδήλωση με ομιλία από τον καθηγητή-φιλόλογο κ. Θεοφ. Τσουκαλά («Ελληνική Επανάσταση και Ευρώπη») και μουσικό πρόγραμμα από μουσικό σύνολο υπό τη δ/νση του μουσικού κ. Γ. Καραφύλλη.

 

 

 

 

ΚΑΛΥΜΝΟΣ 24-3-2015.

Στό μνημείο των πεσόντων κατέθεσαν μέ υπερηφάνεια στεφάνια όλα τά σχολεία καί οι Σύλλογοι γιά τήν μεγάλη διπλή Εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου καί της Επαναστάσεως του 1821.

 

 

ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ – 25.3.2015

 

 

ΣΤΗΝ  ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ

Με τον ίδιο πατριωτικό παλμό και θρησκευτική λαμπρότητα έλαβαν χώρα παρόμοιες εκδηλώσεις και στο νησί της Αστυπαλιάς.

 

 

 

 

Επιμέλεια-Φωτογραφίες-Βίντεο:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Εφημερίδα «Αργώ της Καλύμνου» – Σακελ.Τρικοίλης – «Αλήθεια-FM» – Νικόλαος Μαμάκας – Μ.Μέρης

Συνεργάτης φωτογράφος:  Νικόλαος Νταλόγλου

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ 25ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ

 

Η 25η Μαρτίου είναι μέρα αργίας που έχει διπλή σημασία για τους Έλληνες.

Είναι θρησκευτική και εθνική γιορτή.

Είναι θρησκευτική, γιατί γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και εθνική, γιατί η ημέρα αυτή σηματοδοτεί την έναρξη της ελληνικής επανάστασης ενάντια στην οθωμανική κυριαρχία το 1821.

Στις 25 του Μάρτη γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Ο Aγγελος του Θεού έφερε στη Μαρία το χαρμόσυνο μήνυμα ότι θα γεννήσει το Σωτήρα του κόσμου, τον Χριστό μας.

Την 25η Μαρτίου γιορτάζουμε επίσης την έναρξη της επανάστασης των Ελλήνων εναντίον των Τούρκων. Ο λαός ξεσηκώθηκε για να πολεμήσει για την ελευθερία του.

 

Σε γνωρίζω από την κόψη
Του σπαθιού την τρομερή,
Σε γνωρίζω από την όψη
Που με βιά μετρά τη γη.

ΑπΆ τα κόκαλα βγαλμένη
Των Ελλήνων τα ιερά,
Και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
Χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

 

 

 

 

 

 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ 2015

 

Την Κυριακή 15 Μαρτίου, με κατάνυξη εορτάσθηκε στη Μητρόπολή μας η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως.

 

Σε όλες τις Ενορίες την παραμονή ετελέσθη ο Εσπερινός και ανήμερα της εορτής η Θεία Λειτουργία.

Στο τέλος έγινε η έξοδος του Τιμίου Σταυρού, ο οποίος ήταν ευπρεπισμένος με άνθη εντός δίσκου κατά την τάξιν του τυπικού της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.

 

Φωτογραφίες από τον Ι.Ν.Σωτήρος Χριστού Λέρου: 

 

 

 

 

 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ

Η άσκηση των αρετών δεν είναι εύκολη υπόθεση. Πέρα από την προσωπική ισχυρή θέληση, είναι απαραίτητη και η αγιαστική δύναμη της Εκκλησίας μας. Έτσι οι άγιοι Πατέρες όρισαν, καταμεσής της Αγίας Τεσσαρακοστής να προσκυνείται ο Τίμιος Σταυρός του Κυρίου, για να λαμβάνουμε οι πιστοί από αυτόν χάρη και δύναμη για να συνεχίσουμε με σθένος τον πνευματικό μας αγώνα.

Ο Σταυρός του Χριστού είναι το καύχημα της Εκκλησίας μας και το αήττητο όπλο κατά των δυνάμεων του κακού. Πάνω σε αυτόν συντρίφτηκε το κράτος του διαβόλου και εκμηδενίστηκε η δύναμή του. Από αυτόν πήγασε η απολύτρωση και η αθανασία στο ανθρώπινο γένος. Η Εκκλησία μας ψάλλει θριαμβευτικά: «Κύριε όπλον κατά του διαβόλου τον Σταυρόν Σου ημίν δέδωκας , φρίττει γαρ και τρέμει, μη φέρων καθοράν αυτού την δύναμιν».

Ο Σταυρός του Χριστού, εκτός από θείο σύμβολο της Εκκλησίας μας, έχει και ηθική σημασία για τον κάθε πιστό. Όπως ο Κύριος έφερε το δικό Του Σταυρό στο Γολγοθά, φορτωμένος τις ανομίες ολοκλήρου του ανθρωπίνου γένους, έτσι και ο πιστός του Χριστού, φέρει αυτός τον προσωπικό του σταυρό, τον αγώνα για σωτηρία και τελείωση.

Ο δρόμος για τη σωτηρία είναι πραγματικός Γολγοθάς και απαιτεί αυταπάρνηση σε όσους τον ανεβαίνουν. Το βεβαίωσε ο Κύριος: «όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω ευατόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθήτω μοι » (Μαρκ.8,34). Η αγία περίοδος του Τριωδίου είναι κατ’ εξοχήν σταυρική πορεία και νοητή σταύρωση των παθών μας.

Γι’ αυτό η Αγία μας Εκκλησία αφιέρωσε την Κυριακή αυτή στην προσκύνηση του Τιμίου Σταυρού. Οι πιστοί αντλώντας χάρη από αυτόν, δυναμωμένοι πια και ανανεωμένοι, αντιπαρερχόμαστε τα εμπόδια που στήνει ο πονηρός και βαδίζουμε την ουρανοδρόμο ατραπό με οδηγό τη χαρά και τη λαχτάρα να συναντήσουμε τον Αναστάντα Κύριό μας Ιησού Χριστό την Αγία και Λαμπροφόρο Ημέρα της Εγέρσεώς Του.

 

Επιμέλεια-Φωτογραφίες:  Γεώργιος Ι.Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Συνεργάτης φωτογράφος:  Νικόλαος Νταλόγλου

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ 2015

 

Την Τετάρτη 11 Μαρτίου 2015, εορτάσθηκε, στη Μητρόπολή μας, η μνήμη του Αγίου Σωφρονίου.

Στο ομώνυμο εκκλησάκι του Αγίου Σωφρονίου στη Λέρο, στο προαύλιο του «Πατριαρχείου» στα Aλιντα, το εσπέρας της Τρίτης ετελέσθη πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός και το πρωί της Πέμπτης Αρχιερατική Θεία Λειτουργία μετΆ αρτοκλασίας, ιερουργούντος του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ.κ. Παϊσίου.

 

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ

Ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος γεννήθηκε στὴν Δαμασκὸ τῆς Συρίας περὶ τὸ ἔτος 580 μ.Χ. καὶ ἦταν υἱὸς εὐσεβῶν καὶ ἐνάρετων γονέων, τοῦ Πλινθᾶ καὶ τῆς Μυρούς. Λόγω τῆς καταγωγῆς του ἀποκαλεῖται καὶ Δαμασκηνός.

Κατὰ τὴν νεαρή του ἡλικία ἐπισκέφθηκε τοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ ἐκάρη μοναχὸς στὴ μονὴ τοῦ ἀββᾶ Θεοδοσίου, ὅπου συνδέθηκε πνευματικὰ μὲ τὸν ἐκεῖ ἀσκούμενο Ἰωάννη τὸν Μόσχο, ἀπὸ τὸν ὁποῖο διδάχθηκε πολλά. Μὲ τὴν συνοδεία αὐτοῦ ἐπισκέφθηκε τὴν Αἴγυπτο, ὅπου συνδέθηκε μὲ τὸν κύκλο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Ἐλεήμονος καὶ τὴ Ρώμη. Τότε πέθανε καὶ ὁ Ἰωάννης ὁ Μόσχος (620 μ.Χ.).

Ὁ Σωφρόνιος μετακόμισε τὸ λείψανο αὐτοῦ στὰ Ἱεροσόλυμα καί, ἀφοῦ τὰ ἐνταφίασε στὴ μονὴ τοῦ Ὁσίου Θεοδοσίου, ἐπανέκαμψε στὴν Ἀλεξάνδρεια. Ἐκεῖ προσβλήθηκε τότε ἀπὸ ἀνίατη ἀσθένεια τῶν ὀφθαλμῶν. Ἐπισκέφθηκε τότε τὸ ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Κύρου καὶ Ἰωάννου στὸ Ἀμπουκὶρ καὶ θεραπεύθηκε. Τὸ θαῦμα αὐτὸ περιέλαβε σὲ ἐγκώμιό του πρὸς τοὺς Ἁγίους αὐτούς.
Στὴν συνέχεια ἐπισκέφθηκε τὴν Κωνσταντινούπολη μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ προσεταιρισθεῖ τὸν Πατριάρχη Σέργιο ΑΆ (610-638 μ.Χ.) στὶς θέσεις του κατὰ τῶν Μονοφυσιτῶν καὶ νὰ ἐκφράσει τὶς διαφωνίες του κατὰ τοῦ ἑνωτικοῦ σχεδίου, τὸ ὁποῖο ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Κῦρος ὁ ἀπὸ Φάσιδος (630-643 μ.Χ.) ἑτοίμαζε γιὰ νὰ σιγάσει τὴν διαμάχη μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ Μονοφυσιτῶν. Ἀλλὰ ἀπέτυχε καὶ ἀπογοητευμένος ἐπανῆλθε στὰ Ἱεροσόλυμα.
Ὅταν πέθανε ὁ Ἅγιος Μόδεστος, Πατριάρχης Ἱεροσολύμων (τιμᾶται 16 Δεκεμβρίου), ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος, γιὰ τὴν ὑπερβάλλουσα ἀρετή του, ἀνῆλθε τὸ ἔτος 634 μ.Χ. στὸν πατριαρχικὸ θρόνο τῆς Σιωνίτιδος Ἐκκλησίας. Ἡ κατάσταση ἦταν θλιβερή. Ἐσωτερικὰ ἡ Ὀρθοδοξία ὑπέφερε ἀπὸ τὴν αἵρεση τοῦ μονοφυσιτισμοῦ. Ἐξωτερικὰ οἱ Ἄραβες περιέσφιγγαν τὴν πόλη τῶν Ἱεροσολύμων. Ἤδη κατεῖχαν τὴ Βηθλεὲμ καὶ ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος μὴ δυνάμενος, κατὰ τὸν Δεκέμβριο τοῦ ἔτους 634 μ.Χ., νὰ μεταβεῖ ἐκεῖ γιὰ νὰ γιορτάσει τὴν γέννηση τοῦ Θεανθρώπου, θρηνεῖ. Γιὰ τὴν ἀποκατάσταση κάποιας ἠρεμίας στὸ ποίμνιό του, συγκαλεῖ Σύνοδο καὶ καταδικάζει τὸν Μονοφυσιτισμό. Γιὰ τὴν ἀπόκρουση τῶν Ἀράβων ὀργανώνει τὴν ἄμυνα τῆς πόλεως. Τὸ ἔτος 637 μ.Χ. ὅμως ἀναγκάζεται νὰ παραδώσει τὴν πόλη τῶν Ἱεροσολύμων στὸν χαλίφη Ὀμάρ.
Ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ ἑπόμενο ἔτος, 638 μ.Χ.
Τὸ συγγραφικό του ἔργο εἶναι σαφῶς καὶ καθαρὰ ποιητικό. Διακρίθηκε κυρίως στὴν συγγραφὴ ἰδιομέλων καὶ τοῦ βίου τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων, Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμονος καὶ Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας.

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Συνεργάτης Φωτογράφος:   Νικόλαος Νταλόγλου

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΑΓΙΩΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΜΑΡΤΥΡΩΝ 2015

 

Με λαμπρότητα και κατάνυξη εορτάσθηκε η μνήμη των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων στη Λέρο, τη Δευτέρα 9 Μαρτίου 2015.

Στην ομώνυμη Ενορία των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, στην περιοχή των Αλίντων της Νήσου Λέρου, το απόγευμα της Κυριακής 8 Μαρτίου ετελέσθη υπό του μητροπολίτου μας κ. Παϊσίου, εόρτιος πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, μετΆ αρτοκλασίας, επί τη μνήμη των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων των εν πόλει Σεβαστεία μαρτυρησάντων.

Κατά τον Εσπερινό παρέστη ο Έπαρχος κ.Ι.Θεμέλαρος, ο Δήμαρχος Λέρου κ.Μιχ.Κόλιας, ο πρόεδρος του Δ.Σ. κ.Ν.Μπίλλης, ο αντιδήμαρχος κ.Ι.Κωνσταντινίδης, δημ.σύμβουλοι, και πλήθος πιστών.

 

Το πρωί της Δευτέρας 9 Μαρτίου ετελέσθη Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, όπου εκκλησιάσθηκαν όλοι οι μαθητές του Δημ. Σχολείου της περιοχής και κοινώνησαν των Αχράντων Μυστηρίων. Μάλιστα ο Μητροπολίτης δεν παρέλειψε να συγχαρεί τον Διευθυντή κ. Αν.Χατζηλάρη για τις πρωτοβουλίες του να κρατά τα παιδιά του σχολείου κοντά στην Εκκλησία.

Τόσο κατά τον Εσπερινό όσο και κατά την Θεία Λειτουργία τον θείο λόγο εκήρυξαν ο μητροπολίτης μας κ.Παΐσιος και ο ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως αρχιμ. Στέφανος Κατές, αναφερόμενοι στον βίο και το μαρτύριο των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων.

Μετά το πέρας της Θ.Λειτουργίας στο παρακείμενο Κέντρο Νεότητος του Ιερού Ναού, εκ μέρους του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου προσεφέρθη τσάι και παραδοσιακά νηστίσιμα κεράσματα.

 

ΒΙΟΣ ΑΓΙΩΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΜΑΡΤΥΡΩΝ

Οι Aγιοι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες, οι οποίοι κατάγονταν από διάφορους τόπους και μαρτύρησαν στην λίμνη της Σεβαστείας, το έτος 320 μ.Χ., είναι οι :

Αγγίας, Αγλάιος, Αειθαλάς, Αέτιος, Αθανάσιος, Ακάκιος, Αλέξανδρος, Βιβιανός, Γάιος, Γοργόνιος, Γοργόνιος, Δομετιανός ή Δομέτιος, Δόμνος, Εκδίκιος, Ευνοϊκός, Ευτύχιος, Ηλιάδης ή Ηλίας, Ηράκλειος, Ησύχιος, Θεόδουλος, Θεόφιλος, Ιωάννης ή Κάνδιδος, Κλαύδιος, Κύριλλος, Κυρίων, Λεόντιος, Λυσίμαχος, Μελίτων, Νικόλαος, Ξανθίας, Ουαλέριος, Ουάλης, Πρίσκος, Σακερδών ή Σακεδών, Σεβηριανός, Σισίνιος, Σμάραγδος, Φιλοκτήμων, Φλάβιος και Χουδίων.

Οι Aγιοι ήταν στρατιώτες επί αυτοκράτορα Λικινίου (308-323 μ.Χ.) και ηγεμόνος Αγρικολάου. Επειδή αρνήθηκαν να θυσιάσουν στα είδωλα, συνελήφθησαν και ομολόγησαν ότι ήταν Χριστιανοί. Και επειδή δεν πείσθηκαν να αρνηθούν την πίστη τους, τους συνέτριψαν με πέτρες τα σώματά τους και σε καιρό χειμώνα τους καταδίκασαν να στέκονται όλη την νύχτα μέσα στην λίμνη που είχε παγώσει από το κρύο και είχε κρυσταλλώσει.

Εκεί, όταν ένας λιποψύχησε και έτρεξε προς το κοντινότερο λουτρό για να ζεσταθεί, ο καπικλάριος που τους φύλαγε, όταν είδε από τον ουρανό να κατεβαίνουν οι στέφανοι για τους τριάντα εννέα Μάρτυρες και ένα στεφάνι να περισσεύει, το οποίο ανήκε σε εκείνον που λιποψύχησε, αφού απέβαλε την στολή του, έτρεξε προς τους Αγίους και πίστεψε στον Χριστό. Το πρωί, όσους δεν είχαν πεθάνει ακόμη, αφού οι φύλακες τους οδήγησαν στην ακτή και τους έσπασαν τα πόδια, τους έκαψαν και έριξαν τα ιερά σκηνώματά τους στην λίμνη.

Τα μαρτυρικά λείψανα ευρέθησαν από τους Χριστιανούς σε κάποιο γκρεμό, όπου είχαν συναχθεί κατά θεία οικονομία και ενταφιάσθηκαν με ευλάβεια.

Στον Ευεργετινό αναφέρεται ότι ενώ οι Aγιοι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες βρίσκονταν στο στάδιο της αθλήσεως έχοντας παραμείνει όλη τη νύχτα μέσα στην παγωμένη λίμνη και καθώς τους έσερναν στον αιγιαλό για να τους συντρίψουν τα σκέλη, η μητέρα ενός Μάρτυρος παρέμενε εκεί πάσχουσα με αυτούς, βλέποντας το παιδί της που ήταν νεότερο στην ηλικία από όλους, μήπως και λόγω του νεαρού της ηλικίας και της αγάπης προς την ζωή, δειλιάσει και βρεθεί ανάξιο της τιμής και της τάξεως των στρατιωτών του Χριστού. Στεκόταν λοιπόν, εκεί και άπλωνε τα χέρια της προς το παιδί της λέγοντας: «Παιδί μου γλυκύτατο, υπόμεινε για λίγο και θα καταστείς τέκνο του Ουράνιου Πατέρα. Μην φοβηθείς τις βασάνους. Ιδού, παρίσταται ως βοηθός σου ο Χριστός. Τίποτε δεν θα είναι από εδώ και πέρα πικρό, τίποτα το επίπονο δεν θα απαντήσεις. Όλα εκείνα παρήλθαν, διότι όλα αυτά τα νίκησες με τη γενναιότητά σου. Χαρά μετά από αυτά, άνεση, ευφροσύνη. Όλα αυτά θα τα γεύεσαι, διότι θα είσαι κοντά στον Χριστό και θα πρεσβεύεις εις Αυτόν και για μένα που σε γέννησα».

Τα λείψανα των Αγίων βρήκε με θεία οπτασία, το έτος 438 μ.Χ., η αυτοκράτειρα Πουλχερία κρυμμένα στο ναό του Αγίου Θύρσου, πίσω από τον άμβωνα, στον τάφο της διακόνισσας Ευσέβειας σε δύο αργυρές θήκες, οι οποίες κατά την διαθήκη της Ευσέβειας, είχαν εναποτεθεί στον τάφο της στο μέρος της κεφαλής της. Στην συνέχεια η Πουλχερία οικοδόμησε ναό έξω από τα τείχη των Τρωαδησίων. Σπουδαία από ιστορικής απόψεως θεωρείται από νεότερους ερευνητές η Διαθήκη των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, η οποία αποσκοπεί στο να παρεμποδίσει τον διασκορπισμό των ιερών λειψάνων τους μεταξύ των Χριστιανών.

 

Επιμέλεια-Φωτογραφίες:  Γεώργιος Ι.Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Συνεργάτης φωτογράφος:   Νικόλαος Νταλόγλου

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ  7ΗΣ  ΜΑΡΤΙΟΥ  (1948 – 2015)

67 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΩΝ

ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ

 

Με πατριωτικό ενθουσιασμό και θρησκευτική λαμπρότητα εορτάστηκε το Σάββατο 7 Μαρτίου 2015, η 67η επέτειος της ενσωματώσεως της Δωδεκανήσου με την Μητέρα Ελλάδα.

 

Βάσει του επισήμου προγράμματος που εκδόθηκε υπό του Δήμου Λέρου, σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη, τις Αρχές και τους φορείς του νησιού, οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν από την Πέμπτη 5 Μαρτίου, με γενικό σημαιοστολισμό και φωταγώγηση των δημοσίων κτιρίων, καταστημάτων, οικιών, ναυλοχούντων πλοίων, κλπ.

 

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου, σε όλα τα σχολεία της Λέρου πραγματοποιήθηκαν σχετικές ομιλίες από τους εκπαιδευτικούς, για την ιστορική σημασία του μεγάλου γεγονότος της Ενσωματώσεως της Δωδεκανήσου με την Μητέρα Ελλάδα. Μετά τις ομιλίες, οι μαθητές των σχολείων κατέθεσαν στεφάνια στις προτομές του Π.Ρούσσου στο Λακκί και Απ.Ευαγγέλου στον Πλάτανο.

 

Το Σάββατο 7 Μαρτίου, στις 10:30΄ το πρωί, στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Λακκίου Λέρου, τελέσθηκε επίσημος Δοξολογία υπό του Ιερού Κλήρου της Νήσου, παρουσία του Δημάρχου Λέρου κ.Μιχ.Κόλλια, αντιδημάρχων, των μελών του Δημ. Συμβουλίου, των εκπροσώπων πολιτικών και στρατιωτικών Αρχών, Σωμάτων Ασφαλείας, φορέων και συλλόγων, της μαθητιώσας νεολαίας με τις σημαίες των σχολείων τους, των εκπαιδευτικών και πολλών πολιτών.

Μετά το πέρας της Δοξολογίας όλοι μετέβησαν στην σημαιοστολισμένη πλατεία «Π.Ρούσσου», όπου τελέσθηκε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων, ενώ τιμές απέδωσε άγημα του 588ΤΕ. Η φιλόλογος εκφώνησε τον πανηγυρικό της ημέρας, η οποία με πατριωτικό παλμό κατέγραψε τους αγώνες των Δωδεκανησίων στους δύσκολους καιρούς της ιταλοκρατίας και των δύο παγκοσμίων πολέμων.

 

 

Οι πολύ καλές καιρικές συνθήκες βοήθησαν ώστε πλήθος κόσμου να συρρεύσει και να παρακολουθήσει την καθιερωμένη παρέλαση, όπου τα τμήματα της μαθητιώσας νεολαίας έκαναν μία ωραιότατη παρουσία. Εντυπωσιακή, βεβαίως, για ακόμη μία φορά, ήταν η παρέλαση του αγήματος του στρατού μας, που καταχειροκροτήθηκε!

 

 

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΣΤΗ ΛΕΡΟ: 

 

Μετά το πέρας της παρέλασης ο Αρχιερατικός Επίτροπος πρωτ. Ν.Φωκάς, συνοδευόμενος από τον αρχιμ.Στέφανο Κατέ, τον Δήμαρχο Λέρου κ. Μιχ.Κόλλια, τον Αντιδήμαρχο κ.Ι.Κωνσταντινίδη, Δημ.Συμβούλους, τον κ.Γ.Βογιατζή, κ.α., ετέλεσε Τρισάγιο στον τάφο του Πάρι Ρούσσου στο κοιμητήριο του Ταξιάρχου στον Πλάτανο.

 

ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

Η 7η Μαρτίου, επέτειος της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου με τον εθνικό κορμό, γιορτάστηκε και στην Κάλυμνο με μεγάλο ενθουσιασμό και πατριωτικό παλμό.

Ο σημαιοστολισμός δημοσίων καταστημάτων και σπιτιών ήταν τριήμερος, 5-7 Μαρτίου,  ενώ την παραμονή της τοπικής εθνικής επετείου, 6.3.15,  στα σχολεία του νησιού πραγματοποιήθηκαν οι καθιερωμένες μαθητικές γιορτές και το μεσημέρι οι μαθητές κατέθεσαν στεφάνια στο Ηρώο.

Το Σάββατο 7-3-2015, έγινε με μεγάλη λαμπρότητα η Δοξολογία στον ι. μητροπολιτικό ναό του Σωτήρος Χριστού, χοροστατούντος του μητροπολίτου μας κ. Παϊσίου, οι καταθέσεις στεφάνων και η παρέλαση για την 67η Επέτειο της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου μας με την Μητέρα Ελλάδα.

Στις εορταστικές εκδηλώσεις παρέστησαν η βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αγλαΐα Κυρίτση, ως εκπρόσωπος του Κοινοβουλίου, ο δήμαρχος Καλυμνίων κ. Γ. Γαλουζής και λοιπές τοπικές αρχές.

Μπροστά από τις Αρχές παρήλασαν η Δ.Φιλαρμονική – Σχολεία – Σωματεία κ΄ Σύλλογοι κ΄ στο τέλος ο Στρατός μας.

Όλοι μαζί έδωσαν ένα λαμπρό μήνυμα Αγωνιστικότητας κ΄ Ενότητας του Ελληνικού λαού για τα Ιερά και τα Όσια της Φυλής μας !!!!!!

 

 

 

 

 

 

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΗΣ 7ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ :

 

 

Με τον ίδιο πατριωτικό παλμό εορτάσθηκε η 7η Μαρτίου και στα υπόλοιπα νησιά της Δωδεκανήσου.

 

Το ιστορικό της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου

Χρονολόγιο των πιο σημαντικών γεγονότων στην πορεία προς την Ενσωμάτωση.

 

5 Μαϊου 1912: Οι Ιταλοί, με επικεφαλής τον αντιστράτηγο Giovanni Ameglio, καταλαμβάνουν την πόλη της Ρόδου, λίγες μέρες μετά, ολόκληρο το νησί της Ρόδου και μέχρι τις 20 Μαΐου και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα, εκτός του ακριτικού Καστελλορίζου. Αρχίζει έτσι η πρώτη περίοδος της Ιταλοκρατίας, η περίοδος της πολεμικής κατοχής των νησιών.

 

4 Ιουνίου 1912: Οι αντιπρόσωποι των νησιών, οργανώνουν το πανδωδεκανησιακό Συνέδριο της Πάτμου, και κηρύσσουν τα νησιά αυτόνομη “Πολιτεία του Αιγαίου”. Το ψήφισμα του Συνεδρίου και οι διαμαρτυρίες για τη μη τήρηση των υπεσχημένων από τους Ιταλούς, έφτασαν στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, πήραν πλατειά δημοσιότητα και αφύπνισαν συνειδήσεις. Το “Δωδεκανησιακό” είχε ήδη γίνει διεθνές ζήτημα. Ο ιατρός και αγωνιστής από την Κάλυμνο Σκεύος Ζερβός, ο Ιωάννης Καζούλλης από τη Ρόδο και ο ιατρός Νικόλαος Μαυρής από την Κάσο, θα αφιερώσουν τη ζωή τους όλη για την προώθηση του Δωδεκανησιακού Ζητήματος στην Ελλάδα, στην Αίγυπτο και στην Αμερική.

 

Οκτώβρης 1912 – Μάιος 1913: Ξεσπά ο Α΄ Βαλκανοτουρκικός πόλεμος. Πανικόβλητη η Τουρκία από την επίθεση εναντίον της των συνασπισμένων βαλκανικών κρατών, σπεύδει σε διαπραγματεύσεις για τη σύναψη ειρήνης με την Ιταλία. Ο μεγάλος Ρόδιος ευεργέτης και αγωνιστής Ιωάννης Καζούλλης, προσφέρει μεγάλα ποσά σε χρυσές λίρες για τον εξοπλισμό της ελληνικής αεροπορίας και του ελληνικού στρατού.

 

18 Οκτωβρίου 1912: Υπογράφεται σύμφωνο ειρήνης μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας στο Ouchy της Λοζάνης, σύμφωνα με την οποία η Τουρκία αναγνωρίζει την ιταλική κυριαρχία στη Λιβύη ενώ η Ιταλία δεσμεύεται να επιστρέψει στην Τουρκία τα Δωδεκάνησα.

Μάιος-Οκτώβρης 1913: Αρχίζει ο Β! Βαλκανικός πόλεμος. Η Ελλάδα, μετά τη νικηφόρα έκβαση των βαλκανικών πολέμων, διπλασιάζεται σε έκταση και σε πληθυσμό. Στην Ελλάδα ενσωματώνονται και όλα τα νησιά του Αιγαίου, εκτός από τα Δωδεκάνησα, που εξακολουθεί να τα κατέχει “προσωρινά”, η Ιταλία. Κι έτσι, από μια τραγική συγκυρία, για λίγους μήνες ιταλικής κατοχής, τα Δωδεκάνησα χάνουν τη μεγάλη ευκαιρία να απελευθερωθούν οριστικά!

Ιούλιος 1914:  Αρχίζει ο Α! παγκόσμιος πόλεμος, μεταξύ των δυνάμεων της Αντάντ (Αγγλία, Ρωσία, Γαλλία) και των Κεντρικών Δυνάμεων (Γερμανία, Αυστροουγγαρία). Η Ελλάδα σπαράσσεται από τον Εθνικό Διχασμό, αλλά τελικά τάσσεται στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ. Η Τουρκία είναι στο αντίπαλο στρατόπεδο.

 

26 Απριλίου 1915: Η Ιταλία υπογράφει στο Λονδίνο στις 22 Αυγούστου 1915, μυστική συνθήκη με τις δυνάμεις της Αντάντ, με στόχο να θεμελιώσει δικαιώματα για προσάρτηση της Δωδεκανήσου, ως “αντάλλαγμα” της συμμετοχής της στο πλευρό της συμμαχίας.

 

7 Απριλίου 1919: Οι ιταλικές αρχές επιχειρούν να παρεμποδίσουν τη διενέργεια πανδωδεκανησιακού συλλαλητηρίου για την ένωση των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα και στην ειρηνική εκδήλωση των κατοίκων, αντέταξαν ένοπλη βία με αποτέλεσμα να φονευθούν στο χωριό Παραδείσι ο ιερέας Παπαλουκάς και η Ανθούλα Ζερβού. Τα γεγονότα, που έμειναν στην ιστορία ως “Αιματηρόν Πάσχα”, πήραν μεγάλη δημοσιότητα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, που άρχισε να βλέπει πλέον με συμπάθεια τον δωδεκανησιακό αγώνα.

 

28 Ιουνίου 1919: Υπογράφεται η συνθήκη των Βερσαλλιών, με την οποία σφραγίζεται το τέλος του Α! παγκοσμίου πολέμου. Η Ελλάδα είναι με τους νικητές.

 

16 Ιουλίου 1919: Υπογράφεται στο Παρίσι η συμφωνία Τιττόνι-Βενιζέλου που ικανοποιεί σε μεγάλο βαθμό τα δωδεκανησιακά αιτήματα. Η Ιταλία, με βάση την παραπάνω συμφωνία, παραχωρεί στην Ελλάδα τα Δωδεκάνησα, εκτός της Ρόδου, που θα παραμείνει για 5 χρόνια ακόμα υπό ιταλική κυριαρχία, μέχρι να αποφασίσουν, με δημοψήφισμα, οι κάτοικοί της.

 

28 Ιουλίου – 10 Αυγούστου 1920: Υπογράφεται από τον κορυφαίο Έλληνα πολιτικό και πρωθυπουργό, Ελευθέριο Βενιζέλο, η θριαμβευτική, για τις ελληνικές θέσεις, συνθήκη των Σεβρών, σύμφωνα με την οποία η Τουρκία παραιτείται υπέρ της Ιταλίας κάθε δικαιώματος και τίτλου επί των νήσων του Αιγαίου, (Δωδεκάνησα) ενώ, με άλλη συνθήκη, την ίδια ημέρα, η Ιταλία παραιτείται, υπέρ της Ελλάδας, όλων των δικαιωμάτων και των τίτλων της επί των κατεχομένων υπΆ αυτής νήσων του Αιγαίου. 

 

Αύγουστος 1922: Ολοκληρώνεται η Μικρασιατική Καταστροφή με την πυρπόληση και τη σφαγή της Σμύρνης. Η μικρασιατική καταστροφή, που προκάλεσε το ξεριζωμό του μικρασιατικού ελληνισμού, ήταν μοιραία και για τα Δωδεκάνησα.

 

8 Σεπτεμβρίου 1922: Η Ιταλία, επωφελούμενη από την αρνητική εξέλιξη των γεγονότων για την Ελλάδα κηρύσσει δια του υπουργού των Εξωτερικών της, Carlo Sforza, έκπτωτες τις ειδικές συμφωνίες με την Ελλάδα για τα Δωδεκάνησα.

 

24 Ιουλίου 1923: Η Ελλάδα, αιμόφυρτη κι εξουθενωμένη, υπογράφει τη συνθήκη της Λοζάννης. Η Ιταλία, αφού έχει αθετήσει δυο φορές την υπογραφή της, αποκτά αυτή τη φορά διεθνές νομικό έρεισμα για την παρουσία της στα Δωδεκάνησα.

 

6 Αυγούστου 1923: Η Ιταλία, προσαρτά, επίσημα πλέον, τα Δωδεκάνησα. Αρχίζει η δεύτερη περίοδος της ιταλοκρατίας στα Δωδεκάνησα, με κυβερνήτη, τον Ιταλό γερουσιαστή και πληρεξούσιο υπουργό, Mario Lago.

 

22 Νοεμβρίου 1936: Στρατιωτικός και πολιτικός κυβερνήτης των νησιών, στη θέση του Mario Lago, αναλαμβάνει ο Cesare Maria De Vecchi, υπουργός παιδείας, ένας από τους τετράρχες του φασισμού και πρώην κυβερνήτης της Σομαλίας.

 

3 Σεπτεμβρίου 1939: Μετά και τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία, η Αγγλία και η Γαλλία κηρύσσουν τον πόλεμο στη Γερμανία. Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος έχει ήδη αρχίσει.

 

28 Οκτωβρίου 1940: Η Ιταλία κηρύσσει τον πόλεμο στην Ελλάδα που απαντά με το υπερήφανο “ΟΧΙ”. Οι Έλληνες γράφουν σελίδες δόξας στο αλβανικό μέτωπο. Δωδεκανήσιος είναι και ο πρώτος νεκρός αξιωματικός του πολέμου, ο υπολοχαγός Αλέξανδρος Διάκος από τη Χάλκη, που έπεσε ηρωικά στα υψώματα της Τσούκας την 1η Νοεμβρίου 1940. Την ίδια ημέρα, οι Ιταλοί συγκεντρώνουν σε στρατόπεδο (Concentramento), στην τάφρο του φρουρίου όλους τους άρρενες Δωδεκανήσιους Έλληνες υπηκόους.

 

9 Νοεμβρίου 1940: Ιδρύεται από Δωδεκανήσιους, που ζουν στην Ελλάδα, καθώς και απΆ όσους κατορθώνουν να αποδράσουν από τα νησιά, το Σύνταγμα Εθελοντών Δωδεκανησίων, με πρωτεργάτη τον Ιωάννη Καζούλη και πρώτο προσωρινό διοικητή τον ταγματάρχη Μάρκο Κλαδάκη, από τη Σύμη.

 

24 Απριλίου 1941: Η Ελλάδα, ύστερα από ηρωική αντίσταση, αναγκάζεται να συνθηκολογήσει και να υποκύψει στους Γερμανούς.

 

8 Σεπτεμβρίου 1943: Η πτώση του Mussolini στις 25 Ιουλίου 1943 κι η συνθηκολόγηση του νέου πρωθυπουργού Pietro Badoglio στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, γνωστή και ως Armistizio, σηματοδοτεί δραματικές εξελίξεις στα Δωδεκάνησα. Τη διοίκηση της Δωδεκανήσου αναλαμβάνει ο Γερμανός στρατηγός Ulrich Kleeman. Αρχίζει η περίοδος της γερμανοκρατίας στα Δωδεκάνησα.

 

8 Μαϊου 1945: Ο νέος αρχηγός των γερμανικών Δυνάμεων κατοχής στρατηγός Wagener υπογράφει στη Σύμη το πρωτόκολλο της χωρίς όρους παράδοσης της Δωδεκανήσου στους Βρετανούς συμμάχους και στο διοικητή του Ιερού Λόχου, συνταγματάρχη Χριστόδουλο Τσιγάντε.

 

9 Μαϊου 1945: Αγγλικές δυνάμεις με τμήματα ινδικών ταγμάτων και άνδρες του Ιερού Λόχου αποβιβάζονται στη Ρόδο. Ο λαός της πόλης και των χωριών, κρατώντας ελληνικές σημαίες, τους επιφυλάσσει αποθεωτική υποδοχή. Γίνεται αμέσως η εγκατάσταση των νέων αρχών. Αρχίζει η περίοδος της αγγλοκρατίας στα Δωδεκάνησα.

 

15 Μαϊου 1945: Φτάνει στη Ρόδο το θρυλικό καταδρομικό “Αβέρωφ” και μαζί του ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Δαμασκηνός, με την ιδιότητα του Αντιβασιλέως, πρώτος Έλληνας αρχηγός που επισκέπτεται τα ελεύθερα πια Δωδεκάνησα.

 

27 Ιουνίου 1946: Στο Παρίσι και στο Συμβούλιο των Υπουργών των Εξωτερικών των τεσσάρων Δυνάμεων, αποφασίζεται να περιέλθουν τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα. Πρόκειται για απόφαση-σταθμό στην πορεία του δωδεκανησιακού λαού προς την ένωσή του με τη μητέρα Ελλάδα

 

10 Φεβρουαρίου 1947: Υπογράφεται στο Παρίσι συνθήκη ειρήνης μεταξύ των συμμάχων και των συνασπισμένων Δυνάμεων (και Ελλάδας) και της Ιταλίας, σύμφωνα με την οποία η Ιταλία εκχωρεί στην Ελλάδα με πλήρη κυριαρχία τα νησιά της Δωδεκανήσου και τις παρακείμενες νησίδες.

 

31 Μαρτίου 1947:   Ο Βρετανός διοικητής των συμμαχικών Δυνάμεων Κατοχής Δωδεκανήσου ταξίαρχος Α.Σ. Πάρκερ, παραδίδει τη Στρατιωτική Βρετανική Διοίκηση στον αντιναύαρχο Περικλή Ιωαννίδη. Αρχίζει η μεταβατική περίοδος της Ελληνικής Στρατιωτικής Διοίκησης Δωδεκανήσου.

 

9 Ιανουαρίου 1948: Με τον υπΆ αριθμ. 518 νόμο της Δ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων ορίζεται: “Αι νήσοι της Δωδεκανήσου Ρόδος, Κάλυμνος, Κάρπαθος, Αστυπάλαια, Νίσυρος, Πάτμος, Χάλκη, Κάσος, Σύμη, Κως, Λέρος, Τήλος και Καστελλόριζον, ως και αι παρακείμεναι νησίδες, προσαρτώνται εις το Ελληνικόν Κράτος από της 28ης Οκτωβρίου 1947″. Με το νόμο αυτό, που αποτελεί τη ληξιαρχική πράξη της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στη μητέρα Ελλάδα, τερματίζεται το μεταβατικό στάδιο της ελληνικής στρατιωτικής διοίκησης. Η 7η Μαρτίου 1948, ορίζεται ως ημέρα της πανηγυρικής τυπικής ενσωμάτωσης.

 

7 Μαρτίου 1948: Ο βασιλιάς των Ελλήνων Παύλος και η βασίλισσα Φρειδερίκη, μέσα σε φρενίτιδα ενθουσιασμού, φτάνουν στη Ρόδο συνοδευόμενοι από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Κωνσταντίνο Τσαλδάρη, υπουργούς, στρατιωτικούς και άλλους επισήμους. Επικεφαλής της Κεντρικής Δωδεκανησιακής Επιτροπής, οι πρωτεργάτες του δωδεκανησιακού αγώνα, ο ιατρός από την Κάλυμνο Σκεύος Ζερβός και ο πανεπιστημιακός καθηγητής Μιχαήλ Βολονάκης από τη Σύμη. Μετά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου, ο υπουργός Εσωτερικών Πέτρος Μαυρομιχάλης διαβάζει από τον εξώστη του διοικητηρίου το βασιλικό διάταγμα:

«Περί προσαρτήσεως της Δωδεκανήσου εις την Ελλάδα

Παύλος Α! Βασιλεύς των Ελλήνων

Απεφασίσαμεν και διατάσσομεν:

Aρθρον 1ον:  Αι νήσοι της Δωδεκανήσου, Ρόδος, Κάλυμνος, Κάρπαθος, Αστυπάλαια, Νίσυρος, Πάτμος, Χάλκη, Κάσος, Τήλος, Σύμη, Κως, Λέρος και Καστελλόριζο, ως και αι παρακείμεναι νησίδες, είναι προσηρτημέναι εις το ελληνικόν κράτος από της 28ης Οκτωβρίου 1947.

Ο παρών νόμος, ψηφισθείς υπό της Δ! Αναθεωρητικής Βουλής και παρΆ ημών σήμερα κυρωθείς, δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως και εκτελεσθήτω ως νόμος του κράτους.

Εν Αθήναις τη 3η Ιανουαρίου 1948

Παύλος Α!»

Η Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα έχει και τυπικά πλέον τελεσθεί.

 

Επιμέλεια-Φωτογραφίες-Βίντεο:  Γεώργιος Ι.Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Συνεργάτης φωτογράφος:  Νικόλαος Νταλόγλου

Πηγές-Φωτογραφίες-Βίντεο από Κάλυμνο:  “ΑλήθειαFM”-Ν.Μαμάκας & “ΑΡΓΩ Καλύμνου”-Σακ.Τρικοίλης-Μ.Μέρης

Ιστορικά στοιχεία:   Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ρόδου.

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΩΝ ΔΩΡΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

 

Εχθές την μεσημβρία, 4-3-2015, μνήμη του οσίου πατρός ημών Γερασίμου του Ιορδανίτου, ο Σεβ. Μητροπολίτης μας ιερούργησε στην Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Σωτήρος Χριστού, συμπαραστατούμενος υπό του εφημερίου του Ναού, π. Παντελεήμονος Κρούσκου.

Τον χορό των Ιεροψαλτών, πλαισίωναν ο Πρωτοψάλτης του Ναού κ. Σακκελάριος Τρικοίλης και η κα. Μαρία Τριανταφύλλου, ενώ σχεδόν όλοι οι παρευρισκόμενοι πιστοί προσήλθαν στην μετάληψη των Τιμίων Δώρων.

Τέλος, ακολούθησε το Μέγα Απόδειπνον κατά την τάξιν της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

φωτο: πρεσβυτέρα Ελπινίκη Κρούσκου

 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, 1.3.2015

 

Ἡ Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας ἐν τοῖς Πατριαρχείοις 

Μετ᾿ ἰδιαιτέρας λαμπρότητος καί ἱεροπρεπείας ἑωρτάσθη ἐν ἐν τῷ σεπτῷ τῆς Ὀρθοδοξίας Κέντρῳ, τῇ Ἁγίᾳ τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίᾳ, ἡ Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαῖος, προεξῆρχε τῆς καθιερωμένης Θείας Λειτουργίας συλλειτουργούντων Αὐτῷ τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Γέροντος Περγάμου κ. Ἰωάννου, Φιλαδελφείας κ. Μελίτωνος, Σεβαστείας κ. Δημητρίου, Ἰκονίου κ. Θεολήπτου, Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρου, Κυδωνιῶν κ. Ἀθηναγόρου καί Σηλυβρίας κ. Μαξίμου. 

Τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξεν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου κ. Προκόπιος.

Ἐκκλησιάσθησαν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Γέρων Νικαίας κ. Κωνσταντῖνος, Πέργης κ. Εὐάγγελος, Θεοδωρουπόλεως κ. Γερμανός, Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβος καί Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στέφανος, Πρωτοσυγκελλεύων, ὁ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Ἀνθηδῶνος κ. Νεκτάριος, Ἐπίτροπος τοῦ Παναγίου Τάφου ἐν τῇ Πόλει, ὁ Ἐντιμολ. κ. Κωνσταντῖνος Δεληκωνσταντῆς, Ἄρχων Διδάσκαλος τοῦ Γένους, Γεν. Γραμματεύς τῆς ἐν Ἀθήναις Ἀδελφότητος τῶν Ὀφφικιαλίων «Παναγία ἡ Παμμακάριστος», ἐκπροσωπῶν αὐτήν, λοιποί Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι ἐντεῦθεν καί ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὁ Ἐξοχ. Πρέσβυς κ. Νικόλαος Ματθιουδάκης, Γεν. Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα, ἡ Ἐξοχ. κ. Θεοδώρα Κ. Μπακογιάννη, πρῴην Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος, Βουλευτής Νέας Δημοκρατίας, μετά τοῦ συζύγου καί ὁμίλου συνεργατῶν καί φίλων αὐτῆς, Καθηγηταί καί μαθηταί τῶν Ὁμογενειακῶν Σχολείων, ὅμιλος νέων ἐκ τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς, καί πολυάριθμοι πιστοί ἐκ τῆς Πόλεως καί τοῦ ἐξωτερικοῦ. 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Πηγή:  «ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ»

 

ΣΤΗ ΛΕΡΟ

Με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε και στην Ιερά Μητρόπολή μας η Κυριακή της Ορθοδοξίας.

Οι Ναοί ήταν κατάμεστοι από πλήθος πιστών και μάλιστα συγκινητική ήταν η παρουσία μικρών παιδιών που κρατούσαν εικόνες από το σπίτι τους για την ιερά Λιτάνευση.

 

Ο Μητροπολίτης μας κ. Παΐσιος τέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό «Ευαγγελισμός της Θεοτόκου» Λέρου, όπου αμέσως μετά την Θεία Λειτουργία, έλαβε χώρα η λιτάνευσις των Ιερών Εικόνων εντός αλλά και πέριξ του Μητροπολιτικού Ναού και εγένετο η προσήκουσα δέησις.

Κατά την Θ. Λειτουργία το παρόν έδωσε ο Δήμαρχος Λέρου κ. Μιχ. Κόλλιας και πλήθος πιστών.

Επιμέλεια-Φωτογραφίες:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Συνεργάτης Φωτογράφος:  Νικόλαος Νταλόγλου

 

 

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΟΝ Ι.ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ “ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ” ΛΕΡΟΥ: 

 

 

ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

Στην Κάλυμνο, στον ι. μητροπολιτικό ναό του Σωτήρος Χριστού, η ιερή ακολουθία τελέστηκε πανηγυρικά, όπως ταιριάζει στο εκκλησιαστικό μήνυμα της ημέρας, συνιερουργούντων των εφημερίων του ναού,  αιδ. π.  Π. Κρούσκου και  π. Σ. Μουζουράκη.

Το εκκλησίασμα ήταν εντυπωσιακά ευάριθμο, ενώ από τις τοπικές αρχές παρέστησαν ο διοικητής του Συντάγματος Ευζώνων και υπαξιωματικοί της μονάδας.

Κατά την εθιμική τάξη, οι στρατιωτικοί έφεραν στα χέρια τους εικόνες της εκκλησίας, όπως και παιδιά αλλά και γυναίκες της ενορίας, κατά την περιφορά των εικόνων γύρω απΆ το ναό, μετά τη Θ. Λειτουργία και μετά το τελετουργικό εντός του ναού, προπορευόμενων εξαπτέρυγων και του τιμίου σταυρού και των ιερέων μετά των ιεροψαλτών.

 

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας τελέσθηκε και στις υπόλοιπες Ενορίες της Ιεράς μας Μητροπόλεως.

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Πηγή-Φωτογραφίες:  «Αργώ Καλύμνου»-Σακ.Τρικοίλης, «Αλήθεια-FM»-Ν.Μαμάκας, Μ.Μέρης, Μιχ.Πάου

 

 

 

 

Λίγα λόγια για την Κυριακή της Ορθοδοξίας

Με την ονομασία Κυριακή της Ορθοδοξίας φέρεται από τους χρόνους της Εικονομαχίας, στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, η πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, και που πρωτοκαθιερώθηκε από τα μέσα του 9ου αιώνα.

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας αποτελεί ιδιαίτερη χριστιανική θριαμβική εορτή, σε ανάμνηση της οριστικής αναστήλωσης των ιερών και σεπτών εικόνων στη Βασιλεύουσα, από την Αυτοκράτειρα Θεοδώρα το 842 μ.Χ., όπου και έπαψε από το γεγονός αυτό ο μακροχρόνιος σάλος που είχε δημιουργηθεί εκ του ζητήματος των εικόνων.

Στη Κωνσταντινούπολη, η αναστήλωση των εικόνων, εορτάσθηκε το έτος εκείνο με λαμπρό πανηγυρισμό και λιτανεία, με μεγάλη πομπή, όπου και αναθεματίστηκαν οι εικονομάχοι, συλλήβδην οι αιρετικοί και όλοι οι αναθεματισθέντες από τις Οικουμενικές Συνόδους. Στο τέλος μνημονεύθηκαν και όλοι οι “αθλητές” της ευσέβειας και της ορθόδοξης πίστης.

Έτσι, σε ανάμνηση εκείνου του θριάμβου της Ορθοδοξίας, κάθε χρόνο, επαναλαμβάνονταν στη Κωνσταντινούπολη και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Σήμερα, σε ανάμνηση της αναστήλωσης των εικόνων, εορτάζεται σε όλους τους χριστιανικούς ναούς η “Κυριακή της Ορθοδοξίας”, όπου κατά τη λειτουργία αναγιγνώσκεται με ιδιαίτερη έμφαση περικοπή εκ της προς Εβραίους επιστολής (ια’:24-26, και 32-40), όπου εκτίθενται οι αγώνες των αγίων ανδρών της Παλαιάς Διαθήκης υπέρ της πίστεως, καθώς επίσης και περικοπή από το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο (α’ 40 κ.έ.), όπου ιστορείται η κλήση του Φιλίππου και Ναθαναήλ που ομολόγησαν τον Ιησού Χριστό ως υιόν του Θεού “Ραββί, σύ εί ο υιός του Θεού, σύ εί ο Βασιλεύς του Ισραήλ”.

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΟΣΙΟΥ ΙΩΝΑ ΤΟΥ ΛΕΡΙΟΥ 2015

Η Ιερά Μητρόπολις Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας εόρτασε και εφέτος, με λαμπρότητα και κατάνυξη, την επέτειο του μαρτυρίου του Αγίου Ενδόξου Οσιομάρτυρος Ιωνά του Λερίου, Πολιούχου της Νήσου Λέρου.

Το εσπέρας της Παρασκευής 27.2.2015, ετελέσθη ο πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, μετΆ αρτοκλασίας, εις τον Ιερό Ναό της Παναγίας του Κάστρου Λέρου, χοροστατούντος του Σεβ.Μητροπολίτου Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας κ.κ.Παϊσίου, συμπαραστατουμένου υπό σύμπαντος του Ιερού Κλήρου της νήσου.

Μετά το πέρας του Εσπερινού εψάλλησαν οι Α΄ Χαιρετισμοί από τον Σεβασμιώτατο στην Πολιούχο του νησιού, το Ιερό Παλλάδιο των Λερίων, Παναγία του Κάστρου.

Το πρωί του Σαββάτου, 28 Φεβρουαρίου, έλαβε χώρα η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και εν συνεχεία το Αρχιερατικό Μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των αοιδίμων Επισκόπων, των ευλαβώς Αρχιερατευσάντων, ως και των αειμνήστων Ιερομονάχων, Πρεσβυτέρων, Διακόνων, Μοναχών και Μοναζουσών της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως, στον Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγίου Σωφρονίου στα Aλιντα.

Τόσο κατά τον Εσπερινό όσο και κατά την Θ.Λειτουργία, παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες, προσήλθαν αρκετοί πιστοί, ενώ έψαλλαν κατανυκτικά οι καλλίφωνοι ιεροψάλτες μας.

Τον θείο λόγο εκήρυξε ο Μητροπολίτης αναφερθείς στον βίο του Οσίου Ιωνά.

 

ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ

Από το «ΒΡΑΒΕΙΟΝ» της Ιεράς και Βασιλικής Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου της Πάτμου, διαπιστώνομε ότι πολλοί Λέριοι τους πέντε προηγούμενους αιώνες, άφησαν την Λέρο και πήγαν στη Μονή της Πάτμου, δια να μονάσουν.

Ένας από αυτούς ήταν και ο μοναχός ΙΩΝΑΣ, δια τον οποίον αναφέρονται τα εξής: «αφξα (1561) Φεβρουαρίου κη (28) εφονεύθη εις τόν Λειψόν ο δούλος του Θ(εο)ύ  Ιωνάς μοναχός ο Λέριος».

Ο οσιομάρτυς Ιωνάς, μαζί με άλλους ασκητές – αναχωρητές, έφυγαν από το μοναστήρι της Πάτμου και έφθασαν στη νήσο Λειψώ στα 1550 μ.Χ.  Επέλεξαν τον ορμίσκο «Κοίμηση» και αποβιβάσθηκαν.

Πρώτο τους μέλημα να χτισθεί ο Ναός του Ησυχαστηρίου, ψηλά από την θάλασσα σε δύσβατο σημείο, για τον φόβο των πειρατών. Εκεί πάλεψαν με τους βράχους, για να φτιάξουν μονοπάτια, πάλεψαν με την έλλειψη του νερού και της τροφής. Μα τι και αν δεν είχαν τίποτα απΆαυτά;  Είχαν και τους αρκούσε η Χάρη του Αγίου Θεού.

Έφτιαξαν την Εκκλησία επΆ ονόματι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και μικρά κελιά για τους ίδιους. Πότισαν τον άγονο χώρο του ασκηταριού περισσότερο με τον ιδρώτα τους και λιγότερο με το νερό. Σεβάστηκαν τη φύση, λάτρευσαν, εδόξασαν και υμνολόγησαν τον Θεό, που δεν επέτρεψε στον διάβολο να πειράζει τους ανθρώπους, αλλά έδωσε και στους ανθρώπους την δύναμη να τον νικούν. Έγιναν «άγγελοι τον βίον», ενώ ήταν «άνθρωποι τη φύσει». Πολλοί από αυτούς θυσιάστηκαν για του Χριστού την πίστη την Αγία και της πατρίδος την ελευθερία.

Όσο ψηλά όμως και αν ήταν το ασκηταριό, το επισκέπτονταν με τις άγριες διαθέσεις τους οι πειρατές. Σε μία επιδρομή εφόνευσαν τον μοναχό Ιωνά από την Λέρο. Ήταν 28 Φεβρουαρίου του 1561. Έτσι ο Μοναχός Ιωνάς έγινε νεομάρτυρας της Εκκλησίας μας.

Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον με την υπΆ αριθ.πρωτ. 693/2002 Πράξιν ανεκύρηξε τους πέντε ασκητάς «μετά των Οσίων και Αγίων της Εκκλησίας μας, τιμώμενοι παρά των πιστών και ύμνοις εγκωμίων γεραιρόμενοι κατΆ έτος τη πρώτη μετά την ι΄ Ιουλίου Κυριακή».

 

«Δεύτε, Ιωνάν, της Λέρου το καύχημα εγκωμιάσωμεν

τον σαφώς θεώμενον του Ζωοδότου Χριστού το πρόσωπον

ιδίοις όντως όμμασιν εν θείοις δώμασι

και μετέχων χαρμονής της κρείττονος

ως λαμπρός οσίαθλος πίστεως.

 

«Οσιόαθλε γενναίε, Ιωνά, Λέρου έκθρεμμα,

ήσκησας ενθέως εν Λειψώ και στέφος αθλήσεως

παρά Κυρίου εδέξω, τρισμακάριστε,

ως ομότροπος κλεινών μαρτύρων της πίστεως».

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Φωτογραφίες:   Νικόλαος Νταλόγλου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΩΝΑ ΤΟΥ ΛΕΡΙΟΥ

Εσπερινός της Συγχωρήσεως

 

Πιστός στις παραδόσεις του ο Καλυμνιακός λαός, γιόρτασε την Κυριακή της Τυρινής το εσπέρας, με το δικό του τρόπο, στην πλατεία του Ιερού Καθεδρικού Ναού Παναγίας Κεχαριτωμένης Χώρας.

Προηγήθηκε ο Παραδοσιακός χορός στην αυλή της Εκκλησίας με τα ”Εννήματα”!

Με τη συνοδεία παραδοσιακών οργάνων, μικροί και μεγάλοι ντυμένοι με παραδοσιακές στολές, χόρεψαν τους δύο παραδοσιακούς χορούς ίσο και σούστα.

Ωραίο ήταν να βλέπει κανείς όλες τις ηλικίες να χορεύουν με μεράκι κουνώντας ο πρώτος το μαντίλι και καλώντας στο χορό μικρούς και μεγάλους χωρίς καμία διάκριση.

Ο Μητροπολίτης ευχήθηκε σε όλους «Καλή Αγία Τεσσαρακοστή» και συνεχάρη το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο γιΆ αυτό το ωραίο πατροπαράδοτο έθιμο.

Με το χτύπημα της καμπάνας από τον Δεσπότη όλος ο κόσμος μετά μπήκε στο Ναό και παρηκολούθησε την Εσπερινό της Συγχωρήσεως, όπου στο τέλος, ασπαζόμενοι την Εικόνα της Παναγίας, την οποία κρατούσε ο προϊστάμενος του Ναού, ζήτησαν συγχώρηση όλοι από τον Μητροπολίτη και τον ιερό κλήρο.

ΑπΆ άμβωνος δε ανεγνώσθη το μήνυμα του Παναγιωτάτου δια την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, με το οποίο ο Πατριάρχης μας ζήτησε αληθινή και ειλικρινή μετάνοια, προκειμένου οι πάντες να γιορτάσουμε με χαρά την μεγάλη μέρα της Αναστάσεως του Κυρίου.

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Φωτογραφίες-βίντεο:  «Αλήθεια-FM»-Νικόλαος Μαμάκας.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟ “ΣΥΓΧΩΡΕΙΟ”:

 

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΛΙΝΤΩΝ ΣΤΟ «ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ» ΛΕΡΟΥ

 

Στα πλαίσια των εκπαιδευτικών τους δραστηριοτήτων, το πρωί της Δευτέρας 16.2.2015, οι μαθητές της έκτης τάξης του Δημοτικού Σχολείου Αλίντων, συνοδευόμενοι από τον Διευθυντή κ. Αναστάσιο Χατζηλάρη και την δασκάλα τους κα Χριστοδούλου Διονυσία, επισκέφθηκαν το Συνεδριακό Κέντρο της Ιεράς μας Μητροπόλεως.

Σκοπός της επισκέψεως ήταν η παροχή πληροφοριών για την ιστορία του κτιρίου, και τις σχέσεις της Λέρου με την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Τους μαθητές και εκπαιδευτικούς καλωσόρισε ο Γραμματέας της Ιεράς μας Μητροπόλεως κ. Γ.Χρυσούλης, ο οποίος τους ξενάγησε στους χώρους του συνεδριακού κέντρου και με προβολή πλειάδας φωτογραφιών και ιστορικών στοιχείων, ενημέρωσε τα παιδιά για την ιστορία αυτού του κτιρίου, τους δεσμούς που ανέπτυξαν οι Λεριοί μετανάστες τον περασμένο αιώνα με τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιο και τους Μ.Ευεργέτες που από την Αίγυπτο βοηθούσαν με κάθε τρόπο τη γενέτειρά τους.

Μετά το πέρας της παρουσίασης οι μαθητές επισκέφθηκαν τον Ι.Ναό Αγίου Σωφρονίου, που βρίσκεται στον αύλειο χώρο του «Πατριαρχείου», και αφού ευχαρίστησαν για την ξενάγηση συνέχισαν την εκπαιδευτική τους δραστηριότητα με την επίσκεψή τους στον Πύργο Μπελλένη.

Επιμέλεια-Φωτογραφίες:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΙΜΙΩΝ – ΚΑΛΥΜΝΟΣ 1.2.2015

 

Η Κάλυμνος, διά του Δήμου και της Ι. Μητροπόλεως, τίμησε και φέτος τη μνήμη των τριών Ελλήνων αξιωματικών του Πολεμικού μας Ναυτικού: Παναγιώτη Βλαχάκου – υποπλοιάρχου,  Χριστοδούλου Καραθανάση – υποπλοιάρχου,  και Έκτορα Γιαλοψού – αρχικελευστή, που βρήκαν τραγικό θάνατο στη θάλασσα των Ιμίων, όταν κατέπεσε το ελικόπτερό τους, τη νύκτα 31ης Ιανουαρίου 1996.

Στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου Καλύμνου τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνό τους, την Κυριακή 1/2/2015, χοροστατούντος του μητροπολίτη κ.κ. Παϊσίου. Παρέστη ο δήμαρχος κ. Γαλουζής, επικεφαλής αντιπροσωπείας του Δήμου από αντιδημάρχους και δημ. σ/λους, αξιωματικοί του Στρατού, του Λιμενικού και της Αστυνομίας, και τμήματα μαθητών του Δημοτικού.

Τον επιμνημόσυνο λόγο εκφώνησε ο καθηγητής-ιστορικός  και δημ. σ/λος  κ. Ποθητός Μαγκούλιας.

Μετά το μνημόσυνο ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση, στο ηρώο των πεσόντων αξιωματικών,  στην πλατεία Λιμεναρχείου,  και κατατέθηκαν στέφανα, με την παρουσία στρατιωτικού τμήματος και της  Φιλαρμονικής του Δήμου.

 

 

 

 

Η ομιλία του Ποθ. Μαγκούλια

Η μνήμη αποτελεί εγγενές στοιχείο στη συγκρότηση της ταυτότητας των ανθρώπων αλλά και των λαών.  Ο ρόλος της μνήμης στη διαμόρφωση της προσωπικής και συλλογικής ταυτότητας είναι καθοριστικός, διότι προσδίδει νόημα και συνέχεια στην ανθρώπινη ζωή. Η κυρίαρχη λειτουργία της μνήμης  δεν είναι τόσο η διατήρηση του παρελθόντος, όσο η προσαρμογή του σε μια  μορφή τέτοια που να ενισχύει την κατανόηση και τη διαχείριση του παρόντος και τον προγραμματισμό του μέλλοντός μας.

Οι αναμνήσεις είναι  επιλεκτικές ανακατασκευές, βασισμένες σε μεταγενέστερες πράξεις και αντιλήψεις, με βάση τις οποίες ταξινομούμε και κατανοούμε τον κόσμο γύρω μας. Είναι αναγκαίο να προσεγγίζουμε τις έννοιες “παρελθόν”, “μνήμη” και “ταυτότητα” όχι ως αυθύπαρκτες, δεδομένες οντότητες με σαφή και αυστηρά όρια, αλλά ως δυναμικές διεργασίες που υπόκεινται σε αλλαγές.

Η συλλογική μνήμη αποτελεί ένα σύνολο αναμνήσεων που μοιράζεται μια κοινότητα, αφού τις έχει αποδεχθεί ως πραγματικές και ωφέλιμες. Γι αυτό άλλωστε και τις διατηρεί. Αυτό δε σημαίνει ότι η συλλογική μνήμη διαμορφώνεται  άπαξ και έκτοτε αναπαράγεται αυτούσια. Αντίθετα, κάθε γενιά επεξεργάζεται εκ νέου το σύνολο ή μέρος των αναμνήσεων του κοινού παρελθόντος της και τις ερμηνεύει ξανά  υπό το φως των αναγκών του παρόντος της.

Υποκείμενες σε αυτή την επεξεργασία κάποιες μνήμες γεγονότων και προσώπων απωθούνται και περιθωριοποιούνται ως επιβλαβείς  ενώ άλλες διατηρούνται  για πάντα  καθώς αποτελούν συνεκτικούς δεσμούς μιας κοινωνίας  και αποτελούν φωτοδείκτες  για μελλοντικές  επιλογές και  πράξεις. Μία απΆ αυτές τις μνήμες ,που οφείλουμε να διατηρούμε  ες  αεί αποτελούν και τα γεγονότα  που εξελίχθηκαν στην περιοχή των Ιμίων  στις αρχές του 1996.

Η κρίση των Ιμίων κορυφώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Ιανουαρίου 1996, σε μια εποχή που η κυβέρνηση Σημίτη έκανε τα πρώτα της βήματα, φέρνοντας Ελλάδα και Τουρκία στα πρόθυρα ένοπλης αντιπαράθεσης. Το επεισόδιο εντάσσεται στο πλαίσιο των ελληνοτουρκικών διαφορών στο Αιγαίο, που εμφανίσθηκαν  δυναμικά στο προσκήνιο μετά τη Μεταπολίτευση. Η Ελλάδα αναγνωρίζει ως μόνη διαφορά της με τη γείτονα την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, ενώ η Τουρκία θέτει τα θέματα του εναερίου χώρου (αναγνωρίζει 6 και όχι 10 μίλια), του FIR Αθηνών, της αποστρατιωτικοποίησης των νήσων του Αιγαίου και, με την κρίση των Ιμίων, το καθεστώς κάποιων βραχονησίδων.

Τα Ίμια  είναι δύο μικρές ακατοίκητες βραχονησίδες μεταξύ του νησιωτικού συμπλέγματος των Δωδεκανήσων και των νοτιοδυτικών ακτών της Τουρκίας. Απέχουν 3,8 ναυτικά μίλια από το Μποντρούμ (Αλικαρνασσός) της Τουρκίας, 5,5 ν.μ. από την Κάλυμνο και 2,5 ν.μ. από το πλησιέστερο ελληνικό έδαφος, τη βραχονησίδα Καλόλιμνο.

Τα Ίμια παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα από την Ιταλία το 1947 με τη Συνθήκη των Παρισίων, ακολουθώντας την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το Τουρκικό κράτος είχε αποδεχτεί το καθεστώς επικυριαρχίας της Ελλάδας στα νησιά αυτά. Η αμφισβήτηση της ελληνικότητας των Ιμίων ξεκίνησε από ένα ναυτικό ατύχημα που συνέβη στις 25 Δεκεμβρίου 1995. Οι Τούρκοι προσπάθησαν να εφαρμόσουν για την περίσταση τη δική τους ερμηνεία στη Συνθήκη της Λωζάννης (1923), με την οποία είχαν παραχωρηθεί τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία στο σύνολό τους και όχι ονομαστικά, και να αμφισβητήσουν την ελληνική κυριαρχία κάποιων βραχονησίδων.

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ:

 

 

Το Χρονικό της Κρίσης

Όλα ξεκίνησαν στις  25 Δεκεμβρίου 1995: Το τουρκικό φορτηγό πλοίο «Φιγκέν Ακάτ» προσαράζει σε αβαθή ύδατα κοντά στην Ανατολική Ίμια και εκπέμπει σήμα κινδύνου. Ο πλοίαρχός του αρνείται βοήθεια από το Λιμενικό, υποστηρίζοντας ότι βρισκόταν σε τουρκική περιοχή και ότι οι μόνες αρμόδιες είναι οι αρχές της χώρας του. Την επόμενη ημέρα το Λιμεναρχείο Καλύμνου ενημερώνει το Υπουργείο Εξωτερικών και αυτό με τη σειρά του το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών ότι αν δεν παρέμβει ρυμουλκό, το τουρκικό πλοίο θα κινδυνεύσει.

Στις  28 Δεκεμβρίου 1995  δύο ελληνικά ρυμουλκά αποκολλούν το τουρκικό φορτηγό και το οδηγούν στο λιμάνι  Κιουλούκ της Τουρκίας. Το πρωί της ίδιας μέρας ένα τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος συντρίβεται στα ελληνικά χωρικά ύδατα, στην περιοχή της Λέσβου, ύστερα από εμπλοκή με ελληνικά μαχητικά. Με ελληνική βοήθεια, ο τούρκος πιλότος διασώζεται. Το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών εκμεταλλεύεται την κατάσταση και επιδίδει ρηματική διακοίνωση στο αντίστοιχο ελληνικό, στην οποία αναφέρεται ότι οι βραχονησίδες Ίμια είναι καταχωρισμένες στο κτηματολόγιο Μουγκλά του νομού Μπουντρούμ (Αλικαρνασσού) και ανήκουν στην Τουρκία.

Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών απαντά με καθυστέρηση, στις 9 Ιανουαρίου 1996 , απορρίπτοντας τη διακοίνωση ενώ  στις  15 Ιανουαρίου 1996 παραιτείται ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, που νοσηλευόταν στο «Ωνάσειο». Λίγες μέρες μετά  εκλέγεται νέος πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο  Κωνσταντίνος  Σημίτης.

Στις 26 Ιανουαρίου 1996 ο τότε  δήμαρχος Καλύμνου, κος Δημήτρης  Διακομιχάλης,  υψώνει την ελληνική σημαία στα  Ίμια, ενώ την αμέσως επόμενη μέρα δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας «Χουριέτ» μεταβαίνουν με ελικόπτερο στην περιοχή  υποστέλλουν την ελληνική σημαία και υψώνουν την τουρκική. Η όλη επιχείρηση βιντεοσκοπείται και προβάλλεται από το τηλεοπτικό κανάλι της «Χουριέτ».

Στις  28 Ιανουαρίου 1996  το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού «Αντωνίου» κατεβάζει την τουρκική σημαία και υψώνει την ελληνική. Το βράδυ έλληνες βατραχάνθρωποι αποβιβάζονται στη Μεγάλη Ίμια, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τα παραπλέοντα εκεί τουρκικά πολεμικά.

29 Ιανουαρίου 1996: Ο νέος πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, στις προγραμματικές του δηλώσεις στη Βουλή, στέλνει μήνυμα προς τη Τουρκία, ότι σε οποιαδήποτε πρόκληση η Ελλάδα θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά. Η πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ ζητά διαπραγματεύσεις για το καθεστώς των βραχονησίδων του Αιγαίου. Τουρκικά πολεμικά παραβιάζουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα και πλησιάζουν τα Ίμια. Γίνονται διαβήματα από την Ελλάδα σε Ε.Ε. και ΗΠΑ.

Ξημερώματα  της  31ης  Ιανουαρίου 1996 συγκαλείται σύσκεψη στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Στο ΓΕΕΘΑ καταφθάνουν πληροφορίες ότι τούρκοι κομάντος αποβιβάζονται στη Μικρή Ίμια. Στις  04:30 πμ  Ελικόπτερο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού απονηώνεται από τη φρεγάτα «Ναυαρίνο» για να επιβεβαιώσει την πληροφορία. Επικρατούν άσχημες καιρικές συνθήκες.

Είκοσι λεπτά αργότερα το πλήρωμα του ελικοπτέρου αναφέρει ότι εντόπισε περί τους 10 τούρκους κομάντος με τη σημαία τους. Δίνεται εντολή να επιστρέψει στη βάση του κι ενώ πετά μεταξύ των βραχονησίδων Πίτα και Καλόλιμνος αναφέρει βλάβη και χάνεται από τα ραντάρ. Αργότερα θα ανασυρθούν νεκρά και τα τρία μέλη του πληρώματος, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός.

Σχετικά με τις αιτίες πτώσης του ελικοπτέρου έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις. Η επίσημη άποψη του ελληνικού κράτους ήταν ότι το σκάφος κατέπεσε λόγω κακοκαιρίας και απώλειας προσανατολισμού του πιλότου. Ωστόσο, υπήρχε ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι το ελικόπτερο καταρρίφθηκε  και ότι το γεγονός αποκρύφθηκε, προκειμένου να λήξει η κρίση και να μην οδηγηθούν οι δύο χώρες σε γενικευμένη σύρραξη ή ακόμα και σε πόλεμο.

Στις  06:00 πμ, οι Αμερικανοί, διά του Υφυπουργού Εξωτερικών Ρίτσαρντ  Χόλμπρουκ επιβάλλουν και στις δύο πλευρές τη θέληση τους. «Όχι πλοία, όχι στρατιώτες, όχι σημαίες». Μέχρι το μεσημέρι της 31ης Ιανουαρίου 1996 τα πλοία, οι στρατιώτες και οι σημαίες είχαν αποσυρθεί από τα Ίμια.

Η κρίση στα  Ίμια  άφησε μια πικρή γεύση αλλά δημιούργησε κι έναν έντονο προβληματισμό, αφενός για τη διαχείριση της κρίσης και αφετέρου για τον τραγικό θάνατο τριών νέων ανθρώπων. Δημιούργησε θυμό για ένα κράτος  κι ένα σύστημα εξουσίας  που  έβαλε σε κίνδυνο τα ιδανικά της πατρίδας, του έθνους και επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά ότι είναι μοίρα ιστορική αυτού του λαού να πεθαίνει για την πατρίδα του.

Μία  μοίρα που χάνεται στα βάθη των αιώνων της ελληνικής ιστορίας, αλλά και της μυθολογίας ακόμη. Ο  Αχιλλέας, ο πρωταγωνιστής των ομηρικών επών, προτιμά να συμμετάσχει στον πόλεμο και να πεθάνει ένδοξος, παρά να ζήσει στην αφάνεια. Από τότε ο θάνατος για την πατρίδα ήταν η σπουδαιότερη προσφορά  που μπορούσε κανείς να κάνει. Στην αρχαία Σπάρτη, τη Δωρική Σπάρτη, οι μανάδες κατευόδωναν τους πολεμιστές με τη φράση «ή ταν ή  επί τας». Ο Θουκυδίδης, στον επιτάφιο του αναφέρει ότι οι νεκροί των μαχών ενώ θυσίασαν τη ζωή τους όλοι μαζί, κέρδισαν ο καθένας χωριστά τον αγέραστο έπαινο και τον περίλαμπρο θάνατο.

Ο Παναγιώτης Βλαχάκος, ο Χριστόδουλος Καραθανάσης και ο Έκτορας Γιαλοψός, κέρδισαν τον περίλαμπρο τάφο. Όχι τόσο εκεί που είναι θαμμένοι, όσο εκεί που η δόξα τους επιζεί, για να μνημονεύεται αιώνια σε κάθε ανάλογη περίπτωση. Γιατί των σπουδαίων ανθρώπων, των ηρώων τάφος είναι κάθε μέρος της γης και  μέσα στη ψυχή του καθενός μας μένει άγραφη  η θύμηση του φρονήματος τους.

Η ευτυχία άλλωστε βρίσκεται  σε εκείνους που η μοίρα θα τους δώσει τον πιο τιμημένο θάνατο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή για τους συγγενείς των νεκρών των Ιμίων από το να λένε ότι οι άνθρωποι τους πέθαναν για την πατρίδα. Μια πατρίδα που χιλιομάτωσε στο διάβα της Ιστορίας, προσφέροντας τον ανθό της στην υπόθεση της δημοκρατίας, της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας.

Μόνο μιας τέτοιας πατρίδας θα μπορούσαν να είναι σπλάχνα της ο Παναγιώτης  Βλαχάκος, ο Χριστόδουλος Καραθανάσης και ο Έκτορας Γιαλοψός.

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Πηγή:  «Αργώ Καλύμνου» – Σακ.Τρικοίλης

Φωτογραφίες:  «Αργώ Καλύμνου» – «ΑλήθειαFM» – Ν.Μαμάκας – Μ.Μέρης

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ 2015

 

Με μεγάλη λαμπρότητα και την αρμόζουσα εκκλησιαστική τάξη τελέσθηκε στη Λέρο, την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2015, η μνήμη των Τριών Μεγάλων Ιεραρχών, Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

 

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

Την παραμονή το εσπέρας, βάσει επισήμου προγράμματος το οποίο εξέδωσαν από κοινού η Ιερά Μητρόπολις και ο Δήμος Λέρου, η Εικόνα των Τριών Ιεραρχών βασταζομένη υπό μαθητών του Νικολαϊδείου Δημοτικού Σχολείου Αγίας Μαρίνης, καθώς και η αρτοκλασία, τέθηκαν στο κέντρο του Ι. Μητροπολιτικού Ναού «Ευαγγελισμός της Θεοτόκου». Εψάλη πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός εις τον οποίον εχοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ.Παΐσιος, παρουσία του ιερού κλήρου της Νήσου, εκπαιδευτικών, μαθητών και πολλών πιστών. Τον θείο λόγο κήρυξε ο μητροπολίτης μας και ανεφέρθη στη ζωή και το έργο των πατέρων της Εκκλησίας μας και εκάλεσε τους μαθητές των σχολείων να έχουν ως πρότυπα τους σοφούς διδασκάλους και στυλοβάτες της ορθοδόξου ελληνικής παιδείας Βασίλειο τον Μέγα, Γρηγόριο τον Θεολόγο και Ιωάννη τον Χρυσόστομο.

 

 

ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Το πρωί της Παρασκευής 30 Ιανουαρίου, τελέσθηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, παρουσία του επάρχου κ.Ι.Θεμέλαρου, του δημάρχου Λέρου κ.Μιχζ.Κόλλια, του αντιδημάρχου κ.Ι.Κωνσταντινίδη, μελών του Δημοτικού Συμβουλίου, εκπροσώπων των στρατιωτικών Αρχών και Σωμάτων Ασφαλείας, Συλλόγων και Φορέων, αντιπροσωπειών των σχολείων με τις σημαίες τους, εκπαιδευτικών της Νήσου, γονέων και κηδεμόνων των μαθητών και πλήθους πιστών.

Τον θείο λόγο κήρυξε ο ιεροκήρυκας της Μητροπόλεώς μας αρχιμ. Στέφανος Κατές, ο οποίος εξήρε την προσωπικότητα των τριών μεγάλων διδασκάλων Ιεραρχών και εκάλεσε εκπαιδευτικούς και μαθητές να ακολουθήσουν το ιερό τούτο παράδειγμα. Συνεχάρη δε τους εκπαιδευτικούς και μαθητές του σχολείου, οι οποίοι κρατούν αυτό το έθιμο πολλά χρόνια τώρα, τιμώντας αυτή τη διπλή εορτή: Τον εορτασμό των τρισμεγίστων φωστήρων της παιδείας και τους μεγάλους διδασκάλους, ευεργέτες και κτήτορες των σχολείων της Λέρου και τόνισε τους δυσκόλους καιρούς που διέρχεται η παιδεία.

Ιερή και ιδιαιτέρως συγκινητική, κάθε χρόνο, είναι η στιγμή εκείνη κατά την οποίαν ο Μητροπολίτης αναγιγνώσκει τον μεγάλο κατάλογο των αοιδίμων Μεγάλων Ευεργετών, Ευεργετών και Δωρητών της Παιδείας και των Ευαγών Ιδρυμάτων της Ιεράς Μητροπόλεως, ως επίσης και τα ονόματα των αοιδίμων Διδασκάλων του Γένους, που σε χρόνια σκλαβιάς και δουλείας γαλούχησαν γενεές γενεών στα νάματα της Ορθοδόξου Πίστεως και Φιλτάτης Πατρίδος.

Τόσο κατά τον Εσπερινό όσο και κατά την Θεία Λειτουργία η χορωδία των νέων ιεροψαλτών του νησιού μας εντυπωσίασαν με την άψογη βυζαντινή απόδοση των ύμνων, υπό την διεύθυνση του πρωτοψάλτου του Ι. Μητροπολιτικού Ναού Όθωνος Χατζηλάρη.

Το εκκλησίασμα συνεκίνησε η παρουσία πολλών μαθητών και μαθητριών των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της νήσου.

 

ΤΡΙΣΑΓΙΟ ΣΤΟ ΝΙΚΟΛΑΪΔΕΙΟ ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΙΟ

Μετά την Θεία Λειτουργία η Εικόνα των Τριών Ιεραρχών, και το κόλλυβο, που κρατούσαν οι μαθητές, με ιερά πομπή, κατέληξαν στον αύλειο χώρο του Νικολαϊδείου Δημοτικού Σχολείου Αγίας Μαρίνης, ενώπιον των ανδριάντων των μεγάλων ευεργετών και δωρητών, όπου τελέσθηκε τρισάγιο και κατατέθηκαν στεφάνια στις προτομές τους.

Κατά το έθος, στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου, η διευθύντρια κα Σιμέλα Κιενβιζίδου, μετά την καθιερωμένη ομιλία της, η οποία ανεφέρθη στα πρότυπα της ελληνοχριστιανικής παιδείας, κάλεσε τον Μητροπολίτη να ευλογήσει την βασιλόπιτα του σχολείου, ο οποίος και ευχήθηκε καλή και ευλογημένη χρονιά στους εκπαιδευτικούς και τους γονείς και καλή πρόοδο στους μαθητές και η άνωθεν σοφία να φωτίσει τις παιδικές ψυχές τους.

 

ΑΠΟΝΟΜΗ ΕΠΑΙΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΕΦΟΡΕΙΑ ΣΧΟΛΩΝ ΛΕΡΟΥ»

Η «Εφορεία Σχολών Λέρου», απένειμε επαίνους στους επιτυχόντες μαθητές των Λυκείων Λέρου, των πανελληνίων εξετάσεων στα ανώτατα και ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας. Ο Μητροπολίτης, ως πρόεδρος της Εφορείας Σχολών, συνεχάρη τους επιτυχόντες, και εν ολίγοις ανεφέρθη στο έργο της «Εφορείας Σχολών Λέρου», η οποία συνεχίζει την παρουσία της, αλλά και την προσφορά της στο νησί, με το να χορηγεί κατΆ  έτος υποτροφίες σε φοιτητές και φοιτήτριες από τα κληροδοτήματα που άφησαν οι φιλοπάτριδες υπέρ της παιδείας Λέριοι Μεγάλοι Ευεργέτες και Δωρητές.

Τέλος, ευλόγησε την βασιλόπιτα του σχολείου, και ευχήθηκε στους διδάσκοντες και διδασκομένους, όπως το νέο έτος να είναι ευλογημένο, παρά του Κυρίου.

Η διεύθυνση το σχολείου προσέφερε ωραία λέρικα γλυκίσματα και τον πατροπαράδοτο καφέ.

 

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤOΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

Οι εκδηλώσεις εορτασμού των Τριών Ιεραρχών ολοκληρώθηκαν το εσπέρας της Παρασκευής στον Ι.Ναό του Σωτήρος Χριστού στον Πλάτανο, με την διοργάνωση εκδήλωσης προς τιμήν των εκπαιδευτικών και της καθιερωμένης ομιλίας, την ευθύνη της οποίας είχε εφέτο ο πρωτ. Νικόδημος Φωκάς, Αρχιερατικός Επίτροπος Λέρου. Το θέμα της ομιλίας ήταν «Ο Μέγας Διδάσκαλος του Γένους Aγιος Μακάριος Διάκονος ο Καλογεράς, ο ευαγγελιστής της παιδείας δια το νησί μας».

Πριν την έναρξη της ομιλίας, μαθητές της ανωτέρας τάξεως της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής, υπό την διεύθυνση του κ. Αναστασίου Χατζηλάρη, έψαλλαν, με βυζαντινό ύφος, ύμνους και τροπάρια.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν πολλοί προσκεκλημένοι, οι οποίοι με την δέουσα προσοχή άκουσαν την ιστορική ανάλυση του θέματος, που όπως τόνισε στο τέλος ο Μητροπολίτης ήταν εξαιρετική, και συνεχάρη τον ομιλητή, για την αρτία παρουσίαση του θέματος.

Στα πλαίσια της εκδήλωσης ο Μητροπολίτης κ. Παΐσιος απένημε τον Χρυσούν Σταυρόν της εν Δωδεκανήσω Εκκλησίας στην εκπαιδευτικό κα. Δέσποινα Αράπη-Νταλλαρή, η οποία επί πολλά έτη υπηρέτησε την εκπαίδευση από πολλές ευθυνοφόρες θέσεις, σε πολλά νησιά, αλλά και στο νησί της Λέρου. Φανερά συγκινημένη η τιμηθείσα εκπαιδευτικός, ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο για την προσγενομένην αυτήν τιμή.

Τέλος, από τον πρόεδρο πρωτοπρεσβύτερο του Οικουμενικού Θρόνου π.Νικόδημο Φωκά και τα μέλη του εκκλησιαστικού συμβουλίου του Ναού, παρετέθη δεξίωση, προς τιμήν των εκπαιδευτικών, στο πνευματικό κέντρο νεότητος του Ναού.

 

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΚΑΙ Η ΕΠΙΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΔΕΗΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ:

 

 

Επιμέλεια-Φωτογραφίες:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Συνεργάτης φωτογράφος: Νικόλαος Νταλόγλου

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΕΙΣ ΝΗΣΟΝ ΛΕΡΟΝ

 

ΠΕΜΠΤΗ 29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2015

ΩΡΑ 16:00΄ 

Μεταφορά Ἱ.Εἰκόνος Τριῶν Ἱεραρχῶν ἀπό Δημοτικό Σχολεῖο Ἁγίας Μαρίνης εἰς Ἱ.Μητροπολιτικόν Ναόν Λέρου «Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου».

ΩΡΑ 16:30΄

Μέγας Πανηγυρικός Ἀρχιερατικός Ἑσπερινός, στόν ὡς ἄνω Ἱ.Μητροπολιτικόν Ναόν, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ.Μητροπολίτου μας κ.κ. Παϊσίου.

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2015

ΩΡΑ 07:30΄ 

Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία εἰς Ἱ.Μητροπολιτικόν Ναόν «Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου».

Μνημόσυνον τῶν ἀοιδίμων Διδασκάλων, Μεγάλων Εὐεργετῶν, Εὐεργετῶν καί Δωρητῶν τῆς Παιδείας, τῶν Εὐαγῶν καί Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, καθώς καί τῶν Ἐκπαιδευτηρίων τῆς νήσου.

ΩΡΑ 10:15΄

Ἐπιμνημόσυνος δέησις ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν Διδασκάλων, Μεγάλων Εὐεργετῶν, Εὐεργετῶν καί Δωρητῶν τῆς Λέρου καί καταθέσεις στεφάνων στις προτομές τῶν Εὐεργετῶν, στόν αὔλειο χῶρο τοῦ «Νικολαϊδείου» Δημοτικοῦ Σχολείου Ἁγίας Μαρίνης.

ΩΡΑ 11:00΄

Κοπή βασιλόπιτας καί δεξίωση στήν αἴθουσα τελετῶν τοῦ σχολείου.

Ἀπονομή ἐπαίνων στούς ἐπιτυχόντες σπουδαστές των ΑΕΙ και ΤΕΙ, ἀπό τήν «Ἐφορεία Σχολῶν Λέρου».

ΩΡΑ 18:00΄

Ἐκδήλωσις – ὁμιλία, εἰς Ἱερόν Ναόν Θείας Μεταμορφώσεως Σωτῆρος Χριστοῦ Πλατάνου.

Μετά τό πέρας τῆς ὁμιλίας, τό ἐκκλησιαστικό συμβούλιο τοῦ ὡς ἄνω Ἱεροῦ Ναοῦ, θά παραθέση δεξίωση πρός τιμήν τῶν ἐκπαιδευτικῶν, στό παρακείμενο Ἐνοριακό Κέντρο «Ἡ Κιβωτός».

 

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗΣ ΜΟΝΑΧΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τήν τακτικήν συνεδρίαν αὐτῆς σήμερον, Tρίτην, 13ην Ἰανουαρίου 2015, πρός ἐξέτασιν τῶν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένων θεμάτων.

Κατ᾿ αὐτήν, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος:

α) ὁμοφώνως ἀποδεχθεῖσα εἰσήγησιν τῆς Κανονικῆς Ἐπιτροπῆς ἀνέγραψεν εἰς τό Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τόν μοναχόν Παΐσιον Ἁγιορείτην καί

β) προτάσει τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, διά ψήφων κανονικῶν ἐξελέξατο παμψηφεί τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Εἰρηναῖον Ἀβραμίδην, διακονοῦντα ἐν Παρισίοις, Βοηθόν Ἐπίσκοπον παρά τῷ Σεβασμιωτάτῳ Μητροπολίτῃ Γαλλίας κυρίῳ Ἐμμανουήλ, ὑπό τόν τίτλον τῆς πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς Ρηγίου.

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 13ῃ Ἰανουαρίου 2015

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

 

O Σεβ. Mητροπολίτης μας κ. Παίσιος, ως μέλος της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, υπέγραψε την απόφαση της Αγιοκατάταξης, και είναι μεγάλη ευλογία για την Μητρόπολή μας.

 

Επιμέλεια:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

ΤΟ «ΜΠΕΛΛΕΝΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΛΕΡΟΥ» ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΕΡΓΕΤΗ ΚΑΙ ΙΔΡΥΤΗ ΠΑΡΙΣΗ ΜΠΕΛΛΕΝΗ

Με μία σεμνή τελετή ο Σύλλογος Διδασκόντων και ο Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του «Μπελλενείου Γυμνασίου» Λέρου, τίμησε τον Μεγάλο Ευεργέτη της Λέρου και ιδρυτή του ιστορικού Γυμνασίου, Παρίση Μπελλένη.

Την Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2015, στις 10 το πρωί, τελέσθηκε επιμνημόσυνη δέηση έμπροσθεν της προτομής του Μεγάλου Ευεργέτου Παρίση Μπελλένη, υπό του αρχιερατικού επιτρόπου Λέρου πρωτ.Νικοδήμου Φωκά, του ιεροκήρυκος της Ιεράς Μητροπόλεως αρχιμ.Στεφάνου Κατέ και του πρωτ. Σωφρονίου Χατζηλάρη.

Στην τελετή παρέστησαν οι βουλευτές Δωδ/σου κ.κ. Μ.Κόνσολας και Δ.Γάκης, ο έπαρχος κ.Ι.Θεμέλαρος, ο δήμαρχος κ.Μιχ.Κόλλιας, ο αντιδήμαρχος κ.Ι.Κωνσταντινίδης, δημοτικοί σύμβουλοι, η Διευθύντρια του Μπελλενείου Γυμνασίου κα. Ειρήνη Διαμαντάρα, η οποία είχε τον συντονισμό και την ευθύνη της τελετής, η Λυκειάρχης του Γενικού Λυκείου κα. Μαργαρίτα Γεωργάκη, καθηγητές και μαθητές του Γυμνασίου, αντιπροσωπείες των σχολείων της Λέρου με τις σημαίες τους, εκπρόσωποι φορέων και συλλόγων και υποψήφιοι βουλευτές Δωδ/σου.

Μετά την τέλεση της επιμνημόσυνης δέησης, η Γυμνασιάρχης κα. Ειρήνη Διαμαντάρα, απηύθυνε σύντομο λόγο, εξαίροντας την προσωπικότητα του αειμνήστου ευεργέτου Παρίση Μπελλένη. Τον λόγο στη συνέχεια έλαβε ο έπαρχος και ο δήμαρχος, οι οποίοι με τη σειρά τους εξήραν την τεράστια πατριωτική προσφορά του Εθνικού μας Ευεργέτη και συνεχάρησαν την διευθύντρια κα Ειρήνη Διαμαντάρα, για την κατΆ  έτος επιμνημόσυνη δέηση που οργανώνει το «Μπελλένειο» Γυμνάσιο, που έχει λάβει και το όνομά του.

Εν συνεχεία έλαβε χώρα η καθιερωμένη κοπή της βασιλόπιτας του Γυμνασίου, και όλοι απηύθυναν εόρτιες ευχές προς τους μαθητές για καλή πρόοδο.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΟΥ ΠΑΡΙΣΗ ΜΠΕΛΛΕΝΗ

Ο Παρίσης Μπελλένης γεννήθηκε στην Λέρο το 1871 από φτωχό πατέρα, αλλά μητέρα με καταγωγή από τη γνωστή οικογένεια των Ρούσσων. Στη Λέρο τελείωσε το δημοτικό σχολείο. Σε ηλικία 25 ετών ακολούθησε το πνεύμα της εποχής και μετανάστευσε στο Κάιρο, όπου ήδη είχε αναπτυχθεί μεγάλη Λεριακή Κοινότητα. Εργάτης στην αρχή και μετά από σκληρή δουλειά εργολήπτης τεχνικών έργων με καλό όνομα στην αναπτυσσόμενη αγορά της Αιγύπτου, θα εξελιχθεί σε προνομιακό εργολήπτη των δημόσιων έργων των αιγυπτιακών κυβερνήσεων. Η συνεργασία του γρήγορα θα επεκταθεί και σε βρετανικές εταιρείες με ισχυρή παρουσία στην Αίγυπτο. Ο μεγάλος κύκλος εργασιών σε δημόσια έργα (δρόμοι, γέφυρες, αρδευτικά έργα) δημιουργεί, όπως είναι φυσικό, τις προϋποθέσεις οικονομικής του ανόδου.

Το φτωχόπαιδο από τη Λέρο, χαρακτηριστική περίπτωση αυτοδημιούργητου επιχειρηματία σε μία εποχή περιορισμένης κοινωνικής κινητικότητας, είναι πια μεγάλος οικονομικός παράγοντας της Αιγύπτου.

Παράλληλα θα φροντίσει να εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις καταξίωσής του στον αστικό κόσμο του Καΐρου. Με ένα σκληρό πρόγραμμα αυτομόρφωσης θα καταφέρει να αποκτήσει όχι μόνον εγκυκλοπαιδική μόρφωση, αλλά και να μιλάει τέσσερις ξένες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, αραβικά).

Επί σειρά ετών θα διατελέσει πρόεδρος τόσον της Ελληνικής Κοινότητας του Καΐρου (ανέλαβε την προεδρία την 3.1.1936), όσον και της «Αδελφότητας των εν Αιγύπτω Λερίων». Αλλά η καταξίωσή του θα έλθει με την ανάθεση σε αυτόν της θέσης του προέδρου της μεγάλης λέσχης του Kαΐρου, του φημισμένου «Μωχάμετ Aλυ Κλαμπ», μέλη του οποίου ήταν σχεδόν όλα τα εξέχοντα πρόσωπα της αιγυπτιακής και διεθνούς κοινότητας του Καΐρου.

Ως πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας του Καΐρου, θα πρωτοστατήσει στην προσπάθεια ανέγερσης στην συνοικία Μπαμπ ελ Λούκ, όπου ευρίσκονται πολλά ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά ιδρύματα (Γαλλικό Λύκειο, Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο, Ελβετική Σχολή, κλπ.) του «Ξενάκειου Αρρεναγωγείου». Επίσης με δικά του έξοδα – έβαλε το ήμισυ των χρημάτων, ενώ τα υπόλοιπα κατέβαλαν οι Μουρατιάδης και Αυγερινός – αγοράστηκε το γειτονικό οικόπεδο στο οποίο ανηγέρθη το Νέο Αρρεναγωγείο. Ακόμα με δικές του δωρεές ενισχύεται η λειτουργία του διάσημου Νοσοκομείου της Ελληνικής Κοινότητας του Καΐρου.

Στις αρχές του 20ου αιώνα ο Δημήτριος Βικέλας επισκέπτεται την Αίγυπτο με σκοπό την συγκέντρωση χρημάτων, που θα διατεθούν για την ίδρυση σύγχρονου σκοπευτηρίου στην Αθήνα. Ο Μπελλένης θα προσφέρει το ποσό των 30.000 χρυσών δραχμών για την ανέγερση του σκοπευτηρίου κοντά στο ναό του Ολυμπίου Διός. Τα εγκαίνια του Μπελλενείου Σκοπευτηρίου Αθηνών θα γίνουν στις 24 Ιανουαρίου 1908, από τον τότε διάδοχο του ελληνικού θρόνου Κωνσταντίνο. Το Σκοπευτήριο θα κατεδαφιστεί το 1939.

Καταξιωμένος οικονομικός παράγοντας και επιχειρηματίας του Ελληνισμού, με άριστες δημόσιες σχέσεις, θα γνωρίσει τον Ελευθέριο Βενιζέλο και μεταξύ τους θα αναπτυχθεί μια βαθιά φιλία. Ο Μπελλένης στο πρόσωπο του Βενιζέλου θα δει τον εκφραστή των εθνικών οραμάτων και αυτός στο πρόσωπο του Μπελλένη ένα δραστήριο και ικανό άνθρωπο με οικονομική επιφάνεια στον οποίο μπορεί να βασίζεται.

Αυτή η αμοιβαία εκτίμηση θα αποκτήσει σύντομα και το ιστορικό της σχήμα. Καθώς ο ελληνικός στρατός κατά την διάρκεια των βαλκανικών πολέμων απελευθερώνει την Ανατολική Μακεδονία και προελαύνει στην Ανατολική Θράκη, ο Ελευθέριος Βενιζέλος φωνάζει κοντά του τον Παρίση Μπελλένη. Του αναθέτει τόσο την ευθύνη του επισιτισμού του Ελληνικού Στρατού, απαραίτητη προϋπόθεση για την μαχητική του ικανότητα, όσο και την εκτέλεση των απαραίτητων έργων υποδομής. Ο Μπελλένης θα μεταβεί ο ίδιος στην Ανατολική Θράκη, την οποία θα διασχίσει από την μία άκρη στην άλλη, φθάνοντας μέχρι τις Σαράντα Εκκλησιές, επιβλέποντας προσωπικά την επιτέλεση των έργων που είχε αναλάβει. Η επιτυχία της αποστολής, η υλοποίηση στο ακέραιο των έργων που έχει αναλάβει καθώς και η εμπεριστατωμένη εισηγητική έκθεση για την οργάνωση και τις ανάγκες της απελευθερωμένης Θράκης, θα εντυπωσιάσει το εθνικό κέντρο, με αποτέλεσμα τόσο η κυβέρνηση όσο και ο ίδιος ο Βενιζέλος προσωπικά, να εκφράσουν εγγράφως τα συγχαρητήρια και την ευγνωμοσύνη τους.

Όλο αυτό το διάστημα όχι μόνον δεν διακόπτει τις σχέσεις του με την γενέθλια γη της Λέρου, αλλά και την επισκέπτεται τακτικά. Μάλιστα την περίοδο 1925-1926 κτίζει στην παραλία των Αλίντων ως παραθεριστική κατοικία τον Πύργο του. Την δεκαετία του ΅80 αυτός ο πύργος, αφού πρώτα χαρακτηρίστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ως έργο τέχνης και διατηρητέο μνημείο, θα περάσει στα χέρια του Δήμου Λέρου. Σήμερα εκεί στεγάζεται το Λαογραφικό και Ιστορικό Μουσείο «Μανόλης Ήσυχος».

Η ταύτιση του όμως με τους εθνικούς αγώνες της εποχής (φημολογείται ότι το 1910 κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στη Γένοβα είχε καλέσει σε μονομαχία Ιταλό δημοσιογράφο) ενοχλεί τους Ιταλούς κατακτητές της Λέρου. Παρακολουθείται στενά και χαρακτηρίζεται ύποπτος στρατιωτικής κατασκοπείας. Έτσι, όταν τον επισκέπτεται στον Πύργο του ο τότε διοικητής του νησιού Francesco Bortonalli συνοδευόμενος από έναν Ιταλό γερουσιαστή, και ο Μπελλένης δεν θα διστάσει να κριτικάρει την ιταλική παρουσία στα Δωδεκάνησα, ο κυβερνήτης Mario Lago θα βρει την ευκαιρία να τον εξορίσει με το πρώτο πλοίο της γραμμής. Με την παρέμβαση όμως του προσωπικού του φίλου Υπουργού των εξωτερικών Ανδρέα Μιχαλακόπουλου, το διαβατήριο του θα του επιστραφεί από τον ίδιο τον Ricci, τον γραμματέα του Ιταλικού Προξενείου, που θα τον επισκεφτεί, για να του το παραδώσει, στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία.

Όταν αργότερα, κατά την διάρκεια του πολέμου, οι 32.000 λίρες που συγκέντρωσε ο ελληνισμός της Αιγύπτου, για να βοηθήσει την λιμοκτονούσα Ελλάδα, παρέμεναν δεσμευμένες στην Εθνική Τράπεζα της Αιγύπτου, με παρέμβαση του Μπελλένη στον φίλο του υπουργό Εσωτερικών της Αιγύπτου, το ποσόν της επιταγής θα φτάσει στα χέρια του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

Τέλος, το 1955-1956 με δαπάνες του και λίγο πριν τον θάνατο του θα αναγερθεί στην Λέρο το «Μπελλένειο Γυμνάσιο», στον δρόμο που συνδέει τον Πλάτανο με την Αγία Μαρίνα και σε οικόπεδο της οικογένειας Χαραμή. Το κτίριο του Γυμνασίου εξακολουθεί μέχρι σήμερα να φιλοξενεί ένα από τα δύο γυμνάσια του νησιού.

Για τις μεγάλες υπηρεσίες και δωρεές θα ανακηρυχθεί από το ελληνικό κράτος Εθνικός Ευεργέτης και φυσικά από την ιδιαιτέρα του πατρίδα Μεγάλος Ευεργέτης.

Ο Παρίσης Μπελλένης θα αφήσει την τελευταία του πνοή πλήρης ημερών, στο Κάϊρο της Αιγύπτου, στις 13 Ιανουαρίου 1957 σε ηλικία 86 ετών.

Ο Παρίσης Μπελλένης αποτελεί έναν από τους τελευταίους Εθνικούς Ευεργέτες, εκπροσώπους της εποχής εκείνης που οι επιχειρηματικές δραστηριότητες και η οικονομική επιτυχία καταξιώνονταν με την κοινωνική προσφορά. Ένα τεράστιο απόθεμα κτιρίων σε όλες τις περιοχές του ακμάζοντος ελληνισμού παραμένουν μέχρι σήμερα αδιάψευστοι μάρτυρες.

Επιμέλεια-Φωτογραφίες:  Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

 

 

---

Περισσότερα…

 

 

---

Περισσότερα…

Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΛΕΡΟΥ, ΚΑΛΥΜΝΟΥ & ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ

Με μεγαλοπρέπεια και λαμπρότητα εορτάσθηκε στη Μητρόπολη Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας η έλευση του νέου έτους 2015.

 

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ 31.12.2014

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2014, στις 4:30΄ το απόγευμα, ετελέσθη ο Εσπερινός της εορτής του Μεγάλου Βασιλείου στον Ιερό Ναό του Αγίου Σωφρονίου στο «Πατριαρχείο», όπου εχοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.Παϊσιος, παρουσία του Ιερού Κλήρου, των τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών Αρχών, πολλών πιστών, φίλων και συνεργατών της Μητροπόλεως.

Μετά το πέρας του Εσπερινού, όλοι οι παριστάμενοι μετέβησαν στην αίθουσα Συνεδρίων του «Πατριαρχείου», όπου ο Σεβασμιώτατος, απηύθυνε πολλές εόρτιες ευχές μέσα από το πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του.

Επίσης δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τους εφημερίους, οι οποίοι όπως είπε εργάσθηκαν πνευματικά, ευχαρίστησε επίσης τις αρχές του νησιού, πολιτικές και στρατιωτικές, με τις οποίες ετόνισε ότι υπήρξε μία άψογη και αγαστή συνεργασία, διότι το 2014 αποδείχθηκε μία ιδιαίτερα δύσκολη χρονιά, που απαιτούσε συνεχή επαγρύπνηση, πρωτοβουλίες, συνεργασία και συγχρονισμό κινήσεων μεταξύ των Υπηρεσιών.

Κατόπιν, ο Μητροπολίτης έκοψε την βασιλόπιτα της Ιεράς Μητροπόλεως, απευθύνοντας τις καλύτερες ευχές για υγεία και πρόοδο προσωπική, οικογενειακή και πνευματική.

Παράλληλα, οι ιεροψάλτες μας έψαλλαν ύμνους.

Το τυχερά φλουριά από τις βασιλόπιτες βρήκαν οι κ.κ. Ιωάννης Σοροκάκης αντιδήμαρχος, και ο Δημοτικός Σύμβουλος Ευαγγ. Μπαλαμπάνης.

Στη συνέχεια, ο Μητροπολίτης συνεχάρη και απένειμε στην κα Ιουλία Βασιλείου τον Χρυσό Σταυρό της εν Δωδεκανήσω Εκκλησίας, για την αγάπη της και τον σεβασμό που επιδεικνύει στην τοπική Εκκλησία, αλλά και στο Γηροκομείο μας, η οποία με δικές της ενέργειες έφερε τα Ιερά Λείψανα των Αγίων Αναστασίας της Ρωμαίας και Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας, όπου φυλάσσονται στο παρεκκλήσι του Εκκλ. Γηροκομείου μας στη Λέρο. Όπως τόνισε και ο Μητροπολίτης μας «αυτό είναι μεγάλη ευλογία για το νησί και την Μητρόπολή μας γενικότερα».

Τέλος, από τον Γραμματέα της Ιεράς Μητροπόλεως κ. Γεώργιο Χρυσούλη έγινε ημίωρη παρουσίαση, μέσω υπολογιστή, των κυριοτέρων δραστηριοτήτων της Ιεράς Μητροπόλεως του έτους 2014.

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΣΤΗ ΛΕΡΟ:

 

 

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ  1.1.2015 ΣΤΗ ΛΕΡΟ

Την πρώτη του νέου έτους, Πέμπτη 1η Ιανουαρίου 2015, ο Μητροπολίτης μας κ.Παΐσιος ετέλεσε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό «Ευαγγελισμός της Θεοτόκου» Λέρου, παρουσία του Ιερού Κλήρου της νήσου, του Επάρχου, Δημάρχου, αντιδημάρχων, δημοτικών συμβούλων, εκπροσώπων στρατιωτικών αρχών και σωμάτων ασφαλείας, και πολλών πιστών.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ετελέσθη η καθιερωμένη Δοξολογία επί τω νέω έτει, και ο Μητροπολίτης ευχήθηκε καταλλήλως, μοιράζοντας το ημερολόγιο της Ιεράς Μητροπόλεως του έτους 2015.

Κατόπιν, οι Αρχές μετέβησαν στο Δημαρχείο, όπου έλαβε χώρα η κοπή της βασιλόπιτας του Δήμου, υπό του Μητροπολίτου. Ο Μητροπολίτης ευχαρίστησε και συνεχάρη τον Δήμαρχο και τις Υπηρεσίες του Δήμου για την άψογη συνεργασία, ενώ ο Δήμαρχος με τη σειρά του δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον Μητροπολίτη για το πολυσήμαντο κοινωνικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως και την αγαστή συνεργασία των Υπηρεσιών του Δήμου με την Ι. Μητρόπολη.

Μετά το Δημαρχείο οι Αρχές μετέβησαν στο Εκκλησιαστικό «Ισιδώρειο» Γηροκομείο Λέρου, όπου παρουσία όλων των γερόντων και του υπαλληλικού προσωπικού, ο Μητροπολίτης έκοψε την βασιλόπιτα του Ιδρύματος.

Στο πάντοτε φιλόξενο περιβάλλον του Γηροκομείου μας ο Σεβασμιώτατος συνεχάρη και ευχαρίστησε όλους τους συνανθρώπους μας, αλλά και εκείνους τους παράγοντες και φορείς, συλλόγους, ενορίες, σχολεία, προσκοπισμό, τους ομογενείς μας, αλλά και όλους τους γνωστούς και αγνώστους, επωνύμους και ανωνύμους, που βοηθούν και συνεισφέρουν καθημερινά και με κάθε τρόπο στην καλή λειτουργία του Ιδρύματος. Ιδιαιτέρως δε ευχαρίστησε τον Δήμο Λέρου, την «Εφορεία Σχολών Λέρου», το «Αγγέλειο» Ίδρυμα, τον Σύλλογο «Γυναίκες Χωρίς Σύνορα», τους «Φίλους του Γηροκομείου», που κάθε χρόνο βοηθούν οικονομικά αυτό το φιλανθρωπικό Ίδρυμα της Μητροπόλεώς μας, ενώ πολλές ευχαριστίες απηύθυνε στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, στον Διευθυντή αρχιμ. Στέφανο Κατέ, αλλά και στο προσωπικό, για την εύρυθμη λειτουργία του Ιδρύματος, το οποίο εδώ και 54 χρόνια διακονεί τον άνθρωπο.

Εν συνεχεία, αποχωρώντας από το Γηροκομείο, ο Μητροπολίτης και οι Αρχές επισκέφθηκαν το Νοσοκομείο της Λέρου και ευχήθηκαν στους ασθενείς υγεία, γρήγορη ανάρρωση και χρόνια πολλά για το νέο έτος 2015 που μόλις ανέτειλε.

Επιμέλεια-Φωτογραφίες-βίντεο:   Γεώργιος Ι. Χρυσούλης, Γραμματεύς Ιεράς Μητροπόλεως

Φωτογραφίες:   Ευθύμιος Ι. Χρυσούλης

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΗ ΛΕΡΟ:

 

 

ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ ΚΑΙ ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ

Στις 11 το πρωί της Πρωτοχρονιάς τελέστηκε στον ι. μητρ. ναό του Σωτήρος Χριστού η καθιερωμένη Δοξολογία για την αρχή του νέου έτους. Προεξάρχων του ιερού κλήρου ήταν ο  αρχιερατικός επίτροπος π. Αμφιλόχιος Σακαλέρος, ως εκπρόσωπος του μητροπολίτη κ. Παϊσίου. Παρόντες ο δήμαρχος κ. Γ. Γαλουζής, αξιωματούχοι της δημ. Αρχής, δημοτ. και περιφ. σύμβουλοι, εκπρόσωποι δημοτικών παρατάξεων, ο διοικητής του συντάγματος και αξιωματικοί της μονάδας, ο λιμενάρχης και πολίτες.

Μετά τη Δοξολογία έγινε η κοπή της πίτας του Δήμου στο ισόγειο του Πνευματικού Κέντρου, από τον αρχιερ. επίτροπο, ο οποίος και διαβίβασε τις ευχές του μητροπολίτη.

Ο κ. δήμαρχος απηύθυνε πρωτοχρονιάτικο μήνυμα, ενώ η δημοτική Φιλαρμονική έπαιξε πρωτοχρονιάτικες μουσικές.

Πηγή:  «Αργώ Καλύμνου»-Σ.Τρικοίλης

Φωτό: «Αλήθεια FM»-Ν.Μαμάκας

 

 

 

 

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΛΕΡΟΥ, ΚΑΛΥΜΝΟΥ & ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ κ.κ. Π Α Ϊ Σ Ι Ο Υ

«Τα πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός γή και τα καταχθόνια»

 

Αγαπητοί μου  αδελφοί,

Ο εν σπηλαίω τεχθείς, Χριστός ο Θεός,  δεν είναι «φως εκ φωτός μέγα μόνο για το παρελθόν», γιατί είναι χθες και σήμερα ο Αυτός και εις τους αιώνας, και επομένως κάθε εποχή έχει  ανάγκη αυτού του θείου και αϊδίου φωτός. Με την γέννηση του Θεανθρώπου Ιησού, τα πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός, γη και τα καταχθόνια.

Και η δική μας τεταραγμένη εποχή έχει ανάγκη από την θεία Αυτού ακτινοβολία και  επέμβαση και ας είναι και λέγεται εποχή ανάπτυξης της επιστήμης, της τεχνολογίας, της τεχνικής προόδου και των διαστημικών κατακτήσεων.

Ο Χριστός είναι το φώς που φωτίζει και καθοδηγεί τον άνθρωπο στην ζωή του με βασική  προϋπόθεση να μην κλείνει ο άνθρωπος, η εικόνα του Θεού Πατρός των Φώτων, τα μάτια του και να μην αρνείται το Φώς το Αληθινό.

Ως χριστιανοί έχουμε την πίστη, την ελπίδα, αλλά και την βεβαιότητα ότι μπορούμε κατά τον Ιερό Χρυσόστομο να αρέσουμε στο Θεό, αυτό το μαρτυρούν οι Aγιοι που με την κατά Χριστό ζωή τους άρεσαν στον Θεό.

«Οι Aγιοι άρεσαν τόσο πολύ στο Θεό, ώστε και την ιδία φύση υπερνίκησαν και προσείλκυσαν, με όσα  συνέβηκαν σΆ αυτούς». Και συνεχίζει να λέγει ο χρυσούς τη γλώττα Ιεράρχης:  «όταν δεις τον άγιο να υποφέρει, ας θυμηθείς το παράδειγμα του φτωχού Λαζάρου, γιατί δεν έχεις να προβάλεις κάτι αγιότερο απΆ αυτόν».

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο πως, η ανατολή του νέου ενιαυτού της χρηστότητος του Κυρίου, το 2015, βρίσκει την ανθρωπότητα ολόκληρο, αλλά και όλως ιδιαιτέρως την Πατρίδα μας, μπροστά σε αυξημένες δυσκολίες. Τα ακανθώδη προβλήματα πληθαίνουν καθημερινώς και ο άνθρωπος ζει έναν απειλητικό εφιάλτη, με το φάσμα της ανέχειας, της στέρησης, της φτώχειας. Το άγχος όλως ιδιαιτέρως απειλεί τις ασθενέστερες κοινωνικές τάξεις με απρόβλεπτες καταστάσεις και σε αυτή ακόμη την ζωή τους.

Η κρίση αυτή, αν και λέγεται κρίση οικονομική, με τα επακόλουθα αυτής της κρίσης, είναι κρίση αξιών, είναι κρίση πνευματική και τούτο γιατί ο άνθρωπος ξέχασε Εκείνο, το Φώς το εκ του  Φωτός, έχασε την επαφή του με τον Θεάνθρωπο Ιησού.

Για το λόγο αυτό προκειμένου να αποφευχθεί η κατάσταση αυτή, που μαστίζει την ανθρωπότητα, αλλά και την πατρίδα μας ιδιαιτέρως, χρειάζεται να πλησιάσει ο άνθρωπος το Φώς το Αληθινό. Στον Θεό και μόνο Αυτόν, είναι δυνατό να βρει ο άνθρωπος το αδιέξοδο. Γιατί τότε ο Θεός κυρίως φανερώνει την δύναμή Του.

Η ανατολή του νέου ενιαυτού της χρηστότητος του Κυρίου παρέχει την μεγάλη ευκαιρία να επικοινωνήσουμε νοερώς με Εκείνον που έκλεινε ουρανούς και ήλθε στην γη δια την του κόσμου  σωτηρία.

Με αυτές τις σκέψεις, εύχομαι Πατρικώς όπως, ο Νέος ενιαυτός της χρηστότητος του Κυρίου, φέρει στον κόσμο την πολυπόθητο Ειρήνη και πλημμυρίσει τις καρδιές πάντων με το Φώς το Αληθινό.

Επί τούτοις, επικοινωνώντας δε νοερώς από την καθέδρα της Ιεράς Μητροπόλεως Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας, με τα πνευματικά  μας τέκνα, τα εγγύς και τα απόδημα, εύχομαι από καρδίας, όπως το σωτήριο νέο έτος 2015 είη ευλογημένο, υγιεινό και πλούσιο σε πνευματικά και υλικά αγαθά παρά του Πτωχεύσαντος δια την του κόσμου σωτηρία,  Σωτήρος Χριστού. ΑΜΗΝ.

+ Ο Λέρου, Καλύμνου & Αστυπαλαίας Παΐσιος